Olsza sercowata (Alnus cordata (Loisel.) Duby) – gatunek drzew należący do rodziny brzozowatych. Występuje na południu Włoch, w Albanii i na Korsyce.
Morfologia thumb|180px|left|Owocostany thumb|180px|left|Liść Pokrój Zgrabne drzewo o szerokiej stożkowatej koronie dorastające do 30 m wysokości. Kora Bladoszara. U młodych drzew gładka, u starszych lekko spękana. Liście Sercowate (stąd nazwa gatunku) bądź jajowate, osiągają 10 cm długości. Jasnozielone, błyszczące. Od spodu bledsze, delikatnie owłosione w kątach nerwów. Delikatnie ząbkowane na brzegach. Kwiaty Kwiaty męskie zebrane w kwiatostany w postaci zwisających kotek, w kolorze żółtym do 7,5 cm długości, wiotkie. Kwiaty żeńskie w kotkach krótszych, czerwonych i wzniesionych. Owoce Szyszkowaty owocostan do 2 cm długości, zawierający liczne nasiona.
Biologia i ekologia Rozwój Roślina jednopienna, wiatropylna. Kwitnie wczesną wiosną przed pojawieniem się liści. Wykazuje sporą odporność na suszę. Osiąga największe wymiary spośród wszystkich gatunków olszy. Siedlisko Rośnie na podłożu kredowym, porasta stoki górskie do 1000 m n.p.m. Lokalnie zastępuje olszę czarną, szerzej rozprzestrzenioną na terenie Europy.
Zastosowanie Od połowy XIX wieku uprawiana w parkach i ogrodach w Ameryce Północnej.
Przypisy
Kategoria:Brzozowate