Arantxa Sánchez Vicario (ur. 18 grudnia 1971 w Barcelonie) – hiszpańska tenisistka, liderka rankingu światowego w grze pojedynczej i podwójnej, zwyciężczyni 14 turniejów wielkoszlemowych (w singlu, deblu i mikście), medalistka olimpijska, zdobywczyni Pucharu Federacji. Pochodzi z rodziny tenisowej, jej starsi bracia Emilio i Javier byli znanymi zawodnikami. Treningi tenisowe rozpoczęła jako 6-latka.

Kariera tenisowa Pierwsze starty w turniejach zawodowych zaliczyła w 1986, w krótkim czasie stając się czołową specjalistką gry na nawierzchni ziemnej. Swój pierwszy triumf w turnieju rangi WTA odniosła mając niespełna 17 lat – wygrała Belgian Ladies Open rozgrywany w 1988 roku w Brukseli. Już w 1987 (a także rok później) była w ćwierćfinale wielkoszlemowego French Open, ale jej zwycięstwo w tym turnieju w 1989 było wielką sensacją; pokonując w finale liderkę rankingu Niemkę Steffi Graf stała się najmłodszą w historii triumfatorką French Open (17 lat i 6 miesięcy). Wynik ten rok później poprawiła Monica Seles.

Od tego czasu ustabilizowała swoją pozycję w czołówce światowej, regularnie startowała w turniejach Masters (najlepsza szesnastka zawodniczek). Do 2002 uczestniczyła w 58 turniejach wielkoszlemowych, wygrywając cztery, w dalszych ośmiu dochodząc do finału i dziesięciu do półfinału. W każdym turnieju wielkoszlemowym była przynajmniej dwukrotnie w finale. Od lutego do czerwca 1995 przez 12 tygodni pozostawała na czele rankingu tenisistek w grze pojedynczej; wcześniej objęła też prowadzenie na liście deblistek i była tym samym pierwszą zawodniczką od czasu Martiny Navrátilovej (1987), która prowadziła jednocześnie w obu klasyfikacjach.

W 1997 wypadła z czołowej dziesiątki rankingu i wydawało się, że jej kariera zmierza ku końcowi; udało się jej jednak dość niespodziewanie wygrać jeszcze raz wielkoszlemowy French Open, po finałowym zwycięstwie nad Seles w 1998. Była w półfinałach French Open także w 1999 i 2000; w 2001 wygrała ostatnie turnieje w karierze w singlu, a wraz z końcem sezonu 2002 zdecydowała się zakończyć karierę zawodniczą. Emeryturę ograniczyła jednak jedynie do singla, w deblu startowała jeszcze przez kolejne dwa lata, a nawet reprezentowała Hiszpanię (chociaż bez powodzenia) na swoich piątych igrzyskach olimpijskich w Atenach.

Do jej ulubionych turniejów bez wątpienia należy zaliczyć French Open. Na kortach im. Rolanda Garrosa triumfowała trzykrotnie, również trzy razy przegrywała dopiero w finale; zaliczyła ponadto cztery półfinały i trzy ćwierćfinały, w latach 1987–2002 nie opuściła ani jednej edycji tego turnieju. Z mniejszym szczęściem grała na Wimbledonie; nie udało się jej odnieść końcowego sukcesu, w 1995 i 1996 przegrywała w finałach z Graf, za pierwszym razem dość pechowo – 5:7 w trzecim secie, po długim, granym około 20 minut, jedenastym gemie (na 6:5 dla Graf).

W 1993 była w finale Masters, przegrywając w czterech setach z Graf. Z mniejszych turniejów, w których odnosiła sukcesy, warto wymienić Otwarte Mistrzostwa Kanady. W finałach tego turnieju (rozgrywanego na przemian w Toronto i Montrealu) pokonywała liderki rankingu tenisistek – w 1992 Seles, w 1994 Graf. Ponadto w 1996 i 1998 przegrywała dopiero w finałach.

Szczyt kariery Sánchez Vicario przypadł na czas dominacji w tenisie Steffi Graf i Moniki Seles. W odróżnieniu od swoich rywalek nie dysponowała potężnymi uderzeniami, opierając grę raczej na skutecznej obronie i przebijaniu na drugą stronę kortu niekończącej się liczby piłek. Odniosła w ciągu kariery ponad 700 zwycięstw meczowych, jej zarobki na korcie osiągnęły kwotę niemal 17 milionów dolarów, co dawało jej (w lipcu 2005) piąte miejsce w historii.

Jeszcze większe sukcesy Sánchez Vicario odnosiła w mniej popularnej grze podwójnej. W latach 1986–2004 wygrała 69 turniejów, w tym sześć wielkoszlemowych. Największe sukcesy odnosiła w parze z Czeszkami Janą Novotną i Heleną Sukovą. W 1992 (z Sukovą) i 1995 (z Novotną) triumfowała w deblowym turnieju Masters, cztery razy była w finale. Gra mieszana przyniosła jej cztery triumfy wielkoszlemowe (w tym dwa z Australijczykiem Toddem Woodbridgem).

thumb|Arantxa Sánchez Vicario podczas Australian Open 2016 Przez całą karierę chętnie występowała jako reprezentantka Hiszpanii. Jest jedną z rekordzistek Pucharu Federacji, wystąpiła w 59 meczach reprezentacyjnych, odnosząc 72 zwycięstwa. Reprezentowała kraj przez 15 sezonów, przyczyniając się do pięciu końcowych triumfów Hiszpanii (1991, 1993, 1994, 1995, 1998). Międzynarodowa Federacja Tenisowa i Międzynarodowa Tenisowa Galeria Sławy nagrodziły ją specjalną nagrodą za postawę w Pucharze (Award of Excellence) w 2001 (wspólnie z rodaczką Conchitą Martínez). Sánchez Vicario występowała również w mikstowym Pucharze Hopmana (wygrane Hiszpanii w 1990 i 2002). Jest rekordzistką Hiszpanii pod względem liczby zdobytych medali olimpijskich; w pięciu startach (Seul 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996, Sydney 2000 i Ateny 2004) zdobyła cztery medale – w grze pojedynczej brąz w 1992 i srebro w 1996, w grze podwójnej srebro w 1992 i brąz w 1996 (w parze z Conchitą Martínez).

Jest autorką podręcznika dla młodych tenisistów The Young Tennis Player: A Young Enthusiast’s Guide to Tennis (1996). W ciągu wieloletniej kariery zdobyła wiele nagród sportowych, a w 1998 została uhonorowana prestiżową Nagrodą Księcia Asturii. W 1994 Międzynarodowa Federacja Tenisowa przyznała jej tytuł mistrzyni świata (w tenisie tytuł ten jest przyznawany, a nie zdobywany w konkretnych zawodach). W 2001 weszła w skład Hiszpańskiego Komitetu Olimpijskiego.

W 2007 została uhonorowana miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. W 2001 roku wzięła ślub z dziennikarzem sportowym, Joanem Gironą, ale małżeństwo szybko zakończyło się rozwodem. 12 września 2008 poślubiła biznesmena Jose Santacanę. Na przełomie lutego i marca 2009 urodziła pierwsze dziecko, córkę Arantxę.

Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej Wygrane (4) Rok Turniej Finalistka Wynik 1989 French Open Steffi Graf 7:6, 3:6, 7:5 1994 French Open (2) Mary Pierce 6:4, 6:4 1994 US Open Steffi Graf 1:6, 7:6, 6:4 1998 French Open (3) Monica Seles 7:6, 0:6, 6:2

Przegrane (8) Rok Turniej Zwyciężczyni Wynik 1991 French Open Monica Seles 6:3, 6:4 1992 US Open Monica Seles 6:3, 6:3 1994 Australian Open Steffi Graf 6:0, 6:2 1995 Australian Open (2) Mary Pierce 6:3, 6:2 1995 French Open (2) Steffi Graf 7:5, 4:6, 6:0 1995 Wimbledon Steffi Graf 4:6, 6:1, 7:5 1996 French Open (3) Steffi Graf 6:3, 6:7, 10:8 1996 Wimbledon (2) Steffi Graf 6:3, 7:5

Finały wielkoszlemowe w grze podwójnej Wygrane (6) Rok Turniej Partnerka Finalistki Wynik 1992 Australian Open Helena Suková Mary Joe Fernández Zina Garrison 6:4, 7:6 1993 US Open Helena Suková Amanda Coetzer Inés Gorrochategui 6:4, 6:2 1994 US Open (2) Jana Novotná Katerina Maleewa Robin White 6:3, 6:3 1995 Australian Open (2) Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 6:3, 6:7, 6:4 1995 Wimbledon Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 5:7, 7:5, 6:4 1996 Australian Open (3) Chanda Rubin Lindsay Davenport Mary Joe Fernández 7:5, 2:6, 6:4

Przegrane (5) Rok Turniej Partnerka Zwyciężczynie Wynik 1992 French Open Conchita Martínez Gigi Fernández Natalla Zwierawa 6:3, 6:2 1994 French Open (2) Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 6:7, 6:4, 7:5 1994 Wimbledon Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 6:4, 6:1 1996 US Open Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 1:6, 6:1, 6:4 2002 Australian Open Daniela Hantuchová Anna Kurnikowa Martina Hingis 6:2, 6:7, 6:1

Historia występów wielkoszlemowych Legenda

Występy w grze pojedynczej Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 Tytuły Z-P Australian Open NH A A A A SF SF SF F F QF 3R QF 2R QF A 1R 0 / 11 41 – 11 French Open Q1 QF QF W 2R F SF SF W F F QF W SF SF 2R 1R 3 / 16 72 – 13 Wimbledon A 1R 1R QF 1R QF 2R 4R 4R F F SF QF 2R 4R 2R A 0 / 15 41 – 15 US Open A 1R 4R QF SF QF F SF W 4R 4R QF QF 4R 4R 3R 1R 1 / 16 56 – 15 Ranking na koniec roku 81 54 18 5 7 5 4 2 2 3 3 9 4 17 9 17 53 4 / 58 210 – 54

Występy w grze podwójnej Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 Tytuły Z-P Australian Open NH A A A A 3R W QF SF W W SF QF QF 1R A F A A A 3 / 11 41 – 8 French Open A 3R 1R QF QF SF F QF A F SF SF SF QF 1R 1R 1R A 1R 1R 0 / 17 40 – 17 Wimbledon A 1R 1R 1R QF QF SF QF F W QF QF QF 3R 3R QF A A 1R A 1 / 16 39 – 15 US Open A 2R 2R 1R QF 3R SF W W QF F SF 3R SF 3R QF 1R A A A 2 / 16 45 – 14 Ranking na koniec roku 91 83 89 48 8 7 3 6 3 1 1 5 12 9 16 11 7 – 112 – 6 / 60 165 – 54

Występy w grze mieszanej Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 Tytuły Z-P Australian Open NH A A A A A F W SF A 1R A A A F A 1R A A 2 / 13 16 – 5 French Open 2R 2R 2R F W SF W A 3R 2R A 1R A A A 2R SF A 2R 2 / 13 29 – 10 Wimbledon A A 1R A 3R 2R A SF 2R A A 1R A A A A 1R A 1R 0 / 8 8 – 8 US Open A A 1R 2R QF F 2R A A A A A A A W QF A A A 1 / 7 15 – 6 4 / 34 68 – 29

Występy w grze podwójnej w turniejach legend Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Australian Open turnieju nie rozgrywano A A NH RR A A A A 0 / 1 French Open NH NH A A A RR A RR RR RR RR RR 0 / 6 Wimbledon A A A A A A A A RR F A RR NH 0 / 3 US Open turnieju nie rozgrywano A A SF F A NH W NH 1 / 3

Finały turniejów WTA

Gra pojedyncza 78 (29-48)

Gra podwójna 111 (69-42)

Gra mieszana 8 (4–4)

Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik1989 Półfinał Martina Navrátilová 2:6, 2:61990 Ćwierćfinał Monica Seles 7:5, 6:7(6), 4:61991 Ćwierćfinał Martina Navrátilová 6:1, 4:6, 2:61992 Ćwierćfinał Martina Navrátilová 1:6, 6:2, 2:6 1993 Finał Steffi Graf 1:6, 4:6, 6:3, 1:6 1994 I runda Julie Halard 2:6, 6:1, 6:7(2) 1995 I runda Natalla Zwierawa 6:4, 4:6, 4:6 1996 Ćwierćfinał Jana Novotná 0:6, 3:6 1997 Ćwierćfinał Jana Novotná 4:6, 6:3, 1:6 1998 I runda Irina Spîrlea 6:7(6), 1:6 1999 I runda Barbara Schett 1:6, 4:62000 I runda Kim Clijsters 5:7, 4:62001 Ćwierćfinał Kim Clijsters 5:7, 1:6

W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1990 Finał Mercedes Paz Kathy Jordan Elizabeth Smylie 6:7(4), 4:6 1991 Półfinał Helena Suková Martina Navrátilová Pam Shriver 4:6, 2:6 1992 Zwycięstwo Helena Suková Łarysa Neiland Jana Novotná 7:6(4), 6:1 1993 Półfinał Helena Suková Łarysa Neiland Jana Novotná 6:7(5), 6:3, 3:6 1994 Finał Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 3:6, 7:6(4), 3:6 1995 Zwycięstwo Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 6:2, 6:1 1996 Finał Jana Novotná Lindsay Davenport Mary Joe Fernández 3:6, 2:6 1997 Ćwierćfinał Martina Hingis Alexandra Fusai Nathalie Tauziat 3:6, 1:61999 Finał Łarysa Neiland Martina Hingis Anna Kurnikowa 4:6, 4:6

Występy w turnieju WTA Doubles Championships Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1991 Półfinał Robin White Łarysa Neiland Natalla Zwierawa 1:6, 3:6 1992 Finał Natalla Zwierawa Łarysa Neiland Jana Novotná 4:6, 2:6 1993 Finał Łarysa Neiland Gigi Fernández Natalla Zwierawa 5:7, 3:6 1994 Zwycięstwo Jana Novotná Gigi Fernández Natalla Zwierawa 6:2, 7:5

Występy w igrzyskach olimpijskich Gra pojedyncza