Chris Evert, właściwie Christine Marie Evert, w latach 1979–1987 Chris Evert-Lloyd (ur. 21 grudnia 1954 w Fort Lauderdale) – amerykańska tenisistka, zwyciężczyni 18 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i trzech w grze podwójnej, liderka rankingu WTA, mająca najwyższy w historii odsetek wygranych oficjalnych spotkań (90%), uznawana za jedną z trzech (obok Steffi Graf i Martiny Navrátilovej) najlepszych tenisistek XX wieku.
Kariera tenisowa Jest uważana za prekursorkę oburęcznego bekhendu kobiecego. Przez wielu znawców nazywana „Borgiem w spódnicy”, podobnie jak Szwed swoją grę opierała na grze z głębi kortu, regularności uderzeń, precyzji minięć. Ze względu na to, że w początkach jej kariery, a także nieco później popularna była raczej gra ofensywna z atakami wolejowymi, na temat stylu gry Evert żartowano: „Czy w Fort Lauderdale rajcowie miejscy wydali rozporządzenie zabraniające pod surową karą chodzić do siatki?”; odpowiadając na tego typu zarzuty ojciec (zarazem trener) odpowiadał, że wprawdzie Chris „gra na przerzut, ale w sposób doskonały”.
Kariera Evert rozwijała się od wczesnych lat, po udanych występach wśród juniorek (kilka tytułów mistrzyni USA, zwycięstwo w Orange Bowl) już we wrześniu 1970 na turnieju w Charlotte pokonała czołową tenisistkę francuską Françoise Durr (tracąc zaledwie jednego gema), a później w półfinale Smith Court, która dopiero co świętowała wygranie Wielkiego Szlema. Rok później Evert była najmłodszą półfinalistką US Open (wynik ten później poprawiały Pam Shriver, Tracy Austin i Andrea Jaeger) i awansowała do czołowej dziesiątki na świecie. Debiutowała w reprezentacji w Pucharze Wightman. W 1974 odniosła pierwsze zwycięstwo turniejowe; przegrała w finale Australian Open z Evonne Goolagong, ale wiosną tego samego roku wygrała mistrzostwa Włoch w Rzymie, a później wielkoszlemowy French Open. Wygrała także po raz pierwszy Wimbledon.
Od 1974 była klasyfikowana na pierwszym miejscu na świecie, nieprzerwanie do 1977, ponownie w 1980. W kolejnych latach zdobywała kolejne tytuły wielkoszlemowe (łącznie 18, w tym rekordowe siedem triumfów na kortach im. Rolanda Garrosa), 16-krotnie przegrywała w finałach. Wliczając również turnieje niższej rangi, odniosła 154 zwycięstwa turniejowe w grze pojedynczej (więcej ma jedynie Navrátilová). Ze względu na defensywny styl gry rzadziej udzielała się w deblu, ale także w grze podwójnej zwyciężyła w 33 turniejach, w tym trzech wielkoszlemowych (w parze z Morozową i Navrátilovą). Przyczyniła się ośmiokrotnie do zdobycia przez Amerykanki Pucharu Federacji, m.in. w 1989.
Na korcie uważana za perfekcjonistkę, w przypadku niepowodzeń potrafiła zrobić kilkumiesięczną przerwę w startach, by powrócić na szczyt. Miało to miejsce w 1980, kiedy przegrywała regularnie z młodą Tracy Austin; po przerwie wygrała między innymi French Open, US Open, zdobyła Puchar Federacji oraz była w finale Wimbledonu, a także odzyskała czołowe miejsce w rankingu.
Karierę kontynuowała do września 1989. Pod koniec kariery wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Seulu (1988), ale medalu tam nie zdobyła. Starty na światowych kortach zakończyła porażką w ćwierćfinale US Open z rodaczką Ziną Garrison.
W 1995 uhonorowana została miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. Otrzymała również szereg tytułów „sportowca roku”.
Życie osobiste Jej pierwszym mężem był brytyjski tenisista John Lloyd. Zaręczyny ogłosili w dwudzieste czwarte urodziny Evert, a pobrali się 17 kwietnia 1979. Małżeństwo zakończyło się rozwodem, ale w czasie kariery przyniosło Chris Evert sporo popularności na Wimbledonie – widownia traktowała ją niemal jak rodaczkę. O ile ślub nie przeszkodził karierze Amerykanki, to dla Lloyda okazał się niemal końcem kariery sportowej; jako „mąż słynnej Evert” przestał odnosić sukcesy. Po rozwodzie Chris Evert wyszła za mąż za dwukrotnego olimpijczyka, narciarza alpejczyka Andy’ego Milla (1988), z którym ma troje dzieci. Na sportowej emeryturze zajmuje się m.in. komentowaniem tenisa w telewizji. Z dużo mniejszymi sukcesami w tenisa grała również jej młodsza siostra Jeanne.
13 listopada 2006 rozpoczęła się procedura rozwodowa Chris z Andym. Para otrzymała rozwód 4 grudnia tego samego roku.
14 grudnia 2007 ogłosiła swoje zaręczyny ze słynnym golfistą, Gregiem Normanem. Ślub odbył się 28 czerwca 2008 roku na Bahamach. Małżeństwo zakończyło się rozwodem 8 grudnia 2009 roku.
Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej Wygrane (18) Rok Turniej Nawierzchnia Finalistka Wynik finału1974 French Open ziemna Olga Morozowa 6:1, 6:21974 Wimbledon trawiasta Olga Morozowa 6:0, 6:41975 French Open (2) ziemna Martina Navrátilová 2:6, 6:2, 6:11975 US Open ziemna Evonne Goolagong Cawley 5:7, 6:4, 6:21976 Wimbledon (2) trawiasta Evonne Goolagong Cawley 6:3, 4:6, 8:61976 US Open (2) ziemna Evonne Goolagong Cawley 6:3, 6:01977 US Open (3) ziemna Wendy Turnbull 7:6, 6:21978 US Open (4) twarda Pam Shriver 7:5, 6:41979 French Open (3) ziemna Wendy Turnbull 6:2, 6:01980 French Open (4) ziemna Virginia Ruzici 6:0, 6:31980 US Open (5) twarda Hana Mandlíková 5:7, 6:1, 6:11981 Wimbledon (3) trawiasta Hana Mandlíková 6:2, 6:21982 Australian Open trawiasta Martina Navrátilová 6:3, 2:6, 6:31982 US Open (6) twarda Hana Mandlíková 6:3, 6:11983 French Open (5) ziemna Mima Jaušovec 6:1, 6:21984 Australian Open (2) trawiasta Helena Suková 6:7, 6:1, 6:31985 French Open (6) ziemna Martina Navrátilová 6:3, 6:7, 7:51986 French Open (7) ziemna Martina Navrátilová 2:6, 6:3, 6:3
Przegrane (16) Rok Turniej Nawierzchnia Zwyciężczyni Wynik finału1973 French Open ziemna Margaret Smith Court 6:7, 7:6, 6:41973 Wimbledon trawiasta Billie Jean King 6:0, 7:51974 Australian Open trawiasta Evonne Goolagong Cawley 7:6, 4:6, 6:01978 Wimbledon (2) trawiasta Martina Navrátilová 2:6, 6:4, 7:51979 Wimbledon (3) trawiasta Martina Navrátilová 6:4, 6:41979 US Open twarda Tracy Austin 6:4, 6:31980 Wimbledon (4) trawiasta Evonne Goolagong Cawley 6:1, 7:61981 Australian Open (2) trawiasta Martina Navrátilová 6:7, 6:4, 7:51982 Wimbledon (5) trawiasta Martina Navrátilová 6:1, 3:6, 6:21983 US Open (2) twarda Martina Navrátilová 6:1, 6:31984 French Open (2) ziemna Martina Navrátilová 6:3, 6:11984 Wimbledon (6) trawiasta Martina Navrátilová 7:6, 6:21984 US Open (3) twarda Martina Navrátilová 4:6, 6:4, 6:41985 Australian Open (3) trawiasta Martina Navrátilová 6:2, 4:6, 6:21985 Wimbledon (7) trawiasta Martina Navrátilová 4:6, 6:3, 6:21988 Australian Open (4) twarda Steffi Graf 6:1, 7:6
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.
Występy w grze pojedynczej Turniej 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 Tytuły Z–P Australian Open A A A A F A A A A A A A F W A W F NH A F A 2 / 6 30 – 4 French Open A A A F W W A A A W W SF SF W F W W SF 3R A 7 / 13 72 – 6 Wimbledon A A SF F W SF W SF F F F W F 3R F F SF SF SF SF 3 / 18 96 – 15 US Open A SF SF SF SF W W W W F W SF W F F SF SF QF SF QF 6 / 19 101 – 12 Ranking na koniec rokuOficjalny komputerowy ranking WTA rozpoczął się od 1975 roku. Dane wcześniejsze podane na podstawie „The Bud Collins History of Tennis”, Third Edition 2017. – 10 4 4 3 1 1 1 1 2 1 1 2 2 2 2 2 3 3 10 18 / 56 299 – 37
Występy w grze podwójnej Turniej 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A A A A A A A 2R A SF QF NH A F A 0 / 4 11 – 4 French Open A A A SF W W A A A QF QF QF A 3R A QF 3R A A A 2 / 9 23 – 7 Wimbledon A A 1R 1R SF QF W 2R A QF QF QF 3R 3R 3R QF 2R A SF 3R 1 / 16 37 – 15 US Open A A 2R SF A SF A A 1R SF 2R 3R 3R A QF QF A 3R QF A 0 / 12 24 – 11 Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 12 11 14 30 19 – 3 / 41 95 – 37
Występy w grze mieszanej Turniej 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 Tytuły Z–P Australian Open Turniej nie był rozgrywany A A A 0 / 0 0 – 0 French Open AAAAAAAAAAAAAAAA A A A A 0 / 0 0 – 0 Wimbledon A A 4R QF 3R A A A A A A A 1R 1R A A A A A A 0 / 5 7 – 4 US Open A 2R QF SF F A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 4 9 – 4 0 / 9 16 – 8
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 227 (154–73)
Gra podwójna 60 (33–27)
Gra mieszana 1 (0–1)
Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej Rok Rezultat Rywalka Wynik 1972 Zwycięstwo Kerry Melville 7:5, 6:4 1973 Zwycięstwo Nancy Richey-Gunter 6:3, 6:3 1974 Finał Evonne Goolagong 3:6, 4:6 1975 Zwycięstwo Martina Navrátilová 6:4, 6:2 1976 Finał Evonne Goolagong Cawley 3:6, 7:5, 3:6 1977 Zwycięstwo Sue Barker 2:6, 6:1, 6:1 1977Toyota Zwycięstwo Billie Jean King 6:2, 6:2 1978Toyota Zwycięstwo Martina Navrátilová 6:3, 6:3 1979 Ćwierćfinał Dianne Fromholtz 2:6, 3:6 1979Toyota Półfinał Tracy Austin 3:6, 0:6 1980Toyota Ćwierćfinał Andrea Jaeger walkower 1981Toyota Półfinał Tracy Austin 1:6, 2:6 1982Toyota Finał Martina Navrátilová 4:6, 6:1, 6:2 1983 Finał Martina Navrátilová 2:6, 0:6 1984 Finał Martina Navrátilová 3:6, 5:7, 1:6 1985 I runda Kathy Jordan 2:6, 6:1, 2:6 1986marzec Półfinał Hana Mandlíková 3:6, 5:71987 I runda Sylvia Hanika 4:6, 4:6 1988 Ćwierćfinał Pam Shriver 5:7, 4:6
W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik1979 Półfinał Rosie Casals Sue Barker Ann Kiyomura 4:6, 6:2, 2:6 1979Toyota Finał Rosie Casals Billie Jean King Martina Navrátilová 4:6, 3:6
Występy w turnieju WTA Doubles Championships Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1976 Półfinał Martina Navrátilová Billie Jean King Betty Stöve 5:7, 4:6
Występy w igrzyskach olimpijskich Gra pojedyncza RundaPrzeciwniczkaWynik Letnie Igrzyska Olimpijskie w Seulu 1988, reprezentując państwo I runda wolny los II runda : Sandra Cecchini [WC] 6:2, 6:2 III runda : Raffaella Reggi 6:4, 4:6, 1:6
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie tenisistki Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Liderki rankingu singlowego WTA Kategoria:Triumfatorki Australian Open Kategoria:Triumfatorki French Open Kategoria:Triumfatorki US Open Kategoria:Triumfatorki Wimbledonu Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Zdobywczynie Pucharu Federacji Kategoria:Ludzie urodzeni w Fort Lauderdale