Józef Bykowski (ur. 1841 w Głupicach – zm. 1863 w Leśniakach Chabielskich) – oficer wojsk powstańczych powstania styczniowego.
Urodził się w 1841 w Głupicach w szlacheckiej rodzinie Bykowskich herbu Gryf. Był synem Władysława Jaxy i Teresy z Walewskich. Studiował w warszawskiej Szkole Głównej.
Bykowski wziął czynny udział w powstaniu styczniowym. Walczył jako oficer w oddziale pułkownika Teodora Cieszkowskiego. Ta partia powstańcza została rozbita przez wojska rosyjskie 10 kwietnia 1863 pod Broszęcinem. Oddział poszedł w rozsypkę. Kilku powstańców z ciężko rannym dowódcą schroniło się w dworze Kozłowskich w Leśniakach Chabielskich. Tam dopadła ich rosyjska pogoń.
Józef Bykowski zginął około godziny dziewiątej, zabity przez kozaków. Razem z nim polegli w Leśniakach Teodor Cieszkowski, Hipolit Kozłowski i Tomasz Witkowski. W pobliskim Stanisławowie, zginęli major Polikarp Krąkowski, Jan Imielnicki i Stefan Szymański.Zamordowani od kozaków jak napisał w ich aktach zgonów ks. Stanisław Wiśniewski proboszcz parafii Chabielice. Powstańcy zostali pochowani 13 kwietnia 1863 na cmentarzu w Chabielicach. Nie zachowała się ich mogiła.
Bibliografia Stanisław Zieliński, Bitwy i potyczki 1863-1864, nakł. Funduszu Wydawniczego Muzeum Narodowego Polskiego, Rapperswil 1913, str.195 Mertykalia gminy i parafii Chabielice -1863 rok.
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej Józef Bykowski Kategoria:Oficerowie powstania styczniowego Kategoria:Polegli w powstaniu styczniowym Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1863