Sejm pacyfikacyjny 1698 – I Rzeczypospolitej został zwołany 3 lutego 1698 roku do Warszawy.
Sejmiki przedsejmowe w województwach odbyły się w kwietniu 1698 roku. Marszałkiem sejmu starej laski był Krzysztof Stanisław Zawisza, starosta miński. Obrady sejmu trwały od 16 do 28 kwietnia 1698 rokuWładysław Konopczyński. Chronologia sejmów polskich 1493-1793 (str. 159) [dostęp 2019-11-26].
Miał zapewnić pokój w kraju, gdyż legalność obioru Augusta Mocnego kwestionował rokosz łowicki.
Na sejm przybyło tylko 15 posłów, z których 6 wyszło z protestacją: „Nie zaczynaj, mości panie marszałku, sejmu, nie podnoś laski, bo ten akt jest nullitatis [nicością] i mamy przysięgą stwierdzone instrukcje, żebyśmy ten sejm zaraz zatłumili w kolebce, i na żaden, tylko konny sejm, nie pozwolemy"W. Konopczyński, Liberum Veto s. 324. Sejmem konnym nazywano sejm, w którym szlachta przybyła na koniach uczestniczyła osobiście (łac. viritim), nie tylko przez posłów. (Juliusz Bardach, Sejm szlachecki doby oligarchii s. 369)
Pozorne uspokojenie przyniósł sejm zwyczajny pacyfikacyjny 1699.
Przypisy
Bibliografia U. Augustyniak, Historia Polski 1572–1795, Warszawa 2008, s. 762. W. Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493 – 1793, Kraków 1948, s. 159. M. Markiewicz, Historia Polski 1492 – 1795, Kraków 2004, s. 591. H. Olszewski, O skutecznym rad sposobie, Kraków 1989, s. 80. „Seym ten bez początku zaczął się, bez końca kończy się”. Sejm pacyfikacyjny z 1698 roku i jego znaczenie w kontekście ewolucji liberum veto
!