Władysław Weryho (ur. w Połocku, zm. 21 września 1982 w Londynie) – pułkownik dyplomowany saperów Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys Władysław Weryho urodził się 6 września 1896 roku w Połocku, na terytorium ówczesnej guberni witebskiej. W 1913 roku ukończył siedmioklasowe gimnazjum realne w Wielkich Łukach i tam zdał maturę. W 1915 roku, po trzecim semestrze studiów w Dońskim Instytucie Politechnicznym w Nowoczerkasku, został powołany do służby wojskowej w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1916 roku ukończył Mikołajewską Szkołę Inżynieryjną w Piotrogrodzie i po mianowaniu oficerem do listopada 1917 roku służył w armii rosyjskiej na froncie, gdzie był dowódcą plutonu, a następnie dowódcą kompanii saperów.
W marcu 1919 roku rozpoczął służbę w Wojsku Polskim. Jako dowódca kompanii saperów w 3 batalionie saperów z 2 pułku saperów Kaniowskich brał udział w walkach na froncie wschodnim. W latach 1921–1922, był dowódcą kompanii saperów w 3 batalionie saperów. W 1923 roku ukończył dziewięciomiesięczny kurs w Kościuszkowskim Obozie Szkolnym Saperów, po którym wrócił na poprzednie stanowisko. 3 listopada 1924 roku został powołany na dwuletni kurs Oficerskiej Szkoły Topografów w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 119 z 7 listopada 1924 roku, s. 666..
Od 1926 roku, po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Topografii, pracował w Szkole Podchorążych Inżynierii jako dowódca kompanii podchorążychDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 175., a następnie wykładowca i starszy wykładowca topografii. W latach 1931–1933 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1933 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko wykładowcyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 5.. Następnie odbył staż w Centrum Broni Pancernej w Modlinie, po którym został wyznaczony na kierownika Katedry Taktyki Saperów w Wyższej Szkole Wojennej. W 1937 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 4 batalionu saperów w Przemyślu. W sierpniu 1938 roku, w ramach manewrów, objął dowództwo zmotoryzowanego batalionu saperów - pododdziału przeznaczonego do wojennego składu 10 Brygady Kawalerii. Na czele tego pododdziału wziął udział w akcji na Zaolziu. W listopadzie 1938 roku został dowódcą 5 batalionu saperów w KrakowieWładysław Weryho, Uwagi i spostrzeżenia ..., s. 39..
W 1939 roku, na bazie swego 5 batalionu saperów, zmobilizował: 6, 21, 55 i 65 bataliony saperów oraz osiem innych jednostek saperskich, a także Ośrodek Zapasowy Saperów. Na wojnę odszedł na swój przydział na okres „W” – do sztabu gen. Dąbkowskiego.
Po kampanii wrześniowej przedostał się do Francji, gdzie został dowódcą saperów 1 Dywizji Piechoty, a następnie zastępcą komendanta Centrum Wyszkolenia Saperów w Angers. Po upadku Francji przybył do Anglii. Od 9 do 28 sierpnia 1940 roku dowodził 1 batalionem saperów po czym został przeniesiony do Sztabu Naczelnego Wodza. W sierpniu 1942 roku został dowódcą Oddziałów Saperów Dywizyjnych 1 Dywizji PancernejJuliusz S. Tym, 1 Dywizja Pancerna ..., s. 146, 184.. We wrześniu 1943 roku został przeniesiony do Inspektoratu Wyszkolenia WojskaJuliusz S. Tym, 1 Dywizja Pancerna ..., s. 222.. Jednocześnie był wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej w Anglii, na którym to stanowisku pracował przez całą swoją dalszą służbę. Po demobilizacji w Anglii.
Awanse podporucznik – 1920Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 7 lutego 1920 roku, s. 62. porucznik – 1921Spis oficerów na dzień 1 czerwca 1921 roku, s. 337. kapitan – 1 grudnia 1924 roku ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 744.Rocznik Oficerski 1928, s. 598. major – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 8. lokatąRocznik oficerski 1932, s. 250. podpułkownik – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938Rocznik oficerski 1939, s. 243. pułkownik
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (trzykrotnie, w 1919) Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1937)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 18 z 11 listopada 1937 roku. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Odznaka naukowa absolwenta Oficerskiej Szkoły TopografówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 11 listopada 1936 roku, s. 27. Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s. 242.
Przypisy
Bibliografia Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych. Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932. Spis oficerów na dzień 1 czerwca 1921 r. Władysław Weryho, Uwagi i spostrzeżenia dotyczące przygotowań do wojny, działań wojennych oraz okresu po przejściu granicy i opuszczeniu Polski, Paryż 1 listopada 1939 roku, odpis, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. B.I.1c.
Juliusz S. Tym, 1 Dywizja Pancerna. Organizacja i wyszkolenie, Wydawnictwo ZP Grupa Sp. z o.o., Warszawa 2009, .
Kategoria:Dowódcy 5 Pułku (batalionu) Saperów (II RP) Kategoria:Ludzie urodzeni w Połocku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku (batalionu) Saperów Kaniowskich Kategoria:Oficerowie III Batalionu Saperów Kategoria:Podpułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Pułkownicy saperów Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1982