Pieter Symonsz. Potter (ur. ok. 1597 w Enkhuizen, pochowany 4 października 1652 w Amsterdamie) – holenderski malarz barokowy, ojciec Paulusa Pottera.
Życiorys Urodził się w rodzinie szklarza, przypuszczalnie od ojca uczył się sztuki zdobienia szkła. Początkowo był aktywny w rodzinnym mieście (1620–1628), uprawiając malarstwo na szkle. Później, już jako malarz sztalugowy działał w Lejdzie (1628–1631) i Amsterdamie (od 1631 do śmierci), oraz przejściowo w Delfcie (1646–1647) i Hadze (1647–1649). W 1647 został członkiem gildii malarzy w Hadze. Był uczniem Davida Bailly’ego. Tworzył pod wpływem Willema Bartsiusa, Pietera Lastmana, Claesa Moeyaerta, Hendricka Pota, a także Jana van Goyena (wczesne pejzaże), Jacoba Ducka, Pietera Codde’a, Willema Duystera i Rembrandta.
Twórczość Pod koniec lat 20. XVII wieku jego zainteresowania stopniowo odchodziły od malarstwa na szkle do malarstwa sztalugowego. Zarzucił wtedy manierę (typową dla malarstwa na szkle) malowania wydłużonych postaci i pochylonej przestrzeni, na rzecz bardziej naturalistycznego stylu. Malował pejzaże, martwe natury (także vanitas), portrety i sceny rodzajowe, również ze zwierzętami. Był przedstawicielem kierunku monochromatycznego w malarstwie, charakterystycznego dla środowiska malarzy lejdejskich w pierwszej połowie XVII wieku.
W Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się jego obraz Martwa natura z naczyniami z 1631.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Petera Pottera w Rijksmuseum Dzieła Petera Pottera w Artnet
Kategoria:Holenderscy malarze barokowi Kategoria:Urodzeni w 1597 Kategoria:Zmarli w 1652