Apollo i Dafne – obraz włoskiego malarza Antonia Pollaiuola znajdujący się w kolekcji National Gallery w Londynie
Historia Apolla i Dafne opisana została w Metamorfozach Owidiusza. Dramatyczna opowieść o nieszczęśliwej miłości była bardzo trudna do zilustrowania w jednej scenie. Artysta stał przed zadaniem ukazania pościgu, trwogi uciekającej, pożądania Apolla i przemiany Dafne. Pollaiuolo pierwszemu udało się połączyć wszystkie elementy mitu.
Mit opowiada o Dafne, córce boga rzeki, w której bez wzajemności zakochał się Apollo. Dziewczyna nie odwzajemniała uczucia i złożyła śluby czystości. Apollo nie dawał za wygraną i pragnął za wszelką cenę zdobyć ukochaną. Ta poczęła uciekać przed zalotami boga i dobiegłszy do rzeki Penejosa zawołała:
Opis obrazu Mit o Apollo i Dafne był uważany przez chrześcijańskich interpretatorów za triumf cnoty nad lubieżnością. Wielkość obrazu Pollaiuolo może wskazywać, iż jego przeznaczeniem było ozdobienie skrzyni posażnej zwanej cassone. Artysta ukazał Dafne jeszcze prawie w postaci kobiecej, jedynie jej ramiona uległy już metamorfozie. Jej talię w rozpaczy obejmuje Apollo. Oboje ubrani są w stroje XV – wiecznych bogatych florentczyków. Pollaiuolo zgodnie z ideą Piera della Francesca, umieścił postacie na tle szerokiego pejzażu, toskańskiego krajobrazu z przepływająca rzeką Arno.
Przypisy
Bibliografia Patrick De Rynck, Jak czytać opowieści biblijne i mitologiczne w sztuce. Wyd. Universitas, Kraków 2008, . Zygmunt Waźbiński Malarstwo quattrocenta, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1989, .
Kategoria:Obrazy Antonia Pollaiuola Kategoria:Obrazy w National Gallery w Londynie Kategoria:Apollo na obrazach Kategoria:Dafne na obrazach Kategoria:Malarstwo mitologiczne