As-Samirija (arab. السامرية) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Beisan w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku sił żydowskiej Hagany w dniu 27 maja 1948 roku.
Położenie As-Samirija leżała w południowej części Doliny Bet Sze’an. Wieś była położona w depresji rzeki Jordan na wysokości -135 metrów p.p.m., w odległości 7 kilometrów na południe od miasta Beisan. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 387,3 ha. We wsi mieszkało wówczas 250 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 285,1 Żydzi - publiczne 102,2 Razem 387,3
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) uprawy nawadniane 1,1 uprawy zbóż 362,5 nieużytki 21,6 zabudowane 2,1
Historia W okresie panowania Brytyjczyków as-Samirija była niewielką wsią, której mieszkańcy utrzymywali się z upraw zbóż.
Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej, w dniu 27 maja 1948 roku żołnierze żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana zajęli wieś As-Samirija. Wysiedlono wówczas jej mieszkańców, a następnie wyburzono wszystkie domy.
Miejsce obecnie W rejonie wioski as-Samirija powstał w 1951 moszaw Sede Terumot, natomiast pola wioski zajął sąsiedni moszaw Rechow i wieś komunalna Tel Te’omim. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski As-Samirija: „Pozostają tylko zapadnięte dachy; są one zlokalizowane na zachodnim skraju osady Sde Trumot„.
Przypisy
S