Zbigniew Janaszek (ur. 20 września 1913 w Brodnicy, zm. 13 września 1983 w Łobzie) – oficer Wojska Polskiego II RP. Kawaler Orderu Virtuti Militari. Wieloletni dyrektor Państwowego Stada Ogierów w Łobzie.
Syn JanaJan Janaszek był lekarzem. Zmarł po zarażeniu się tyfusem od leczonych przez siebie jeńców rosyjskich. Jedną z ulic Brodnicy nazwano jego imieniem. i Ireny z d. Barańskiej.
Służba wojskowa Za namową ojczyma, ppłk. Jana Kleina, wstąpił do Korpusu Kadetów w Rawiczu. Jesienią 1933 roku rozpoczął zawodową służbę wojskową i naukę w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Po jej ukończeniu otrzymał przydział do 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Baranowiczach.
We wrześniu 1939 roku był dowódcą 1 plutonu w 2 szwadronie 26 p.uł Lista oficerów według przydziału. W czasie walk pod Garwolinem został ciężko ranny w udo. Tu też dostał się do niewoli 15.09.1939. Początkowo przebywał w Stalagu IA Stablak w Królewcu, a następnie w Oflagu XII A Hadamar, Oflagu IID Gross Born, Oflagu X B Sandbostel i na koniec w Oflagu X C Lubeka. W maju 1945 roku Anglicy wyzwolili obóz.
Okres powojenny W roku 1945 został kierownikiem polskiego obozu "Trawa" w Lubece Schlutup, później zastępcą komendanta stadniny ogierów w Bad - Orgenhausen i członkiem Misji Wojskowej w Berlinie. Latem 1947 roku z jednym z transportów koni powrócił do Polski. Był podejrzewany przez Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Szczecinie o współpracę z obcym wywiademIPN: Janaszek Zbigniew, [Dostęp: 10.12.2017].
Początkowo pracował w Kwidzynie, a następnie został przeniesiony służbowo na stanowisko zastępcy kierownika Państwowego Stada Ogierów w Sierakowie. W 1950 roku został skierowany do Nowielic na stanowisko dyrektora ds. hodowli koni. Tam, w Ludowym Klubie Jeździeckim, organizował sekcję sportów konnych. Był w niej czołowym zawodnikiem i uczestnikiem imprez na szczeblu regionalnym i krajowym.
Od 1958 roku pracował w Państwowym Stadzie Ogierów w Łobzie na stanowisku zastępcy dyrektora. W latach 1966–1979 był jego dyrektoremKierownicza kadra PSO w Łobzie. Był pomysłodawcom przyjęcia nowej nazwy klubu jeździeckiego – "Hubal". Był też prekursorem organizacji letnich obozów jeździeckich dla młodzieży studenckiej. Zapoczątkował rajdy konne szlakiem bojowym 1 Warszawskiej Dywizji Kawalerii (?!). W dowód uznania dla jego działalności, jeden ze szlaków turystyki konnej został nazwany jego imieniem
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Odznaka Gryfa Pomorskiego Złota Honorowa Odznaka Polskiego Związku Jeździeckiego
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeńcy Oflagu II D Gross-Born Kategoria:Ludzie urodzeni w Brodnicy Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy jeźdźcy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Ludzie związani z Łobzem Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Gryfa Pomorskiego Kategoria:Oficerowie 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1983