thumb|Tablica upamiętniająca rotmistrza Kazimierza Żuromskiego na ścianie zewnętrznej kościoła św. Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach będąca częścią Sanktuarium „Poległym i Pomordowanym na Wschodzie”. Kazimierz Żuromski (ur. w Biłce, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się w Biłce pod Żytomierzem, jako syn Juliana i Katarzyny ze Szpilewskich. Od 1908 służył w armii rosyjskiej. W 1914 ukończył Korpus Kadetów w Kijowie. Po zdaniu matury, w czasie I wojny światowej, od 1 sierpnia do 1 grudnia 1914 uczęszczał na kurs w Szkole Wojskowej Kawalerii w Jelizawetgradzie. Jako chorąży został skierowany na front. W 1915 awansował do stopnia podporucznika, a w następnym roku do stopnia porucznika. We wrześniu 1915 został kontuzjowany pod Bezestianami na Wołyniu. Od 5 stycznia 1918 służył w I Korpusie Polskim gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego, gdzie dowodził szwadronem 3 pułku ułanów i walczył z oddziałami bolszewickimi. W maju 1919 wstąpił do Wojska Polskiego. Od 17 maja tego roku służył w Dyonie Jazdy Kresowej mjr. Feliksa Jaworskiego, który został przemianowany na IV Wołyński Dyon Jazdy, a w 1920 na 19 pułku ułanów wołyńskich. W jego szeregach brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca szwadronu. Za postawę wykazaną podczas walk, 30 czerwca 1921 otrzymał krzyż „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i został zweryfikowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. 3 maja 1922 został przydzielony do 20 pułku ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego. 1 stycznia 1924 odkomenderowano go na kurs w CSKaw w Grudziądzu. W sierpniu 1924 został przeniesiony do 26 pułku ułanów wielkopolskich, a następnie do 19 pułku ułanów i 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie. We wrześniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, a z dniem 28 lutego 1931 przeniesiony w stan spoczynku.

W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1127.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty i miał troje dzieci: Juliana (ur. 4 listopada 1916), Kazimierza (ur. 2 lutego 1918) i Jadwigę (ur. 3 stycznia 1929).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4196 – 30 czerwca 1921 Krzyż Walecznych nr 21054 dwukrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Upamiętnienie 13 kwietnia 2016, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w ogrodzie Pałacu Prezydenckiego został zasadzony Dąb Pamięci poświęcony wszystkim Ofiarom Zbrodni Katyńskiej, certyfikat z numerem 1.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski 1924 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1924, s. 581, 604; Rocznik Oficerski 1928 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1928, s. 308, 346;

Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Żołnierze jednostek polskich na Wschodzie – uczestnicy walk z bolszewikami 1918–1920 Kategoria:Oficerowie 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Oficerowie 20 Pułku Ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego Kategoria:Oficerowie 19 Pułku Ułanów Wołyńskich Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Strzelców Konnych (II RP)