Nędza uszczęśliwiona (pełny tytuł w pisowni oryginalnej: Nędza uszczęśliwiona Naypierwsza oryginalna polska opera w dwóch aktach z muzyką Macieia Kamieńskiego wystawiona w Warszawie 1778) – dwuaktowa opera z muzyką Macieja Kamieńskiego i librettem Wojciecha Bogusławskiego powstałym na podstawie kantaty Franciszka Bohomolca.
W 1777 Franciszek Bohomolec napisał libretto do kantaty Nędza uszczęśliwiona. Wojciech Bogusławski przerobił ową kantatę na libretto operowe i z muzyką Macieja Kamieńskiego prapremiera opery miała miejsce 11 lipca 1778 w Pałacu Radziwiłłów w Warszawie.
Nędza uszczęśliwiona (1778) uchodziła za najstarszą zachowaną operę w języku polskim. Wiadomo było tylko, że przed Nędzą uszczęśliwioną istniały opery wcześniejsze Michała Kazimierza Ogińskiego: Opuszczone dzieci i Filozof zmieniony z 1771 roku. Sytuacja zmieniła się, gdy w 2005 opublikowany został anonimowy rękopis komicznej opery barokowej z biblioteki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, opracowany przez prof. Jerzego Gołosa. Uczony datował go na początek XVIII wieku i nadał mu tytuł Heca albo polowanie na zająca.
Osoby Podstarości – baryton Anna, uboga wieśniaczka – sopran Kasia, iéyPisownia oryginalna za: córka – sopran Jan, bogaty mieszczanin – bas Antek, parobek – tenor
Rzecz dzieje się we Wsi Szlacheckiéy.
Zobacz też Polska opera
Przypisy
Bibliografia
Marian B. Michalik, Kronika opery, wyd. Kronika, Warszawa 1993 Józef Kański, Przewodnik operowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2001 Bronisław Horowicz, Teatr operowy. Historia opery. Realizacje sceniczne. Perspektywy., PIW, Warszawa 1963 Encyklopedia muzyki, red. A. Chodkowski, PWN Warszawa 1995.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Opery w języku polskim Kategoria:Opery XVIII wieku