Diatermia (z gr. dia, czyli „przez”, oraz thérme, czyli „ciepło”) − zabieg fizykoterapeutyczny polegający na miejscowym nagrzewaniu tkanek pod wpływem silnego pola elektromagnetycznego, co przyczynia się do rozluźnienia mięśni i łagodzi odczucia bólu.
W diatermii terapeutycznej stosowanej w rehabilitacji stosuje się pola magnetyczne lub elektryczne o częstotliwości 2,45–27,12 MHz i mocy kilkuset watów. W tej kategorii wyróżnia się dwa rodzaje diatermii: diatermię kondensatorową (pojemnościową) – do nagrzewania stosuje się pole elektromagnetyczne, z dominacją pola elektrycznego, nagrzewające tkanki płytko położone, głównie skórę i tkankę tłuszczową diatermię indukcyjną – do nagrzewania stosuje się pole elektromagnetyczne, z dominacją pola magnetycznego, wnikające głęboko w ciało i wywołujące prądy wirowe, które nagrzewają mięśnie.
Wyróżnia się też diatermię chirurgiczną, w której do cięcia i koagulacji tkanek stosuje się elektrokauter.
Bibliografia Anna Janas, Daniel Olszewski: Diatermia chirurgiczna, Magazyn Stomatologiczny nr 4/2006 [dostęp 24.06.2008] [dostęp 24.06.2008] Youngson R., Collins; Słownik Encyklopedyczny; Medycyna, RTW, 1997
Kategoria:Fizykoterapia