Euklaz – rzadki i szlachetny minerał klasy krzemianów wyspowych.
Nazwa pochodzi od greckiego εὖ oznaczającego łatwo i κλάσις = pęknięcie, co nawiązuje do jego doskonałej łupliwości. Euklaz został po raz pierwszy zgłoszony z okręgu Orenburg na rosyjskim Uralu, gdzie występuje z innymi materiałami szlachetnymi i złotem w żwirach strumieniowych. Jego typową lokalizacją jest Ouro Preto w stanie Minas Gerais w Brazylii.
Właściwości Tworzy kryształy słupkowe, tabliczkowe, podłużnie wyraźne prążkowane, narosłe albo kolumnowe ze skośnymi zakończeniami, rzadko skupienia zbite. Są one często bezbarwne do jasnozielonego, prawie zawsze przezroczyste. Bardzo rzadko można spotkać ten minerał w kolorze intensywnie niebieskim lub niebieskozielonym, czasem nawet ciemnozielonym. Ściany mają połysk szklisty i są prążkowane wzdłuż kryształu. Jego powstanie związane jest z przeobrażeniami berylu w pegmatytach. Ma silną dyspersję i bezbarwny pleochroizm. Jest przezroczysty do półprzezroczystego. Nie jest radioaktywny i nie wykazuje fluorescencji. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są cynk, fluor, wapń, magnez, żelazo oraz sód.
Występowanie Występuje w druzach pegmatytowych oraz hydrotermalnych żyłach typu alpejskiego. Euklaz w formie masywnej lub włóknistej występuje zwykle w łupkach i fillitach. Minerałami towarzyszącymi są przede wszystkim: bertrandyt, kwarc, chloryt, beryl, skalenie, ankeryt, topaz, muskowit, anataz, fluoryt, szerlit, kalcyt, albit, rutyl, adular, mikroklin i peryklinhttps://rruff.geo.arizona.edu/doclib/hom/euclase.pdf.
Miejsce występowania Brazylia (Minas Gerais i Rio Grande do Norte) Ural Austria (Tyrol i Salzburg) Zimbabwe (Karoi) Zambia Niemcy (Bawaria) Rosja Mozambik Tanzania Kolumbia USA (Kolorado)
Zastosowanie kamień jubilerski mały|bezbarwny okaz z Brazylii
Przypisy
Bibliografia Kieszonkowy atlas skał i minerałów Monica Price, Kevin Walsh Encyklopedia Gutenberga Minerały Rozpoznać – Podziwiać – Chronić Helga Hofmann, Rupert Hochleitner
Kategoria:Krzemiany (minerały)