Miesięcznik Literacki – czasopismo społeczno-kulturalne, wydawane w Warszawie w latach 1929–1931, pod redakcją Aleksandra Wata, nieoficjalny organ Komunistycznej Partii Polski.
Miesięcznik nawiązywał do koncepcji radzieckiego ugrupowania Nowyj Lef i niemieckiego lewicowego nurtu ekspresjonizmu. W piśmie formułowano zasady krytyki marksistowskiej oraz problemy odbicia rzeczywistości w sztuce. Ważną rolę przyznawano literaturze faktu i reportażowi. W 1931 pismo zostało zawieszone, zaś część zespołu redakcyjnego aresztowana.
W zespole pisma znaleźli się dawni współpracownicy „Dźwigni”: Andrzej Stawar, Jan Hempel, Stanisław Ryszard Stande, Władysław Broniewski. Współpracownikami „Miesięcznika Literackiego” byli: Juliusz Wit, Andrzej Wolica, Henryk Drzewiecki, Leopold Lewin, Stanisław WygodzkiBohdan Urbankowski, Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. I, Warszawa 1998, s. 217..
Do jego tradycji nawiązywało czasopismo wydawane pod tą samą nazwą w Warszawie w latach 1966–1990.
Przypisy
Bibliografia Marian Stępień, Miesięcznik Literacki, w: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. I, Warszawa 1984.
Kategoria:Czasopisma w języku polskim Kategoria:Czasopisma w Polsce (1918–1939) Kategoria:Czasopisma wydawane od 1929 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1931 Kategoria:Komunistyczna Partia Polski Kategoria:Niewydawane czasopisma polskie Kategoria:Polskie czasopisma literackie Kategoria:Prasa w Warszawie (II Rzeczpospolita)