Lekcjonarz 4 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 4 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XI wieku. Służył do czytań liturgicznychK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219..
Opis rękopisu Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 199 pergaminowych kartach (27,9 cm na 22,3 cm). Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza. Zawiera noty muzyczne (neumy).
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 24–25 linijek w kolumnie.
Tekst Pericope adulterae zamieszczony został w skróconej formie (Jan 8,3-11). Z punktu widzenia krytyki tekstu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną.
Historia Paleograficznie datowany jest na wiek XI. Rękopis badał John Mill, który wykorzystał go w swoim wydaniu greckiego Nowego Testamentu.
Obecnie przechowywany jest w bibliotece University of Cambridge w Cambridge, pod numerem katalogowym Dd. 8.49.
Jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.
Zobacz też Lista lekcjonarzy Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia C. R. Gregory, "Textkritik des Neuen Testaments", Leipzig 1900, vol. 1, p. 387.
Kategoria:Greckie lekcjonarze Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z XI wieku