Lech Kluj (ur. 18 sierpnia 1948, zm. 2 kwietnia 1994 w Poznaniu) – polski kolarz szosowy, reprezentant Polski, medalista mistrzostw Polski.
Życiorys Był kolarzem Warty Poznań, Legii Warszawa, Lecha Poznań i Górnika Mysłowice. Karierę kolarską rozpoczął w Warcie Poznań, a następnie startował m.in. w barwach Legii Warszawa i Lecha Poznań. Z warszawskim klubem sięgnął po mistrzostwo Polski w szosowym wyścigu drużynowym na 100 km w 1969, jadąc w zespole z Wiesławem Jezierskim, Zbigniewem Krzeszowcem i Krzysztofem Stecem. Kolejne sukcesy na mistrzostwach Polski odnosił w barwach Lecha. W 1970 zdobył wicemistrzostwo Polski w wyścigu szosowym ze startu wspólnego oraz brązowy medal w wyścigu parami z Zenonem Czechowskim. Był także mistrzem Polski w indywidualnym wyścigu szosowym w kategorii U-23 w 1970. Karierę sportową zakończył w 1975.
W reprezentacji Polski wystąpił w indywidualnym wyścigu szosowym amatorów mistrzostw świata w 1969, zajmując 23. miejsce, i w 1971, zajmując 67. miejsce, a także w wyścigu drużynowym na 100 km w 1970. W 1972 wystąpił w Wyścigu Pokoju, zajmując 38. miejsce w klasyfikacji generalnej. Kilkukrotnie startował w Tour de Pologne, a w 1971 wygrał jeden z etapów tego wyścigu.
Był synem kolarza Jana Kluja i bratem Marka. Zginął w wypadku w czasie jazdy na rowerze na ulicy Czechosłowackiej w Poznaniu.
Przypisy
Bibliografia Bogdan Tuszyński, Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", Warszawa 1995 Lech Kluj w serwisie cyclinarchive.com "Historia rodziny Klujów - 80 lat na szosie"
Kategoria:Kolarze Lecha Poznań Kategoria:Polscy kolarze szosowi Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Zmarli w 1994