Mike Pondsmith, właśc. Michael Alyn Pondsmith (ur. 14 kwietnia 1954) – amerykański projektant gier fabularnych, planszowych i komputerowych. Najbardziej znany ze swojego dorobku w ramach wydawnictwa R. Talsorian Games, gdzie od datowanych na 1982 r. początków firmy opracował większość jej linii produktowych. Pondsmith współtworzył takie linie gier fabularnych jak Mekton (1984), Cyberpunk (1988) i Castle Falkenstein (1994). Pracował także nad produktami dla TSR, w tym przy podręcznikach do Zapomnianych Krain i Krain Wschodu dla Dungeons & Dragons. Pracował również na różnych stanowiskach w przemyśle gier komputerowych i jest autorem lub współautorem kilku gier planszowych. Pondsmith wykładał także projektowanie gier na DigiPen Institute of Technology.
Wczesne lata Pochodzący z rodziny o wojskowych korzeniach, Pondsmith podróżował po świecie wraz z US Air Force przez pierwszych 18 lat swojego życia. Ukończył University of California, Davis, gdzie zdobył licencjat z projektowania grafiki oraz licencjat z psychologii. Pondsmith wspomina, że jeszcze jako dziecko projektował gry, choć dopiero w college’u poznał papierowe gry fabularne, gdy jego przyjaciel kupił podręcznik do pierwszego wydania Dungeons & Dragons. Pondsmith miał wcześniejsze doświadczenie z morskimi grami bitewnymi i zaciekawiła go przede wszystkim mechanika wykorzystywana przez D&D. Nie był jednak podówczas miłośnikiem fantasy i świat przedstawiony nie przyciągnął jego uwagi. Jego zainteresowanie grami fabularnymi odrodziło się, gdy natrafił na podręcznik do gry RPG Traveller, którą w 1977 roku wydało Game Designers' Workshop. Niezadowolony z wykorzystanej w grze mechaniki, zmodyfikował na własne potrzeby reguły gry przemianowując jednocześnie grę z Traveller na Imperial Star. Mimo wad, Traveller został później okrzyknięty przez Pondsmitha najlepszą grą RPG w opublikowanej przez wydawnictwo Green Ronin antologii stu najlepszych gier Hobby Games: The 100 Best.
Początki kariery zawodowej Zanim został projektantem gier fabularnych, Pondsmith pracował w branży gier komputerowych jako grafik reklamowy. Jego pierwszą pracą po studiach było projektowanie opakowań i materiałów promocyjnych dla California Pacific Computer. W początkach swego istnienia firma trudniła się licencjonowaniem gier od japońskich producentów. Pondsmith zaangażowany był więc głównie w tworzenie identyfikacji wizualnej produktów na potrzeby zachodniego rynku. Z czasem większość jego uwagi skierowana została w stronę tworzenia projektów do nowych, oryginalnych tytułów programowanych przez Billa Budge’a oraz do pierwszych części serii Ultima, gier zaprojektowanych przez Richarda Garriotta. Wszystkie te tytuły opublikowane zostały w końcowych latach istnienia California Pacific.
Zdaniem Pondsmitha nie było zbyt wiele pracy przy projektowaniu gier komputerowych w ówczesnych latach, głównie ze względu na ograniczone możliwości technologiczne dostępnych komputerów (większość gier wydanych przez California Pacific przeznaczona była na platformę Apple II). Doświadczenie z papierowymi grami fabularnymi sprawiło jednak, że Pondsmith zainteresował się projektowaniem gier RPG tego właśnie typu. Dzięki dodatkowemu zatrudnieniu przy składaniu książek i czasopism, Pondsmith zyskał dostęp do nowoczesnych (jak na tamte czasu) komputerów wyposażonych w zaawansowane oprogramowanie DTP. Korzystając z tego dostępu stworzył grę o nazwie Mekton, skupiającą się na mechach (wielkich robotach kroczących). Zbudowana ona była o koncepcje zaczerpnięte z japońskich mang, które udało mu się zdobyć. Przez lata jego praca nad grami fabularnymi wzbudziła na tyle duże zainteresowanie, że mógł zrezygnować z projektowania grafiki i zawodowo zająć się projektowaniem gier (choć nadal projektował układ podręczników wydawanych przez R. Talsorian Games).
Pierwsze projekty gier fabularnych Pierwsza zaprojektowana w całości przez Mike’a Pondsmitha gra – Mekton – wydana została w 1984 roku. Pondsmith przyznał, że w znacznej mierze bazował swoją pracę na ograniczonej znajomości serii mang Mobile Suit Gundam, z japońskojęzycznymi kopiami, z którymi się zetknął. Nie rozumiejąc tekstu, we właściwy sobie sposób odtworzył dynamikę świata opierając ją wyłącznie na przekazie graficznym komiksów. Pierwsze testy gry odbyły się podczas lokalnego konwentu poświęconego grom fabularnym. Pierwsza publiczna wersja gry Mekton zbudowana była w całości wokoło mechaniki walki, bez jakichkolwiek elementów RPG. Czyniło ją to taktyczną grą wojenną, a nie kompletnym systemem RPG. Rok później przy współudziale innego projektanta gier, Mike’a Jonesa, Mekton został wydany ponownie jako pełnoprawna gra fabularna. W 1987 Pondsmith wydał Mekton II, kolejne wcielenie systemu oparte na mechanice zwanej Interlock System, którą to z drobnymi modyfikacjami wykorzystano później w grach z serii Cyberpunk. W tym samym roku R. Talsorian Games wydało koleją inspirowaną japońską mangą grę, Teenagers from Outer Space. Gra została wznowiona w 1989 roku w poważnie zmienionej formie (zmianie uległa m.in. mechanika systemu).
Gra fabularna Cyberpunk W 1988 roku R. Talsorian Games wydało grę Cyberpunk autorstwa Pondsmitha, grę fabularną osadzoną w mrocznej wizji przyszłości. Opowiadająca o roku 2013 i znana jako Cyberpunk 2013 gra była produktem pudełkowym, na który składały się trzy oddzielne książki napisane wspólnie przez Pondsmitha, Mike’a Bluma, Colina Fiska, Dave’a Friedlanda, Willa Mossa i Scotta Ruggelsa. Niedługo potem wydawnictwo opublikowało kilka podręczników rozszerzających świat i zasady, a następnie w 1990 roku Pondsmith wydał nowy podręcznik główny zatytułowany Cyberpunk 2020. Aktualizował on alternatywną historię świata przedstawioną w grze oraz usprawniał mechanikę (istniejące dodatki do Cyberpunka 2013 pozostawały zgodne z nową mechaniką).
Pondsmith przypisuje stworzenie Cyberpunka swojemu zainteresowaniu gatunkiem wzbudzonym głównie przez film Blade Runner z 1982 roku w reżyserii Ridleya Scotta. Motorem napędowym było odtworzenie w grze przedstawionej w filmie zaawansowanej technologii oraz mrocznego stylu typowego dla filmów noir. Cyberpunk jest najbardziej rozbudowaną linią produktów R. Talsorian Games, z 44 podręcznikami podstawowymi i pobocznymi, które składają się na ponad 4700 stron materiału. Pondsmith szacuje, że przez lata istnienia Cyberpunka z grą zaznajomiło się około 5 milionów graczy.
W 1993 roku Pondsmith rozpoczął wydawanie kolejnej linii produktów pod szyldem R. Talsorian Games, tym razem opiewającej alternatywną nić fabularną świata Cyberpunka. Linię tę zapoczątkował podręcznik zatytułowany CyberGeneration, którego drugie, poprawione wydanie pojawiło się na rynku w 1995 r. Licencję na linię CyberGeneration nabył Jonathan Lavallee, właściciel Firestorm Ink, założonej w 2003 firmy, której głównym celem było kontynuowanie linii produktów osadzonych w tym świecie.
W 1996 roku Wizards of the Coast nabyło od Pondsmitha licencję na Cyberpunka w celu stworzenia na jej bazie kolekcjonerskiej gry karcianej Netrunner. Zaprojektowana przez Richarda Garfielda gra przedstawia szereg lokacji, przedmiotów i marek znanych z kart podręcznika. W 1999 gra została okrzykniętą jedną z najbardziej niedocenianych gier tysiąclecia przez redaktorów publikowanego przez Steve Jackson Games magazynu Pyramid. Mike Pondsmith pojawia się w sekcji podziękowań gry oraz użycza wizerunku jednej z przedstawionych w grze postaci: Omni Kismet, Ph.D. (nazwa postaci jest anagramem jego nazwiska). 10 maja 2012 Fantasy Flight Games poinformowało, że wydany zostanie Android: Netrunner, nowa gra karciana oparta na Netrunnerze. Tworzona jest ona na licencji nabytej od Wizards of the Coast. Przez pewien czas dostępna była jeszcze jedna kolekcjonerska gra karciana inspirowana światem Pondsmitha – Cyberpunk CCG. Wydana została w 2003 roku przez Social Games, a zaprojektował ją Peter Wacks.
W 1989 roku West End Games wydało crossover Cyberpunka z własną grą – Paranoia. Gra nazywała się Alice Through the Mirrorshades. Zaprojektowana została przez Edwarda Bolme i była kompatybilna zarówno z Cyberpunkiem, jak i z podręcznikiem do Paranoi. Przez pewien czas na rynku dostępne były dwa niezależne magazyny poświęcone grze fabularnej Pondsmitha: Interface Magazine autorstwa Chrisa Hockabouta, który za sprawą wsparcia Pondsmitha wyewoluował z zina Cyberpunk Update, oraz brytyjski 'Punk '21.
Castle Falkenstein W 1994 R. Talsorian Games wydał fantastyczną grę fabularną Pondsmitha w realiach steampunkowych pt. Castle Falkenstein. Mechanika gry oparta została nie na kościach, a na kartach do gry, a sam tytuł kierowany był głównie do graczy LARP. Castle Falkenstein Mike’a Pondsmitha jest najbardziej utytułowanym z produktów R. Talsorian Games. Gra zdobyła nagrodę za najlepszą mechanikę w ramach Origins Award w 1994 oraz nagrodę za najlepszą grę fabularną w ramach Nigel D. Findley Memorial Award w 1995. W 2000 roku Castle Falkenstein został zmodyfikowany na potrzeby uniwersalnej mechaniki GURPS przez Jamesa Cambiasa i Phila Mastersa i wydany przez Steve Jackson Games. W 2012 roku Copernicus Corporation wydało polską edycję gry zatytułowaną Zamek Falkenstein.
Twórczość poza R. Talsorian Games Przez niedługi czas Pondsmith związany był z TSR, gdzie pracował nad Buck Rogers XXVc, RPG science-fiction, a także dwoma dodatkami do Dungeons & Dragons – Kara-Tur: The Eastern Realms dla linii Krain Wschodu (1988) oraz Hall of Heroes dla Zapomnianych Krain (1989). Pondsmith pracował także krótko dla West End Games nad materiałami dla linii Star Wars Roleplaying z 1987 roku.
Przerwa wydawnicza R. Talsorian Games i praca przy grach komputerowych W roku 2000 Mike Pondsmith odsunął się od projektowania papierowych gier fabularnych i zajął się ponownie pracą w przemyśle gier komputerowych. Między 2000 a 2004 zatrudniony był jako Design Manager w firmie Microsoft, gdzie przyczynił się do powstania kilku gier wydanych przez firmę (miał przede wszystkim wkład w produkcję gier dostępnych wyłącznie na konsolę Xbox). W grze MechCommander 2 wydanej w 2001 roku zagrał rolę Steela, postaci pojawiającej się w scenach przerywnikowych (podłożył także głos pod tę postać na potrzeby komunikacji między bohaterami gry podczas samej rozgrywki). Pojawia się także w napisach końcowych gry Blood Wake stworzonej przez Stormfront Studios w tym samym roku. Ostatni wydany przez Microsoft tytuł, w którym pojawia się jego nazwisko, to Crimson Skies: High Road to Revenge (2003). W 2004 roku przeniósł się do Monolith Productions, gdzie pracował nad grą The Matrix Online (2005).
Pomysł na grę osadzoną w świecie znanym z filmu Matrix nie był dla niego nowy: projekt omawiany był wewnętrznie w Microsofcie a później proponowany był także firmie Shiny. Mimo zaawansowanych rozmów z braćmi Wachowskimi, projekt w żadnej z tych postaci nie doszedł jednak do skutku, a prace nad grą w świecie Matrix rozpoczęły się, dopiero gdy licencja trafiła w ręce Monolith Productions. W związku z zainteresowaniem tematyką, Pondsmith zdecydował się na zmianę pracy w celu dołączenia do pracującego nad grą zespołu określanego mianem live (był to zespół, który już po starcie gry odpowiedzialny był za utrzymanie gry i produkcję treści w celu podtrzymania zainteresowania Matrix Online). W Monolith Pondsmith pracował nad projektami misji pod okiem dyrektora kreatywnego projektu i głównego designera, Toby’ego Ragaini.
Cyberpunk v3.0