Bolesław Błażejewski (ur. 21 stycznia 1890 w Ilince, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski lekarz, pułkownik lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Jego rodzicami byli Hipolit i Adela z Redlińskich. W 1908 złożył maturę w gimnazjum krzemienieckim i w tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Imperatorskiego Uniwersytetu Kijowskiego św. Włodzimierza w Kijowie. W sierpniu 1914 został zmobilizowany do Armii Imperium Rosyjskiego. Do 7 maja 1917 służył jako młodszy ordynator w szpitalu polowym 44 Dywizji Piechoty. W 1916 otrzymał dyplom lekarski. Od października 1918 do sierpnia 1919 praktykował w szpitalu w Lanckoronie.
We wrześniu 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego, w stopniu porucznika lekarza, i przydzielony do szpitala polowego nr 406, w charakterze młodszego ordynatora. 24 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w Korpusie Lekarskim, w „grupie byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”. W 1921 pełnił służbę w szpitalu polowym Nr 4010, pozostając na ewidencji kompanii zapasowej sanitarnej nr III.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 142. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W latach 1923–1924 był starszym lekarzem 15 pułku artylerii polowej w Bydgoszczy, pozostając na ewidencji 8 batalionu sanitarnego w Toruniu. Od 16 października do 22 grudnia 1926 był słuchaczem kursu dokształcającego oficerów sztabowych w Oficerskiej Szkole Sanitarnej w Warszawie. W listopadzie tego roku ogłoszono jego przeniesienie do 8 Szpitala Okręgowego w Toruniu na stanowisko starszego ordynatora z powierzeniem mu obowiązków komendanta filii tego szpitala w Bydgoszczy. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W listopadzie tego roku został przeniesiony do 61 pułku piechoty w Bydgoszczy na stanowisko starszego lekarza pułku. Od grudniu 1929 pełnił jednocześnie obowiązki komendanta 8 Szpitala Okręgowego w Toruniu. W maju 1929 dowódca OK VIII w Toruniu, gen. bryg. Stefan Pasławski, wystawił o nim opinię służbową, w której m.in. czytamy:
19 grudnia 1933 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 i 4. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa sanitarnego. W styczniu 1936 został wyznaczony na stanowisko szefa sanitarnego w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. Obowiązki na tym stanowisku pełnił do 15 września 1939, kiedy to został mianowany szefem sanitarnym Armii „Lublin”.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, objął obowiązki szefa sanitarnego Armii „Lublin”. Po agresji ZSRR na Polskę, w nocy z 20 na 21 września, w rejonie Włodzimierza Wołyńskiego, dostał się do niewoli sowieckiej. Od 22 do 28 października 1939 przebywał w obozie jenieckim w Putywlu, a następnie w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD. Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 w Lesie Katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 484 – raport dzienny z 24 kwietnia 1943 nr 484 (opisany jako Glazewski Bolesław), a przy zwłokach znaleziono: pocztówkę z Kowna, list oraz okulary. Po ekshumacji z dołu śmierci spoczął w mogile bratniej pierwszej. Figuruje na liście wywózkowej 015/2 z kwietnia 1940 pod pozycją 58 (teczka personalna nr 1202) i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0484 (opisany jako Głażewski Bolesław). W Archiwum Robla w pakiecie 01335-01, został wspomniany na pocztówce z Lublina, znalezionej przy szczątkach Stefana Wąsowskiego. Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie do stopnia generała brygady. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Życie prywatne 27 lipca 1921 zawarł związek małżeński z Marią Potkańską, którą poznał w trakcie kampanii 1920, gdy pracowała w szpitalu wojskowym w charakterze siostry miłosierdzia. Miał z nią dwie córki: Annę Marię (ur. 8 września 1924) i Krystynę Adelę (ur. 23 lutego 1931). W 1954 aresztowano jego żonę i osadzono w więzieniu Informacji Wojskowej. Zmarła w Lublinie w 1957.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (18 marca 1932) „za zasługi na polu organizacji i administracji służby zdrowia w wojsku”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża II stopnia (1935)
Upamiętnienie 13 kwietnia 2018 została odsłonięta tablica upamiętniająca Bolesława Błażejewskiego, umiejscowiona na ścianie gmachu Wojskowej Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej w Toruniu (od strony ul. Jęczmiennej), a w uroczystości tej brali udział m.in. członkowie jego rodziny, a także przedstawiciele Rodzin Katyńskich i samorządowcy.
Jest jednym z 305 lekarzy pochowanych na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu i upamiętnia go tabliczka epitafijna nr 235.
Zobacz też awanse generalskie oficerów II Rzeczypospolitej Polskiej z 2007 jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Sylwetki lekarzy toruńskich XIX i XX wieku, Marian Łysiak, dr Kazimierz Przybyszewski, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2009, s. 58–60, . Wojskowy Szpital Uzdrowiskowy w Ciechocinku 1945–1985, Ciechocinek 1985, s. 225.
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Kijowskiego Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża II stopnia Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie – ofiary zbrodni katyńskiej – mianowani generałami Wojska Polskiego III Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy lekarze w kampanii wrześniowej Kategoria:Polscy lekarze w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Pułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie 61 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 15 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Oficerowie dowództwa Armii „Lublin” Kategoria:Oficerowie 8 Batalionu Sanitarnego Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1940