Jolanta z Montferratu (ur. w 1273, zm. 1317) – córka Wilhelma VII z Montferratu, druga żona cesarza Bizancjum Andronika II Paleologa.
Życiorys Małżeństwo Andronika i Jolanty zostało zawarte z przyczyn politycznych, gdy Jolanta miała 11 lat. Po śmierci pierwszej żony Anny węgierskiej Andronik pojął Jolantę, ponieważ była spadkobierczynią tytułu władczyni Królestwa Tesaloniki, który został uzyskany przez jej przodka Bonifacego z Montferratu, uczestnika czwartej krucjaty. Dzięki temu ród hrabiów de Montferrat przestał rościć sobie prawa do niego, a co za tym idzie pretensji do ziem bizantyjskich.Anna Kaczmarczyk, Symonida, opracowanie on line.
Jolanta wyszła za Andronika w 1284 roku. Mieli razem czworo dzieci: Jana Paleologa (zm. 1307) Teodora Paleologa (zm. 1338), który przejął tytuł markiza Montferratu Symonidę Paleologinę (zm. 1340), żonę króla Serbii Urosza II Milutina Demetriusza Paleologa (zm. po 1343)
Jolanta po ślubie przyjęła greckie imię "Irena". Małżeństwo nie było udane, a "czarny" obraz Jolanty przekazał w swoich pracach historyk Nicefor Gregoras.
Zobacz też Władcy Montferratu
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1273 Kategoria:Zmarli w 1317 Kategoria:Cesarzowe bizantyńskie Kategoria:Aleramici Kategoria:Paleologowie Kategoria:Włosi pochodzenia francuskiego Kategoria:Konwertyci na prawosławie z katolicyzmu