Néstor Martín-Fernández de la Torre (ur. 7 lutego 1887 w Las Palmas, zm. 6 lutego 1938 w Las Palmas) – hiszpański malarz, przedstawiciel europejskiego modernizmu i symbolizmu, żył i tworzył na Wyspach Kanaryjskich.
Néstor był synem Rafaela Martína-Fernándeza Tongue i jego drugiej żony, Josefy de la Torre y Comminges, z którą miał sześcioro dzieci. Miał dwójkę przyrodniego rodzeństwa z pierwszego małżeństwa ojca. Od najmłodszych lat wykazywał się wielkimi umiejętnościami w rysowaniu, pociągnięciach pędzlem i w kompozycji, a jego nauczycielem był profesor Nicolás Massieu (1876–1954). Jednak to (1859–1940) skierował go ku technice impresjonistycznej i malowaniu szybkimi pociągnięciami pędzla a Gustav Klimt (1862–1918) wywarł fundamentalny wpływ na jego twórczość, prowadząc go do symboliki. W 1902 w Muzeum Prado wykonał pierwsze kopie wielkich malarzy, taki jak: Goya, Rubens Velázquez. Trzy lata później mieszkał w Paryżu, gdzie doskonalił technikę malowania. Był jednym z największych przedstawicieli modernizmu na Wyspach Kanaryjskich i kontrapunktem poezji modernistycznej, reprezentowanej przez jego wielkiego przyjaciela Tomása Moralesa Castellano (1884–1921). Był artystą związanym z europejskimi nurtami symbolistycznymi, o androgynicznym i homoerotycznym wymiarze na tle kanaryjskiego krajobrazu.
200px|thumb|left|Wiosna (1910)
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy malarze symboliści Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1938 Kategoria:Ludzie urodzeni w Las Palmas de Gran Canaria