Škoda 742 − rodzina kompaktowych samochodów osobowych produkowanych w Czechosłowacji pod marką Škoda w latach 1976−1990. Należały do niej przede wszystkim wielkoseryjne modele Škoda 105 i 120 oraz mniej liczne: 125, 130, 135, 136. Zastąpiła modele 100/110. Do napędu używano benzynowych silników R4 OHV montowanych za tylną osią pojazdu na którą przenoszony był napęd. Następcą został przednionapędowy model Favorit.
Škoda 105 thumb|left|Škoda 105 S produkowana do roku 1983 thumb|left|Škoda 105 L (wersja z prostokątnymi reflektorami z okresu sierpień 1981−lipiec 1983) thumb|left|Wersja po liftingu Škoda 105 była słabszą silnikowo wersją modelu Škoda 120. Występowała w trzech podstawowych wariantach wyposażenia: podstawowej S oraz luksusowych L i GL. Podstawowy model 105S nie miał opuszczanych szyb w tylnych drzwiach, pomimo iż w tym czasie stanowiły one standardowe wyposażenie aut w wersji 4 - i 5 - drzwiowej.
W sierpniu 1981 roku w wersji wyposażeniowej L okrągłe reflektory przednie zostały zastąpione prostokątnymi. Były one montowane aż do kolejnej modernizacji nadwozia w lipcu 1983 roku.
W roku 1982 pojawiła się wersja SP, czyli użytkowa wersja modelu 105 S bez tylnych siedzeń. Model ten był dostępny tylko w Czechosłowacji, gdzie był bardzo popularny wśród dostawców i przedsiębiorców.
W roku 1983 modele 105 i 120 przeszły gruntowną modernizację. W dużym stopniu zmieniono przednią i tylną część pojazdów, zastosowano nowe reflektory przednie oraz tylne lampy zespolone, a także zmieniono rozstaw kół, co przełożyło się na lepsze prowadzenie samochodów Škody. Ze względu na zmiany karoserii długość auta wzrosła do 4200 mm. Zmieniła się też tablica rozdzielcza gdyż zastosowano zegary okrągłe oraz takie detale jak klamki czy korek wlewu paliwa.
W roku 1984 zmodernizowano pas przedni pojazdu, umieszczając w nim otwory do chłodzenia tarcz hamulcowych oraz zamontowano kierunkowskazy boczne na błotnikach.
Modele 105 i 120 produkowane po roku 1983 rozróżnić można łatwo po wyglądzie przednich reflektorów. Prostokątne, nieco "schowane" w atrapie lampy występowały tylko w modelach 105. Skody 120 i 130 miały reflektory "trapezowe", równe z przednią atrapą.
Łącznie wyprodukowano 840 561 egzemplarzy Škody 105 w różnych wersjach wyposażenia.
Lata produkcji Škoda 105 S (Standard) − 1976−1986 Škoda 105 L (de Luxe) − 1976−1988 Škoda 105 GL (Grand de Luxe) − 1981−1983 Škoda 105 SP (Speciální) − 1982−1988
Dane techniczne 105 rocznik 1977 R4 1,0 l (1046 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Układ zasilania: gaźnik Średnica cylindra × skok tłoka: 68,00 mm × 72,00 mm Stopień sprężania: 8,5:1 Moc maksymalna: 45 KM (33,1 kW) przy 4800 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 73 N•m przy 2800 obr./min Przyspieszenie 0-100 km/h: 23,0 s Prędkość maksymalna: 130 km/h Prześwit: 170 mm Promień skrętu: 5,1 m Rozstaw kół tył / przód: 1290 / 1320 mm Opony: 155 SR14
Škoda 120
thumb|Škoda 120 LS − pierwotny wygląd samochodu thumb|Škoda 120 L − wygląd samochodu do 1983 roku thumb|Škoda 120 L po 1984 roku|alt=Zastosowano wloty w pasie przednim i kierunkowskazy boczne na błotnikach. thumb|Škoda 120 L − tył pojazdu przed liftingiem thumb|Škoda 120 L − tył pojazdu po liftingu Silnik umieszczony był z tyłu, zaś chłodnica z przodu. Z racji takiego rozmieszczenia elementów układu chłodzenia i konieczności doprowadzenia płynu chłodniczego do chłodnicy i układu ogrzewania przez całą długość pojazdu, pojemność układu chłodzenia wynosiła 11,5 lInstrukcja obsługi i konserwacji samochodów osobowych Skoda 105L, 120L, 120GL, 130L, 130GL, 135L, 135GL, 136L, 136GL. Wydanie VI(1987), Zakłady Samochodowe, Przedsiębiorstwo Państwowe Mlada Boleslav. Pojazd był wyposażony w dwa bagażniki - z przodu i mniejszy za tylnymi, uchylanymi siedzeniami. Stosunkowo wolnoobrotowy, gaźnikowy silnik miał aluminiowy kadłub z mokrymi, żeliwnymi tulejami oraz żeliwną głowicę (2 zawory na cylinder). Z racji konstrukcji silnika oraz układu wydechowego Skoda w czasie pracy wydawała bardzo charakterystyczny dźwięk. Pojazd miał niezależne zawieszenie wszystkich kół. Lekki przód (silnik, akumulator i zbiornik paliwa były z tyłu) powodował złe prowadzenie się pojazdu.
Podstawowy model 120 produkowany był od kwietnia 1978 do lipca 1983. Najdłużej produkowanymi, już od sierpnia 1976 r., odmianami Škody 120 był modele w wersjach wyposażenia L (do 1990 roku) oraz luksusowe LS i GLS (do 1987 roku). W październiku 1982 roku pojawiła się wersja ekonomiczna LE. Modele w odmianie LX posiadały te same silniki co 120 LS, ale miały 5-biegową skrzynię biegów i tylne zawieszenie z modelu Škoda 130. W limitowanej wersji wyposażenia GL zastosowano tapicerkę z modelu Rapid. W wersjach eksportowych pojawiały się wersje z 5-stopniową skrzynią biegów.
W roku 1983 modele 105 i 120 przeszły modernizację. Gruntownie zmieniono przednia i tylna część pojazdów, zastosowano nowe reflektory przednie oraz tylne lampy zespolone. Ze względu na zmiany karoserii długość auta wzrosła do 4200 mm. W 1985 w Finlandii pojawiła się limitowana edycja Škody 120 − wersja LSX. W roku 1988 za podstawowy model 120 L trzeba było zapłacić 65 630 Kčs.
Łącznie wyprodukowano 1 070 693 egzemplarzy Škody 120 w różnych wersjach wyposażenia.
Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku przystosowanymi do udziału w rajdach Škodami 120 z powodzeniem startowało w europejskich rajdach wielu czeskich kierowców. Wśród nich był między innymi Jiřího Sejka na zmodernizowanej Škodzie 120 L nazwanej − Dakos. Brytyjski importer Škody od października 1979 roku oferował także ekonomiczną wersje LSE Škody Estelle (bo tak nazywano modele 105/120/130 w Wielkiej Brytanii), była ona stworzone w oparciu o model LS i dostępne tylko na brytyjskim rynku.
Lata produkcji Škoda 120 − 1978−1983 Škoda 120 L (de Luxe) − 1976−1990 Škoda 120 LE (de Luxe Ekonomic) − 1982−1983 Škoda 120 GL (Grand de Luxe) − 1984−1987 Škoda 120 LS (de Luxe Super) − 1976−1988 Škoda 120 LX − 1984−1987 Škoda 120 GLS (Grand de Luxe Super) − 1976−1988
Dane techniczne alt=biała skoda 120 L w czasie zlotu zabytkowych pojazdów na Górze Św Anny 2021|mały thumb|Škoda 120 L jako radiowóz Veřejná Bezpečnost (czechosłowacki odpowiednik polskiej Milicji Obywatelskiej) 120L rocznik 1985 R4 1,2 l (1174 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Układ zasilania: gaźnik Średnica cylindra × skok tłoka: 72,00 mm × 72,00 mm Stopień sprężania: 8,5:1 Moc maksymalna: 50 KM (37 kW) przy 5000 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 82,0 N•m przy 3000 obr./min Przyspieszenie 0-100 km/h: 19,0 s Prędkość maksymalna: 140 km/h Prześwit: 170 mm Promień skrętu: 5,1 m Rozstaw kół tył / przód: 1350 / 1390 mm Opony: 165 SR13
120LS rocznik 1984 R4 1,2 l (1174 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Układ zasilania: gaźnik Średnica cylindra × skok tłoka: 72,00 mm × 72,00 mm Stopień sprężania: 9,5:1 Moc maksymalna: 55 KM (40,5 kW) przy 5200 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 85,5 N•m przy 3250 obr./min Przyspieszenie 0-100 km/h: 17,0 s Prędkość maksymalna: 150 km/h Prześwit: 170 mm Promień skrętu: 5,1 m Rozstaw kół tył / przód: 1350 / 1390 mm Opony: 165 SR13
Škoda 125 thumb|Škoda 125 thumb|Škoda 125 − tył pojazdu Škoda 125 była dostępna tylko w jednym wariancie wyposażenia − L. Samochód był unowocześnioną wersją Škody 120 L. Jedynymi różnicami były : 5−biegowa skrzynia biegów, dźwignia zmiany biegów z modelu Škoda 130, alternator (700 W, 55 A).
W czasie krótkiego okresu produkcji 1988−1990 wytworzono 50 041 egzemplarzy Škody 125.
Dane techniczne 125 L rocznik 1989 R4 1,2 l (1174 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Układ zasilania: gaźnik Średnica cylindra × skok tłoka: 72,50 mm × 72,00 mm Stopień sprężania: 8,5:1 Moc maksymalna: 50 KM (37 kW) przy 5000 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 82 N•m przy 3000 obr./min Przyspieszenie 0-100 km/h: 19,0 s Prędkość maksymalna: 140 km/h Rozstaw kół tył / przód: 1350 / 1390 mm
Škoda 130
thumb|Škoda 130 thumb|Škoda 130 Estelle − tył pojazdu thumb|Rajdowa Škoda 130 LR Škoda 130 weszła do produkcji w sierpniu 1984 r. jako zmodernizowana wersja modeli 105 i 120, których produkcję kontynuowano aż do 1990 roku. Miała zmodyfikowany silnik o pojemności 1289 cm³ i mocy 58 KM (typ silnika Š 781.13). Škoda 130 dostępna była w dwóch wariantach wyposażenia: L i GL odpowiadającymi pod względem standardu wykończenia wnętrza modelom 120 LS i 120 GLS. Na bazie modelu 130 stworzono także sportowe dwudrzwiowe coupé Škoda 130 Rapid.
W latach 1984−1988 produkowano także rajdowy pojazd Škoda 130 LR (typ 745). Wytworzono około 200 egzemplarzy tego modelu. Brał on udział w Rajdowych Mistrzostwach Świata w latach 1985−1986 startując w Grupie B.
W roku 1989 stworzono prototyp sportowego pojazdu Škoda 130 R. Zmontowano tylko kilka egzemplarzy, uczestniczyły one m.in. w wytrzymałościowym 24-godzinnym wyścigu.
Lata produkcji Škoda 130 L (1984−1989) Škoda 130 GL (1986−1989) Škoda 130 Rapid (1984−1990)
Dane techniczne 130 rocznik 1984 R4 1,3 l (1289 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Układ zasilania: gaźnik Średnica cylindra × skok tłoka: 75,50 mm × 72,00 mm Stopień sprężania: 9,7:1 Moc maksymalna: 58 KM (43 kW) przy 5200 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 97 N•m przy 2850 obr./min Przyspieszenie 0-100 km/h: 15,0 s Prędkość maksymalna: 150 km/h Prześwit: 170 mm Promień skrętu: 5,1 m Rozstaw kół tył / przód: 1350 / 1390 mm Opony: 165 SR13
Škoda 135 i 136 thumb|Škoda 135 Montowany w 135 i 136 58 konny silnik Š 781.135 oraz 63 konny silnik Š 781.136 wykorzystano następnie w konstrukcji Škody Favorit 135.
W roku 1988 wprowadzono do produkcji model 135 GLi, wyposażony w silnik z jednopunktowym wtryskiem paliwa o mocy 56 KM.
Ogółem wytworzono 1020 egzemplarzy modelu 135 i 1631 modelu 136.
Lata produkcji Škoda 135 L (1987−1990) Škoda 135 GL (1987−1990) Škoda 135 GLi (1988−1990) Škoda 135 Rapid (1987−1990) Škoda 135 RiC Rapid (1988−1990) Škoda 136 L (1987−1990) Škoda 136 GL (1987−1990) Škoda 136 Rapid (1987−1990)
Dane techniczne 135 L rocznik 1988 i 135 GLi rocznik 1989 R4 1,3 l (1289 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Układ zasilania: gaźnik / jednopunktowy wtrysk paliwa Średnica cylindra × skok tłoka: 75,5 mm × 72,00 mm Stopień sprężania: 8,8:1 Moc maksymalna: 58 KM (43 kW) przy 5000 obr./min / 56 KM (41 kW) przy 5000 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 94 N•m przy 3000 obr./min / 92 N•m przy 3000 obr./min Przyspieszenie 0-100 km/h: 15,0 s / 16,0 s Prędkość maksymalna: 145 km/h Rozstaw kół tył / przód: 1350 / 1390 mm
136 rocznik 1988 R4 1,3 l (1289 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Układ zasilania: gaźnik Średnica cylindra × skok tłoka: 75,5 mm × 72,00 mm Stopień sprężania: 9,7:1 Moc maksymalna: 63 KM (46 kW) przy 5000 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 100 N•m przy 3000 obr./min Przyspieszenie 0-100 km/h: 14,0 s Prędkość maksymalna: 150 km/h Rozstaw kół tył / przód: 1350 / 1390 mm
Furgonet thumb|Škoda BAZ Furgonet (drugi prototyp)