mały|Grób Stanisława Nowkuńskiego na cmentarzu Powązkowskim Stanisław Nowkuński (ur. 10 września 1903 w Petersburgu, zm. 30 lipca 1936 w Tatrach pod Czarnym Szczytem) – polski inżynier, konstruktor silników lotniczych stosowanych w polskich samolotach z lat 30. XX w (głównie RWD).
Życiorys Skonstruował silniki tłokowe: gwiazdowy Czarny Piotruś G-594 o mocy 100 KM (1928–1931), Mors G 1620A o mocy 340 KM (1932) i Mors II o mocy 470 KM (1934). Na przełomie lat 1933/1934 skonstruował silnik gwiazdowy GR 760 o mocy 290 KM. Silnik ten posłużył do napędu niektórych samolotów RWD-9 - w tym tego, na którym Jerzy Bajan zwyciężył w Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych Challenge w 1934. Wykonał ponadto projekt silnika Foka - widlastego w układzie wiszącym, 8 cylindrowym, chłodzonego powietrzem (współuczestniczył w projekcie tego silnika m.in. inż. Jan Oderfeld). Silnik ten był przeznaczony do powstającego w tym samym czasie samolotu PZL.38 Wilk. Skonstruował silnik „G. R. Skoda” do maszyny RWD-9S, którego niezawodność umożliwiła kpt. Jerzemu Bajanowi i Stanisławowi Płonczyńskiemu zajęcie dwóch pierwszych miejsc w zawodach lotniczych Challenge 1934.
Stanisław Nowkuński zginął tragicznie podczas wspinaczki w Tatrach, podczas zejścia z Czarnego Szczytu. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 196-4-23).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1934) „za zasługi na polu rozwoju przemysłu lotniczego”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy konstruktorzy lotniczy Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1936 Kategoria:Zmarli w górach