Wiktor Gorczyński (ur. 4 czerwca 1885, zm. 1940 w Twerze) – podinspektor Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 4 czerwca 1885 w rodzinie Aleksandra. Absolwent seminarium nauczycielskiego i Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Od 4 sierpnia 1915 do 31 marca 1916 w Straży Obywatelskiej w Warszawie. Od 15 listopada 1918 w Policji Państwowej. Służbę pełnił m.in. w województwie wileńskim, województwie tarnopolskim i województwie wołyńskim. We wrześniu 1939 roku oficer inspekcyjny i zastępca komendanta wojewódzkiego Policji w Tarnopolu.
12 lipca 1939 komendant główny PP gen. bryg. Kordian Józef Zamorski rozkazem specjalnym nr S.23/Tjn. poinformował wszystkich komendantów wojewódzkich i naczelników urzędów śledczych o wdrożeniu dochodzenia przeciwko podinspektorowi Wiktorowi Gorczyńskiemu, nadkomisarzowi Romualdowi Marianowi Gończarczykowi, naczelnikowi Urzędu Śledczego w Tarnopolu i nadkomisarzowi Czesławowi Lipskiemu, komendantowi powiatowemu Policji w Tarnopolu za niedopełnienie obowiązków służbowych w trakcie organizacji i prowadzenia obławy policyjnej w nocy z 2 na 3 lipca 1939 we wsi Wymysłówka, w powiecie brzeżańskim, w czasie której zginął starszy posterunkowy Preissner, a ranny został posterunkowy Pierzchała. Zarzut niedopełnienia obowiązków generał Zamorski sformułował na podstawie osobistych obserwacji i ustaleń poczynionych na miejscu zdarzenia, na które przybył z inspekcji 2 Szwadronu Rezerwy Policyjnej w Raju. Generał Zamorski przeprowadzenie dochodzenia zlecił inspektorowi Juliuszowi Kozolubskiemu...
Dziwić może, że pomimo zastrzeżeń podniesionych przez generała Zamorskiego, 4 lipca 1939 minister spraw wewnętrznych oddał do dyspozycji podinspektora Gorczyńskiego sześć kompanii i dwa szwadrony rezerwy policyjnej. Charakter operacji – „obława policyjna” i rozmieszczenie poszczególnych oddziałów w terenie wskazuje na jej bezpośredni związek z zabójstwem st. post. Preissnera (6. kompania z Mostów Wielkich do Przemyślan, 7. kompania z Jaworzna do Złoczowa, 10. kompania z Jarosławia do Kozowej, 11. kompania ze Złoczowa do Podhajec, 12, kompania ze Stanisławowa do Rohatyna, 13. kompania z Łucka do Pomorzan, 1. szwadron ze Lwowa do Raju, gdzie stacjonował 2. szwadron). W dniach 9-11 lipca, po zakończonej obławie, oddziały wróciły do poprzednich miejsc stacjonowania (delegowania) z wyjątkiem 11. kompanii, która została skierowana do m. Mikulińce..
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku został aresztowany przez władze radzieckie w TarnopoluGrzegorz Rąkowski: Przewodnik po Ukrainie Zachodniej, część II, Podole, Pruszków 2005, s. 135. . i osadzony w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940. Pochowany w Miednoje.
4 października 2007 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Władysław Stasiak mianował go pośmiertnie na stopień inspektora Policji PaństwowejDecyzja Nr 91 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 października 2007 nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MSWiA.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”Bożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 23), Warszawa 2008, s. 204–230. ..
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie bezpieczeństwa publicznego”. Srebrny Krzyż Zasługi (18 marca 1930) „za zasługi na polu bezpieczeństwa publicznego”. Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r. (pośmiertnie, 1 stycznia 1986)Zarządzenie Nr 1/86 Ministra Spraw Wojskowych z 1 stycznia 1986 r. w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r.” Dziennik Ustaw RP Nr 2 z 10 kwietnia 1986 r., s. 30. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) Obozy NKWD dla jeńców polskich Ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Kalininie Zbrodnia katyńska
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Funkcjonariusze Policji Państwowej zamordowani w Kalininie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Podinspektorzy Policji Państwowej Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1940