thumb|240px| Brad Terry (ur. 1937) – amerykański klarnecista jazzowy, posiadający również umiejętność improwizowania jazzowego gwizdem, popularyzator jazzu, aktywnie uczestniczący w prowadzeniu warsztatów jazzowych dla młodych muzyków.

Lata szkolne i młodzieńcze Lata szkolne Terry’ego to pobyty w kolejnych internatach (rodzice stale podróżowali w interesach) i kłopoty z naukąGdy miał 58 lat, dowiedział się, że jego szkolne kłopoty wynikały z ADD, czyli zaburzeń koncentracji uwagi (patrz wywiad: „Hip Enough, Happy Enough”.. Za radą sąsiada, którym był Benny Goodman, trzynastoletniemu chłopcu, godzinami słuchającemu płyt, kupiono klarnet. Przy kupnie instrumentu, w ramach promocji, udzielono mu trzech darmowych lekcji gry. Na tych lekcjach zakończyła się jego oficjalna edukacja muzyczna, a zaczęła kariera. Terry jest samoukiem, gra ze słuchu, nie zna zapisu nutowego. Jest natomiast w stanie odtworzyć, nuta po nucie, ponad półtora tysiąca standardów jazzowych. Początkowo wiernie kopiujący Goodmana, przez lata uprawiania muzyki dopracował się własnego stylu gry na klarnecie (dźwięki jego instrumentu porównywane są często do brzmienia saksofonu tenorowego czy nawet fortepianu). Naukę zakończył na otrzymaniu świadectwa znanej prywatnej szkoły St. Pauls.

Początki, rezygnacja i powrót do muzycznej kariery Około 1955 został członkiem zespołu jazzu tradycyjnego z Uniwersytetu Yale, który wtedy potrzebował klarnecisty. Był jednym z młodych muzyków biorących udział w Newport Jazz Festival w 1958, co zostało zarejestrowane na filmie „Jazz On A Summer's Day”. Jednak wobec znaczącego spadku zainteresowania jazzem (lata rock and rolla) i braku możliwości znalezienia pracy jako muzyk Brad Terry wrócił do Connecticut i zamieszkał w domu rodziców. Przez kilka lat zarabiał prowadząc szkolne autobusy, potem niewielką firmę zajmującą się drzewami. Występował jedynie okazjonalnie. Na 5 lat wyjechał do Riverdale, a później do szkoły w New Gloucester, w Maine. Przez cały ten okres muzyka nie była jego źródłem utrzymania.

W drugiej połowie lat 60. Terry na kilka lat wyjechał do Nowego Jorku. Grał z wieloma różnymi muzykami. W „Celebrity Club” grał wraz z zespołem Buddy’ego Tate’a. Razem ze współlokatorem, basistą Steve’em Swallowem oraz gitarzystą Samem Brownem tworzyli trio, w którym czasem skład się rozszerzał, czasem muzycy się zmieniali i w ten sposób partnerami Terry’ego bywali: gitarzysta Wayne Wright, perkusista Percy Brice, Ahmed Abdul-Malik, Ray McKinney. Grał też w zespole Roya Eldridge’a.

Około 1973 Terry wyjechał z Nowego Jorku i znalazł się w Maine. Wspólnie z perkusistą Steve’em Groverem prowadził zespół The Friends of Jazz. Od początku lat 80. razem z innymi muzykami był członkiem grupy (w jej skład wchodzili m.in. Steve Grover, kontrabasista John Hunter, saksofonista Charlie Jennison, pianiści Mark Perry i Chris Neville, trębacz Tim Sessions), która w ramach programu muzycznego dla uczniów szkół różnego stopnia (od podstawowego do uniwersyteckiego) koncertowała i prowadziła zajęcia muzyczne oraz letnie obozy jazzowe w Bath, Lewiston-Auburn i innych miejscowościach stanu Maine. W latach 1980–1982 Terry był jazzowym artystą rezydentem we Freeport Middle SchoolThe Lewiston Journal - Aug 25, 1983 Koncert – Brad Terry & friends dostęp 29.02.2012.

W 1991 przyjechał do Polski, gdzie (w ramach zastępstwa) miał uczestniczyć w warsztatach jazzowych dla młodzieży i od tego czasu był w Polsce niemal rokrocznym gościem. Od 1992 koncertował w duecie z polskim pianistą Joachimem Menclem (m.in. w Stanach Zjednoczonych, w Polsce, Rosji i w Niemczech). Nagrali wspólnie płyty: All About Spring (1994), Colorado (1997) i Live in Fort Andross (2009). Dwie płyty powstały również w wyniku współpracy klarnecisty z Jarosławem Śmietaną.

Prowadząc warsztaty w Polsce, Terry odkrył trzech nastolatków - pianistę Mateusza Kołakowskiego, kontrabasistę Michała Barańskiego i perkusistę Tomasza Torresa. Biogramy muzyków podkreślają, że jako nastoletni uczestnicy warsztatów zostali przez niego zauważeni i zaproszeni do dalszej współpracy; Torres wspomina, że w wieku kilkunastu lat wszedł wraz z Kołakowskim i Barańskim w skład kwartetu Terry’ego i koncertował z nim w Stanach Zjednoczonych. Terry pełnił wobec całej trójki rolę mentora - prowadził zajęcia, organizował wyjazdy i wprowadził ich na amerykańskie sceny klubowe.

Z czasem kwartet funkcjonował pod nazwą Polish Youth Jazz Trio with Brad Terry. W drugiej połowie lat 90. w tym składzie nagrano w USA album „Polish Youth Jazz Trio with Brad Terry”. Krążek został zrecenzowany w miesięczniku „Jazz Forum” (wydanie 7–8/2000), gdzie pojawia się w dziale recenzji płyt obok nagrań takich artystów jak Roswell Rudd, Michel Petrucciani czy Simple Acoustic Trio. Obecność albumu w tym zestawieniu potwierdza jego funkcjonowanie w profesjonalnym obiegu fonograficznym, a nie jedynie jako prywatnego demo z warsztatów.

Na bazie współpracy z młodymi muzykami powstał zespół Triology, którego założycielem i opiekunem artystycznym był Terry.  W jego skład wchodzili: Mateusz Kołakowski (fortepian), Michał Barański (kontrabas) i Tomasz Torres (perkusja), a Terry występował jako klarnecista i lider. 5 września 2000 roku kwartet nagrał w studiu Invisible Music w Topsham w stanie Maine album „Presence”, wydany pod koniec tego samego roku przez Invisible Music Records.  Płyta obejmuje zarówno standardy („Solar”, „Afro Blue”, „Caravan”, „All the Things You Are”, „Peace”), jak i autorskie kompozycje „Away From Home” Michała Barańskiego oraz „14th Spring” Mateusza Kołakowskiego, pokazując, że Terry od początku wspierał ich własny rozwój kompozytorski.

Tomasz Torres we wspomnieniowym wywiadzie relacjonuje skalę tej współpracy, wskazując, że wraz z Michałem Barańskim i Mateuszem Kołakowskim osiem razy wyjeżdżali z Bradem Terrym do Stanów Zjednoczonych i zagrali tam kilkaset koncertów, często w bardzo prestiżowych miejscach. Opisuje m.in. dwumiesięczną trasę camperem dookoła USA, podczas której muzycy przejechali trasę od stanu Maine przez Oregon i Kalifornię (San Diego) z powrotem do Maine, dając w tym czasie 30 koncertów i pokonując około 16 tysięcy mil. Z relacji Barańskiego i Torresa wynika, że intensywne życie w trasie – ciągłe granie, wspólne słuchanie muzyki i kolejne koncerty – stało się dla całej trójki kluczowym etapem formowania warsztatu jazzowego.

Terry konsekwentnie łączył działalność koncertową z pedagogiczną. Regularnie prowadził warsztaty i masterclasses, m.in. w Małej Akademii Jazzu w Gorzowie Wielkopolskim, oraz angażował się w projekty edukacyjne w Polsce i innych krajach Europy.  W polskich biogramach Michała Barańskiego i Joachima Mencla wielokrotnie podkreślana jest jego rola jako mentora oraz „łącznika” między polską a amerykańską sceną jazzową.

Terry zajmuje się stale nauczaniem i popularyzowaniem jazzu. Angażuje się w muzyczne zajęcia warsztatowe w wielu krajach – na przykład w Polsce (w Gorzowie) prowadził zajęcia w Małej Akademii Jazzu.

Grał z następującymi muzykami: Dizzy Gillespie, Doc Cheatham, Buck Clayton, Red Mitchell, Buddy Tate, Steve Swallow, Roy Eldridge, Eddie Thompson, John Basile, Steve Grover, Eddie Gomez, Tom Harrel, Buddy DeFranco, Roger Kellaway, Lenny Breau.

Dobrze znanym albumem z udziałem Brada Terry’ego są The Living Room Tapes (2 CD Art of Life AL1004-2), zawierające jego wcześniejsze nagrania z legendarnym gitarzystą kanadyjskim Lennym Breau. Na kilku nagraniach Terry prezentuje też swoją wirtuozerię w gwizdaniu. Wydano też DVD z udziałem duetu: Lenny Breau & Brad Terry Live at the Maine Festival (nagrania zarejestrowane podczas Maine Festival w Bowdoin College w Brunswicku, 2 sierpnia 1980).

Brad Terry mieszka w Bath, w stanie Maine.

Dyskografia (niepełna) 1988 Lenny Breau & Brad Terry – The Living Room Tapes Vol. 1 1990 Lenny Breau & Brad Terry – The Living Room Tapes Vol. 2 1992 różni wykonawcy – Christmas in Maine (m.in. Brad Terry and The Friends of Jazz:– „God Rest Ye Merry Gentlemen”) Maine Broadcasting System 1993 Jarek Śmietana – Ballads and Other Songs, Starling 0004 (z udziałem Brada Terry’ego - klarnet) 1994 Brad Terry & Joachim Mencel – All About Spring (Gowi, reedycja z 2003: Art of Life) 1995 Lenny Breau & Brad Terry – Complete Living Room Tapes CD, Art of Life AL1004-2, 2 CD (reedycja nagrań z obu LP) 1996 Brad Terry Plays Gershwin, Starling 052, z Jarosławem Śmietaną 1997 Brad Terry Plays Ellington, Starling CD 169, z Jarosławem Śmietaną 1997 Brad Terry & Joachim Mencel Quartet – Colorado, Darbyterr 2 1998 The Steve Grover Quartet & Brad Terry – Remember, Invisible Music Records 2000 Triology & Brad Terry – Presence (Brad Terry: klarnet i produkcja) 2001 Abram Rosenthal – Snowstorm Demo, Rosenblythe (z udziałem Brada Terry’ego) 2004 William Galison & Madeleine Peyroux – Got You On My Mind (z udziałem Brada Terry’ego) 2005 Lenny Breau – Mosaic (z udziałem Brada Terry’ego) 2009 Brad Terry & Joachim Mencel – Live in Fort Andross, Fonografika 2009 John Basile & Brad Terry – Duo, Art of Life Records (nagrania z 1 stycznia 1991) 2009 Eddie Thompson & Brad Terry – Eddie and Me, Living Room

DVD Lenny Breau & Brad Terry – Live at the Maine Festival (Art of Life AL1037-9 DVD)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Brad Terry – Joachim Mencel Projekt Brad Terry – Joachim Mencel w koncert.pl wywiad z Bradem Terrym: Hip Enough, Happy Enough

artyści stanu Maine

Kategoria:Amerykańscy klarneciści jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1937