thumb|Grób Węgłowskich na Powązkach Jędrzej Węgłowski, właśc. Węglowski, ros. A.T. Венгловской (ur. 1789, zm. 1861) – generał major artylerii wojsk rosyjskich.
Życiorys Żonaty z Karoliną z domu Üblak (Iblak). Ślub odbył się 15 sierpnia 1824 roku w parafii Wzdół Rządowy. W tym czasie Jędrzej i Karolina Węglowscy mieszkali w Suchedniowie (następnie przenieśli się do Warszawy). Ojciec mjr. Dionizego Adama Węglowskiego (ur. 1822), Ludwiki Zaborskiej (ur. 1823), Antoniny (ur. 1825) oraz Florentyny Hermann (ur. 1827).
Kariera wojskowa W 1806 roku Węglowski wstąpił do armii francuskiej jako kanonier. W latach 1815–1830 służył jako artylerzysta w twierdzy Zamość. W kwietniu 1818 roku awansowany ze stopnia starszego sierżanta na stopień podporucznika w Pułku grenadierówGazeta Warszawska nr 35 z 1818 roku. Następnie służył w Dyrekcji Arsenału BudowniczegoArsenał budowniczy zajmował się produkcją łóż działowych, wozów i innych przedmiotów potrzebnych w artylerii; por. S. Orgelbranda Encyklopedia powszechna, Warszawa, 1860, Tom 2, str 219. W 1824 roku przykomenderowany do Dyrekcji Pocisków w Suchedniowie, gdzie wybudował dla siebie i rodziny dom w Stokowcu (wieś położona między Suchedniowem a Baranowem, obecnie część Suchedniowa)APR. ZDP-sukc., sygn. 1340, bez paginacji. W Roczniku Woyskowym Królestwa Polskiego na rok 1827 występuje jako odznaczony Krzyżem Złotym PolskimRocznik Woyskowy Królestwa Polskiego. Na rok 1827, Warszawa 1827, str. 163. W 1830 roku przeniesiony z Dyrekcji Arsenału Budowniczego do Dyrekcji Artylerii twierdzy ZamościaRocznik Woyskowy Królestwa Polskiego. Na rok 1830, Warszawa 1830, str. 162. W 1830 awansowany na porucznika artylerii. 12 listopada 1830 roku por. Jędrzej Węglowski w Korpusie Artylerii, w Dyrekcji Artylerii, został promowany na kapitana klasy 2Gazeta Korrespondenta Warszawskiego y Zagranicznego. (1830), nr 267, a następnie, w 1831 roku, jako Dyrektor tymczasowy Artylleryi Twierdzy Zamościa, promowany na kapitana klasy pierwszejDziennik powszechny krajowy, nr 56, 26 lutego 1831, str. 516. Skierowany do Arsenału Brańskiego w randze Sztabs-Kapitana artylerii w 1833 rokuGazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego 1833.02.16 Nr40 oraz Korrespondent Warszawski Nr 43 z 1833 roku. 16 lutego 1836 w nagrodę gorliwej służby mianowany kawalerem orderu Św. Włodzimierza II klasyKorrespondent nr 47 z 1836 roku. Rozkazem dziennym cesarskim z 1 lipca 1845 r., jako znajdujący się w obowiązkach Sztab-oficera przy warszawskim arsenale, awansowany na pułkownikaTygodnik Petersburski: gazeta urzędowa Królestwa Polskiego. R. 16, 1845, no 56. Po upadku powstania listopadowego w armii carskiej doszedł do rangi generała-majora artylerii.
Aktywność wynalazcza thumb|Lawety Węglowskiego. Działo na lawecie konstrukcji pułkownika artylerii Jędrzeja Węglowskiego. Pierwsza żelazna laweta rosyjskiej artylerii. Czernihów, Ukraina Jako podpułkownik był wynalazcą żelaznej lawety fortecznej tzw. lawety Węglowskiego (ros. лафетa Венгловского). Była to pierwsza żelazna laweta w armii rosyjskiej i znalazła zastosowanie w artylerii nadbrzeżnej i fortecznej w 1846. Wcześniej, jako zasługujący na pochwałę publicznąGazeta Warszawska 1840 r. nr 57, Węglowski został wymieniony wśród nagrodzonych przez komitet oddanych na wystawę Warszawską 1839 roku płodów, sztuk pięknych i krajowego przemysłuGazeta Warszawska 1840 r. nr 55 – za koło do dorożki z kutego żelaza własnego wynalazkuGazeta Warszawska z 28 lutego 1840 roku, nr 58.
Nagrobek na warszawskich Powązkach Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie we wspólnym grobie ze swoim praprawnukiem, ppłk. Stanisławem Węglowskim (kwatera 179, rząd IV, nr grobu 7).
Na nagrobku Jędrzeja Węglowskiego znajduje się zaprojektowany przez niego napis:
„Wszedł w służbę 1806 roku na kanoniera. 1860 wyszedł ze służby jenerałem majorem. Wynalazca żelaznych wałowych lawetów. Urodził się roku zgonu GrybowałaChodzi o generała francuskiej artylerii Jean-Baptiste Vaquette de Gribeauval 1789”.
27 listopada (9 grudnia) 1863 roku Rada Administracyjna Królestwa Polskiego zatwierdziła darowiznę 5% od summy 300 rubli darowanych przez Jędrzeja Węglowskiego na utrzymanie w porządku jego grobu. Stało się to z przedłożenia Rządowej Komisji SprawiedliwościGazeta Warszawska nr 289 z 1863 roku..
Przypisy
Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polscy wynalazcy Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Urodzeni w 1789 Kategoria:Zmarli w 1861