Władysław Karol Rothert (ros. Карл-Владислав Адольфович Ротерт, ur. w Wilnie, zm. w Petersburgu) – polski i rosyjski botanik, podróżnik, profesor Uniwersytetu w Kazaniu, Uniwersytetu w Charkowie i Uniwersytetu w Odessie, brat Aleksandra Rotherta.
Życiorys Syn Gustawa Adolfa Rotherta (1828–1908) i Anieli z domu Strońskiej. Pochodził z rodziny ewangelicko-augsuburskiej, która przybyła na ziemie polskie w XIX wieku i osiedliła się w Kaliszu. Miał sześcioro młodszego rodzeństwa, m.in. brata Aleksandra (1870–1937) i Alfreda (1872–1926).
Po ukończeniu szkoły średniej w Rydze wstąpił w 1880 roku na Uniwersytet w Dorpacie. Podczas studiów należał do Konwentu Polonia. W 1885 roku otrzymał tytuł doktora, po przedstawieniu dysertacji sporządzonej pod kierunkiem Russowa. Następnie wyjechał za granicę uzupełniać studia w Strasburgu u de Bary’ego, w Paryżu u Duclaux, i w Petersburgu u Famincyna. Po powrocie został Privatdozentem na Uniwersytecie w Kazaniu. Ponownie wyjechał za granicę, odbył studia u Pfeffera w Lipsku. W 1893 roku w Kazaniu uzyskał tytuł doktora. W 1897 mianowany profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Kazańskim. W Kazaniu działalność naukową utrudniał Rothertowi konflikt ze starszym od niego kierownikiem katedry, mykologiem Sorokinem. W 1897 roku Rothert przeniósł się na Uniwersytet Charkowski, w 1900 mianowany profesorem zwyczajnym. Od 1902 do 1908 roku profesor Imperatorskiego Uniwersytetu Noworosyjskiego w Odessie. Z powodów politycznych musiał opuścić katedrę; udał się wtedy w podróż na Cejlon i Jawę. W 1910 roku w Krakowie, jego kandydatura na profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego nie została zaaprobowana przez Ministerstwo Oświaty w Wiedniu. W Krakowie pozostał do 1914 roku. Podczas I wojny światowej przebywał w Norwegii, stamtąd udał się do rodziny w Saratowie. Odbył podróż do Azji Środkowej i na Kaukaz. W 1915 roku Nawaszin oferował mu możliwość pracy w pracowni botanicznej w Kijowie, jednak z powodu działań wojennych Rothert był zmuszony wyjechać do Petersburga. Pracował naukowo w tamtejszym Muzeum Botanicznym u Famincyna. Zmarł na grypę w wieku 53 lat. Został pochowany w Petersburgu.
Ożenił się z Olgą z Segelów, małżeństwo było bezdzietne.
Był członkiem korespondentem (1899) i członkiem czynnym (od 1912) Akademii Umiejętności, członkiem Ryskiego Towarzystwa Przyrodniczego (Rigaer Naturforscher Verein, od 1909), członkiem korespondentem Niemieckiego Towarzystwa Botanicznego (Deutsche Botanische Gesellschaft, od 1908), członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1911).
Dorobek naukowy Opublikował 62 prace naukowe w języku niemieckim, rosyjskim i polskim. Zajmował się anatomią i fizjologią roślin, miał też w dorobku prace florystyczne i systematyczne.
Na jego cześć nazwano gatunki Crepidomanes rothertii, Trichomanes rothertii i Sparganium rothertii.
Wybrane prace Vergleichend-anatomische Untersuchungen über die Differenzen im primären Bau der Stengel und Rhizome krautiger Phanerogamen, nebst einigen allgemeinen Betrachtungen histologischen Inhalts. Dorpat, 1885 Ueber die Wirkung der Decapitation auf einige Pflanzenorgane, 1893 Rozwój zarodni u grzybów z rodziny Saprolegnijowatych (Saprolegnieae). Rozprawy i sprawozdania z posiedzeń Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego 17, 1888 О движении у высших растений: Вступ. лекция, прочит. 22 сент. 1889 г. Казань: тип. Ун-та, 1890 Курс физиологии растений. Лекции, ч. 1. Казань: тип. Ун-та, 1891 Ueber das Vorkommen der Elodea canadensis Rich. in den Ostseeprovinzen. Sitzungsbcrichten der Dorpater Naturforscher-Gesellschaft ss. 300-302, 1892 О гелиотропизме. Казань, 1893 Ueber Heliotropismus. Breslau: Kern, 1894 O heliotropizmie u roślin. Wszechświat, 1895 О паразитизме ротатории Notommata Wernecki в водоросли Vaucheria. Труды Общества естествоиспытателей при Императорском Казанском университете 30 (3), 1-18, 1896 Zur Kenntnis der in Vaucheria- Arten parasitierenden Rotatorie Notommata Wernecki Ehr. Zool. Jahrb. Abt. f. System 9 (6), ss. 673-713, 1896 O budowie błony naczyń roślinnych, 1899 Roślina, jej budowa i życie. W: Encyklopedia Rolnicza. Warszawa, 1900 Die Sporenentwicklung bei Aphanomyces. Flora 92, ss. 293—301, 1903 Übersicht der Sparganien des Russischen Reiches (zugleich Europa's), 1910 Neue Untersuchungen über Chromoplasten, 1914 Gewebe der Pflanzen W: Eugen Korschelt, Gottlob Eduard Linck: Handwoerterbuch der Naturwissenschaften, Band 4. G. Fischer, 1913 Beobachtungen an Lianen, 1913 О дегенерации и регенерации бактерий: Дис. на степ. д-ра мед. К.А. Ротерта. Санкт-Петербург: тип. Ф. Вайсберга и П. Гершунина, 1902
Przypisy
Bibliografia Alina Skirgiełło, Henryk Bukowiecki: „Rothert, Władysław Karol” W: Stanisław Feliksiak: Słownik biologów polskich. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, ss. 456-457. . Zdzisław Kosiek: „Rothert, Władysław Karol” W: Polski Słownik Biograficzny Tom 32 ss. 300-303 Korczewski M. Władysław Rothert jako fizjolog. Kosmos 45, ss. 219-239, 1920 Z.W. Władysław Rothert. Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego 1916 ss. 150-152
Linki zewnętrzne Publikacje Władysława Rotherta w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Członkowie Konwentu Polonia Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Członkowie Akademii Umiejętności Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Odeskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Charkowskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Cesarskiego Uniwersytetu Kazańskiego Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1916 Kategoria:Luteranizm w Polsce