Edward Gorzkowski (ur. 6 marca 1908 w Łodzi, zm. 8 lutego 1982 w Poznaniu) – polski lekarz-internista, naukowiec i nauczyciel akademicki, profesor Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie.
Lata 1932–1945
Edward Gorzkowski ukończył studia medyczne i uzyskał stopień doktora medycyny w Uniwersytecie Poznańskim w 1932 roku. W latach 1934–1935 pracował na Oddziale Wewnętrznym Szpitala Międzykomunalnego w Kaliszu.
Służba w armii II Rzeczypospolitej W latach 1932–1933 odbył obowiązkową służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Sanitarnych w Warszawie. W 1935 został powołany do zawodowej służby wojskowej i w stopniu podporucznika przydzielony do 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu. Odbył staż na Oddziale Wewnętrznym. Mieszkał w Poznaniu przy ulicy Przecznica 6Stanisław Konopka, Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, Biuro Propagandy Polskiej Medycyny przy Naczelnej Izbie Lekarskiej, Warszawa 1936 s. 865.. W 1939 pełnił służbę w 15 pułku Ułanów Poznańskich w Poznaniu na stanowisku lekarza. Przed wybuchem II wojny światowej awansował na kapitana w Juliusz S. Tym, Przygotowania wojenne i mobilizacja 15 Pułku Ułanów Poznańskich, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 3 (203) z 2004 s. 71, 73..
W czasie kampanii wrześniowej walczył w szeregach 15 pułku Ułanów Poznańskich między innymi w bitwie nad Bzurą. Po wojnie, na wniosek dowódcy Wielkopolskiej Brygady Kawalerii, gen. bryg. Romana Abrahama został odznaczony Krzyżem Srebrnym Virtuti MilitariRoman Abraham, Wspomnienia wojenne znad Warty i Bzury, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1990, wyd. II popr., , s. 302.. W latach 1939–1945 był jeńcem w obozach Brunszwik i Oflag II C Woldenberg (późnej – Dobiegniew).
Okres powojenny Służba w ludowym Wojsku Polskim W 1945, po uwolnieniu z niewoli, został przyjęty do Wojska Polskiego, zweryfikowany w stopniu majora i wyznaczony na stanowisko naczelnego terapeuty 69. Szpitala Okręgowego w Lublinie, a później naczelnego internisty Lubelskiego Okręgu Wojskowego w Lublinie. Od marca do lipca 1946 był szefem Katedry Medycyny Wojskowej przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w LublinieStefan Wojtkowiak, Lancet i karabin. Dzieje szkolnictwa medycznego w Wojsku Polskim, Wydawnictwo Ministerstwo Obrony Narodowej, Warszawa 1973 s. 231, 334. Według autora zmiany organizacyjne polegające na przeformowaniu katedry w Fakultet Medycyny Wojskowej nie weszły życie, gdyż już 14 czerwca 1946 r. wydany został rozkaz o rozformowaniu jednostki w terminie do 31 lipca 1946 r.. Następnie awansował na podpułkownika.
Lata 1946–1977 Po zwolnieniu z wojska rozpoczął pracę w I Klinice Chorób Wewnętrznych UMCS w Lublinie. W latach 1947–1950 pracował jako adiunkt w II Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Poznańskiego.
W roku 1951 Edward Gorzkowski przeniósł się do Szczecina, gdzie powstawała nowa uczelnia – Pomorska Akademia Medyczna. W roku 1954 otrzymał stanowisko docenta, a w 1967 – profesora zwyczajnego. W latach 1953–1956 był prorektorem PAM ds. klinicznych.
W Akademii w 1948 roku utworzono początkowo Oddział Chorób Wewnętrznych (kier. dr Julian Świątkiewicz), a następnie Klinikę i Katedrę Chorób Wewnętrznych, kierowaną w latach 1948–1950 przez prof. Jakuba Węgierko (pierwszego rektora PAM) i doc. dra hab. med. Stanisława Łuczyńskiego. Edward Gorzkowski objął to stanowisko w roku 1951 (początkowo jako zastępca profesora). Utworzył w Klinice nowe pracownie – biochemiczną i hematologiczną oraz specjalistyczne gabinety: chorób obwodowych naczyń krwionośnych, diabetologiczny i hematologiczny. Przedmiotem publikacji naukowych Gorzkowskiego (ponad 60 artykułów) były przede wszystkim problemy: obwodowego ciśnienia żylnego, niedokrwistości w przewlekłej niewydolności nerek, przetaczania krwi, medycyny przemysłowej.
Poza pracą w Klinice: tworzył oddziały chorób wewnętrznych w szpitalach powiatowych województwa i szkolił kadrę medyczną tych oddziałów, utworzył ośrodek naukowy w Połczynie-Zdroju, doprowadził do reaktywacji lecznictwa sanatoryjno-szpitalnego w Świnoujściu i Kamieniu Pomorskim.
Był członkiem Towarzystwa Internistów Polskich (założycielem Oddziału Szczecińskiego). Należał też do wielu innych specjalistycznych towarzystw krajowych i zagranicznych.
Pochowany na Cmentarzu na JunikowieWyszukiwarka grobów w Poznaniu..
Odznaczenia i wyróżnienia Edward Gorzkowski został odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych. Otrzymał tytuł członka honorowego TIP i liczne nagrody naukowe.
Przypisy
Kategoria:Kapitanowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy interniści Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Prorektorzy Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Oficerowie 15 Pułku Ułanów Poznańskich