Maxime Laheurte (ur. 20 maja 1985 w Gérardmer) – francuski kombinator norweski, dwukrotny medalista mistrzostw świata oraz trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Maxime Laheurte pojawił się w styczniu 2002 roku, kiedy wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Schonach. Wspólnie z kolegami z drużyny wywalczył tam srebrny medal w sztafecie. Rok później, podczas mistrzostw świata juniorów w Sollefteå indywidualnie plasował się w połowie drugiej dziesiątki, a w drużynie zdobył tym razem brązowy medal. Na mistrzostwach świata juniorów w Stryn w 2004 roku nie zdobył medalu. Był osiemnasty w sprincie, a zawodach drużynowych zajął szóste miejsce. Ostatni sukces w kategorii juniorów odniósł w 2005 roku, kiedy na mistrzostwach świata juniorów w Rovaniemi zdobył razem z kolegami kolejny srebrny medal w drużynie.
W latach 2004–2006 i 2008-2009 startował w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2005/2006, który ukończył na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej. Trzykrotnie stawał na podium, jednak nie wygrał żadnego konkursu. W międzyczasie, 29 stycznia 2005 roku w japońskim Sapporo zadebiutował w zawodach Pucharu Świata. Zajął wtedy 20. miejsce w starcie masowym, tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. W sezonie 2004/2005 PŚ pojawił się jeszcze jeden raz: 30 stycznia w Sapporo zajął 25. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W klasyfikacji generalnej dało mu to 57. pozycję.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata Laheurte osiągnął w sezonie 2006/2007, kiedy zajął piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej. Wtedy też, 3 grudnia 2006 roku w Lillehammer po raz pierwszy stanął na podium zawodów tego cyklu, zajmując trzecie miejsce w sprincie. Na podium stanął także 16 grudnia 2006 roku w austriackim Ramsau am Dachstein, gdzie był trzeci w starcie masowym. W lutym 2007 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sapporo. Po skokach do sprintu Maxime zajmował wysokie trzecie miejsce. Nie zdołał obronić jednak tej pozycji w biegu i ostatecznie na mecie był dziesiąty. W Gundersenie wypadł słabiej, zajmując 19. miejsce, a w zawodach drużynowych Francuzi zajęli szóstą lokatę.
W czterech kolejnych sezonach Pucharu Świata Francuz ani razu nie znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów. W tym czasie najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2010/2011, który ukończył na 26. pozycji. Do czołowej dziesiątki powrócił dopiero na początku sezonu 2011/2012, 26 listopada 2011 roku w Ruce, gdzie był dziesiąty w Gundersenie. Do tego czasu Francuz wystartował na trzech dużych imprezach. Na mistrzostwach świata w Libercu w 2009 roku indywidualnie spisał się słabo, ale wspólnie z François Braud, Sebastienem Lacroix i Jasonem Lamy-Chappuis był czwarty w zawodach drużynowych, przegrywając walkę o brązowy medal z reprezentantami Norwegii o niecałe 14 sekund. Rok później brał udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver. W konkursie drużynowym wraz z kolegami ponownie zajął czwarte miejsce w zawodach drużynowych, tym razem w walce o podium lepsi okazali się Niemcy. Indywidualnie zajął 38. miejsce w zawodach metodą Gundersena na dużej skoczni. Wystartował także na mistrzostwach świata w Oslo w 2011 roku. Mimo iż medalu nie zdobył Francuz zwrócił na siebie uwagę dobrą postawą na skoczni, między innymi ustanawiając rekord skoczni Midtstubakken podczas treningu przed zawodami drużynowymi. W zawodach indywidualnych na normalnym obiekcie był czwarty po skokach, jednak w biegu spadł na 16. miejsce. Na dużej skoczni spadł z dziewiątego miejsca po skokach na 21. pozycję na mecie biegu. W zawodach drużynowych był odpowiednio piąty i czwarty.
Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 2013 roku reprezentacja Francji w składzie: François Braud, Maxime Laheurte, Sébastien Lacroix, Jason Lamy Chappuis zdobyła złoty medal w zawodach drużynowych. W startach indywidualnych Laheurte był piętnasty na normalnym obiekcie, a rywalizację na dużej skoczni zakończył na 35. pozycji. W 2014 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując czwarte miejsce w sztafecie, 17. miejsce na normalnej i 27. miejsce na dużej skoczni. 18 marca 2011 roku, podczas treningów na skoczni Letalnica w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku - 212 metrów.
Po sezonie 2018/2019 zakończył karierę sportową.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca10.23 lutego2010 VancouverSztafeta HS140/4x5 kmSkład zespołu: Maxime Laheurte, François Braud, Sébastien Lacroix, Jason Lamy Chappuis49:31,6 +39,8 19.25 lutego2010 VancouverGundersen HS140/10 km 25:32,9 +3:59,3 Bill Demong 17. 12 lutego 2014 Soczi Gundersen HS106/10 km 23:50,2 +1:12,2 Eric Frenzel 27. 18 lutego 2014 Soczi Gundersen HS140/10 km 22:45,5 +1:52,1 Jørgen Gråbak 4. 21 lutego 2014 Soczi Sztafeta HS140/4x5 km 47:13,5 +1:12,8 11. 14 lutego 2018 Pjongczang Gundersen HS109/10 km 24:51,4 +1:23,1 Eric Frenzel 14. 20 lutego 2018 Pjongczang Gundersen HS140/10 km 23:52,5 +1:30,3 Johannes Rydzek 5. 22 lutego 2018 Pjongczang Sztafeta HS140/4x5 kmSkład drużyny: Antoine Gérard, François Braud, Maxime Laheurte, Jason Lamy Chappuis 46:09,8 +2:27,2
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca10.23 lutego2007 SapporoSprint HS134/7,5 km 17:40,2 +1:18,5 Hannu Manninen6.25 lutego2007 SapporoSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Mathieu Martinez, François Braud, Maxime Laheurte, Jason Lamy Chappuis49:14,9 +4:09,8 19.3 marca2007 SapporoGundersen HS100/15 km 38:35,6 +3:40,0 Ronny Ackermann4.26 lutego2009 LiberecSztafeta HS134/4x5 km48:32,3 +17,1 35.28 lutego2009 LiberecGundersen HS134/10 km 23:36,6 +3:10,3 Bill Demong16.26 lutego2011 OsloGundersen HS106/10 km 25:19,2 +1:03,9 Eric Frenzel9.28 lutego2011 OsloSztafeta HS106/4x5 kmSkład drużyny: Maxime Laheurte, Sébastien Lacroix, François Braud, Jason Lamy Chappuis48:07,8 +3:51,4 21.2 marca2011 OsloGundersen HS134/10 km 25:31,6 +1:59,7 Jason Lamy Chappuis7.4 marca2011 OsloSztafeta HS134/4x5 km48:07,8 +2:45,6 36.22 lutego2013 Val di FiemmeGundersen HS106/10 km 29:13,2 +2:23,2 Jason Lamy Chappuis 1.15px24 lutego2013 Val di FiemmeSztafeta HS106/4x5 kmSkład drużyny: François Braud, Maxime Laheurte, Sébastien Lacroix, Jason Lamy Chappuis57:34,0 --25.28 lutego2013 Val di FiemmeGundersen HS134/10 km 27:22,8 +2:58,9 Eric Frenzel16.20 lutego2015 FalunGundersen HS100/10 km 26:38,9 +1:14,1 Johannes Rydzek 3.15px22 lutego2015 FalunSztafeta HS100/4x5 km44:20,7 +39,6 14.26 lutego2015 FalunGundersen HS134/10 km22:45,8 +44,1 Bernhard Gruber27.24 lutego2017 LahtiGundersen HS100/10 km26:19,6 +2:01,3 Johannes Rydzek7.26 lutego2017 LahtiSztafeta HS100/4x5 kmSkład drużyny: Laurent Muhlethaler, Maxime Laheurte, François Braud, Antoine Gérard47:57,3 +1:19,5 dsq1 marca2017 LahtiGundersen HS130/10 km26:41,6 - Johannes Rydzek5. 3 marca 2017 Lahti Sprint drużynowy HS130/2x7,5 kmSkład drużyny: Maxime Laheurte, François Braud 28:45,8 +11,5 24. 22 lutego 2019 Seefeld in Tirol Gundersen HS130/10 km 23:43,0 +2:44,1 Eric Frenzel 6. 24 lutego 2019 Seefeld in Tirol Sprint drużynowy HS130/2x7,5 kmSkład drużyny: Antoine Gérard, Maxime Laheurte 28:29,5 +1:44,6 30. 28 lutego 2019 Seefeld in Tirol Gundersen HS109/10 km 25:01,3 +2:52,7 Jarl Magnus Riiber 6.2 marca2019 Seefeld in TirolSztafeta HS109/4x5 km 50:15,5 +1:12,0
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca40.23 stycznia2002 SchonachGundersen K90/10 km 30:54,2 +7:01,2 Björn Kircheisen 2.15px25 stycznia2002 SchonachSztafeta K90/4x5 kmSkład drużyny: Maxime Laheurte, Mathieu Martinez, François Braud, Sébastien Lacroix844,0 pkt-80,7 pkt18.5 lutego2003 SollefteåGundersen K107/10 km 31:43,2+3:41,0 Björn Kircheisen 3.15px7 lutego2003 SollefteåSztafeta K107/4x5 km793,9 pkt+99,8 pkt13.9 lutego2003 SollefteåSprint K107/5 km14.02,6 +1:52,6 Björn Kircheisen6.6 lutego2004 StrynSztafeta K90/4x5Skład drużyny: François Braud, Maxime Laheurte, Jonathan Félisaz, Jason Lamy Chappuis58:03,0 +3.14,0 18.8 lutego2004 StrynSprint K90/7,5 km14:02,1 +1:57,3 Petter Tande28.22 marca2005 RovaniemiGundersen HS100/10 km 25.56,6 +5:18,0 Petter Tande 2.15px24 marca2005 RovaniemiSztafeta HS100/4x5Skład drużyny: Maxime Boillot, Maxime Laheurte, François Braud, Jason Lamy Chappuis44:17,1 +1:37,8 7.26 marca2005 RovaniemiSprint HS100/5 km14:02,1 +1:05,0 Petter Tande
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2004/2005: 57. sezon 2005/2006: 48. sezon 2006/2007: 15. sezon 2007/2008: 53. sezon 2008/2009: 44. sezon 2009/2010: 61. sezon 2010/2011: 26. sezon 2011/2012: 22. sezon 2012/2013: 28. sezon 2013/2014: 38. sezon 2014/2015: 24. sezon 2015/2016: 19. sezon 2016/2017: 35. sezon 2017/2018: 22. sezon 2018/2019: 33.
Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.3 grudnia 2006 LillehammerSprint HS138/7,5 km 17:30,8 3.+4,6 Christoph Bieler2.16 grudnia 2006 RamsauStart masowy HS98/10 km 265,0 pkt3.-12,0 pkt Christoph Bieler
Puchar Kontynentalny Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2003/2004: 62. sezon 2004/2005: 25. sezon 2005/2006: 3. sezon 2006/2007: nie brał udziału sezon 2007/2008: 24. sezon 2008/2009: 68. sezon 2015/2016: 34. sezon 2016/2017: nie brał udziału sezon 2017/2018: 31.
Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.4 marca 2006 KlingenthalGundersen HS140/15 km 17:30.8 min2.+9.0 s Florian Schillinger2.17 marca 2006 Mo i RanaSprint HS96/7.5 km ?3.+16.0 s Torkild Rasmussen Aam3.18 marca 2006 Mo i RanaSprint HS96/7.5 km ?3.+19.2 s Espen Rian4.9 stycznia 2016 Høydalsmo Gundersen HS94/10 km 26:30.4 min3. +3,2 s Espen Andersen5.5 stycznia 2018 KlingenthalGundersen HS140/5 km bd. 3. bd. Antoine Gérard6.6 stycznia 2018 KlingenthalGundersen HS140/10 km bd. 2. bd. Franz-Josef Rehrl
Letnie Grand Prix Miejsca w klasyfikacji generalnej 2004: niesklasyfikowany 2005: 35. 2006: 20. 2007: 7. 2008: 11. 2009: 13. 2010: 17. 2011: 20. 2012: 18. 2014: 15. 2015: 11. 2016: 7. 2017: (6.)Zgodnie z regulaminem LGP 2017 do końcowej klasyfikacji zaliczani byli tylko zawodnicy, którzy wystartowali we wszystkich zawodach. W nawiasie podano lokatę zawodnika nie uwzględniając tej reguły. 2018: 4. (7.)Zgodnie z regulaminem LGP 2018 do końcowej klasyfikacji zaliczani byli tylko zawodnicy, którzy wystartowali we wszystkich zawodach. W nawiasie podano lokatę zawodnika nie uwzględniając tej reguły.
Miejsca na podium w zawodach Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca1.22 września 2018 PlanicaGundersen HS140/10 km 25:53,63. +44,5 Mario Seidl
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS
Kategoria:Francuscy kombinatorzy norwescy Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Vancouver 2010) Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Soczi 2014) Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Pjongczang 2018) Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015 Kategoria:Urodzeni w 1985