Deksippos (, łac. Publius Herennius Dexippus, ok. 210–273) – mówca i historyk grecki z Aten. Reprezentował starą arystokrację ateńską. Syn Ptolemeusza, z rodu Keryków eleuzyjskich. Sprawował godność kapłana, pełnił także wysokie stanowiska urzędnicze. Brał udział w obronie Aten przed najazdem Herulów w 267 roku, gdzie odegrał znaczną rolę w wyzwoleniu zajętego miasta.
Deksippos wzorował się na Tukidydesie, a z jego prac korzystali Jordanes i Zosimos. Focjusz ocenia styl Deksipposa następującoFocjusz, Biblioteka, Kodeks 82:
Wymienia trzy jego dzieła, które do naszych czasów zachowały się tylko we fragmentach: Historia Scytów () – opis najazdu Germanów za cesarza Gordiana, w latach 238–270. Historia diadochów () – składało się z 4 ksiąg, prawdopodobnie były to wyciągi z Arriana. Kronika () - główne dzieło Deksipposa składające się co najmniej z 12 ksiąg. Dzieło obejmowało okres tysiąca lat, od czasów najdawniejszych aż do końca rządów cesarza Klaudiusza z przełomu roku 269/270 (dzieło kontynuował EunapiosFocjusz, Biblioteka, Kodeks 77Eunapios uznał dzieło Deksipposa za dokładne i krytyczne pod względem historyczności. Było datowane według olimpiad, archontów i konsulów, odpowiednio ułożonych i zsynchronizowanych (Tadeusz Sinko, Literatura grecka. T. III. Warszawa: PWN, 1951, s. 577.)). Sięgnął także do chronologii egipskiej, wykazując jak jeden autor przepisywał od drugiego niewiarygodne rzeczy. Z okazji wydania dzieła postawiono autorowi pomnik na Areopagu, z którego zachował się napis:
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Anna Świderkówna, Słownik pisarzy antycznych, WP Warszawa 1982, s. 155.
Kategoria:Urodzeni w 210 Kategoria:Zmarli w 273 Kategoria:Historycy starożytnej Grecji Kategoria:Historycy starożytnego Rzymu