Psalm 43 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. W Septuagincie psalm ten nosi numer 42.
Ogólne informacje Psalm 43 wydaje się być ściśle powiązany pod względem literackim z Psalmem 42Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1183.. Wiele przesłanek wskazuje na to, iż te dwa psalmy stanowiły kiedyś jeden spójny utwórK. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42–72) i trzecia (Ps 73–89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W. R. Farmer, Warszawa, 2001, s. 717.. Anonimowy Psalm 43 – nie posiada nagłówka – może być kontynuacją i dalszym ciągiem myśli Psalmu 42 i dlatego również może być dziełem Synów Koracha. Septuaginta oraz Peszitta przypisuje ten psalm Dawidowi.
Użycie w liturgii chrześcijańskiej W tradycyjnej wersji obrządku rzymskiego psalm ten jest odmawiany na początku prawie każdej mszy (z wyjątkiem okresu Męki Pańskiej, mszy za zmarłych i sytuacji, w której opuszcza się obrzędy początkowe). Psalmowi towarzyszy wyjęta z jego tekstu antyfona Introibo ad altare Dei, ad Deum, qui laetificat iuventutem meam [Przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który jest weselem i radością moją; Ps 42 (43), 4].
Ciekawostki do Bożego ołtarza – zwrot znajdujący się w 4 wersecie może mieć zastosowanie tylko w wypadku, gdy psalmista był kapłanem.
Ołtarz – może zostać tutaj zinterpretowany, jako odnowienie duchowej relacji z Bogiem przez psalmistęOłtarz, [w:] Słownik Antropologii Nowego Testamentu, B. Widła, Warszawa, 2003, s. 166..
Przypisy
Bibliografia Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, Święty Paweł, Częstochowa 2009. Farmer W. R. (red.), Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, Verbinum, Warszawa 2001. Widła B., Słownik Antropologii Nowego Testamentu, Vocatio, Warszawa 2003.
Linki zewnętrzne
w Biblii Tysiąclecia
Kategoria:Psalmy