thumb|Rozciąganie kostki z materiału o ujemnym współczynniku Poissona. Przykład auksetyku. Auksetyk – materiał o ujemnej liczbie Poissona, tzn. taki, który przy rozciąganiu w jednym kierunku powiększa swoje rozmiary także w kierunkach poprzecznych, a ściskany - pomniejsza je. Termin auksetyk pochodzi od greckiego słowa αὐξητικός (auxitikos), co oznacza ten, który ma tendencję do wzrostu, i ma korzenie w słowie αὔξησις (auxisis), oznaczającym wzrost. Ta terminologia została po raz pierwszy zastosowana przez prof. Kena Evansa z University of Exeter.
Auksetyki znane są od ponad 100 lat, ale dopiero w ostatnich dekadach XX wieku zwrócono na nie większą uwagę. Pierwsza publikacja o materiale auksetycznym ukazała się w magazynie Science w 1987 r. pt. „Foam structures with a Negative Poisson's Ratio” napisana przez R.S. Lakesa z University of Iowa.
Materiały auksetyczne znajdują zastosowanie w sprzęcie ochronnym, takim jak kamizelki kuloodporne, kaski czy ochraniacze na kolana, ponieważ skuteczniej niż materiały tradycyjne pochłaniają energię. Wykorzystuje się je również w wyrobach medycznych, takich jak stenty czy implanty. Z tkanin auksetycznych można wytwarzać wygodną i elastyczną odzież, a także materiały techniczne stosowane m.in. w przemyśle lotniczym i produkcji sprzętu sportowego. Materiały auksetyczne mogą również służyć do tworzenia metamateriałów akustycznych, umożliwiających sterowanie dźwiękiem i drganiami.
Przykłady auksetyków: niektóre skały i minerały, niektóre części tkanek kostnych, różne rodzaje polimerów politetrafluoroetylenu, takich jak Gore-Tex, wszystkie rodzaje papierów.
Przypisy Baum et al. 1984, Tappi journal, Öhrn, O. E. (1965): Thickness variations of paper on stretching, Svensk Papperstidn. 68(5), 141.
Kategoria:Materiały