Wiersz wolny – typ wiersza, który należy do systemu nienumerycznego, gdyż jego budowa nie opiera się na zgodności liczby sylab, stóp, zestrojów akcentowych w wersie. Długość wersów w wierszu wolnym nie musi być analogiczna i nie jest określona żadnymi regułami. W wierszu wolnym mogą występować rymy. Do polskiej poezji tę technikę jako pierwszy wprowadził Krzysztof Niemirycz.
Popularny w dwudziestoleciu międzywojennym i polskiej poezji XX wieku. Mistrzami wiersza wolnego byli Julian Przyboś, Józef Czechowicz, Miron Białoszewski, Tadeusz Różewicz i Zbigniew Herbert. Monografię wiersza wolnego napisała Dorota Urbańska, Wiersz wolny. Próba charakterystyki systemowej, Warszawa 1999.
Jednym z pionierów wiersza wolnego był Jan Kasprowicz. Użył go w Hymnach.
W Czechach prekursorem wiersza wolnego był Otokar Březina:
Wśród twórców wiersza wolnego wymienia się m.in. polską poetkę piszącą po francusku Marię Krysińską. Na Zachodzie wierszem wolnym posługiwali się na przykład Walt Whitman, Guillaume Apollinaire, Blaise Cendrars, Fernando Pessoa i T.S. Eliot. D.H. Lawrence napisał wierszem wolnym krótki wiersz o jaszczurce:
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
W