Mieczysław Dąbkowski (ur. 21 maja 1880 w Warszawie, zm. 12 lutego 1946 w Nicei) – generał brygady inżynier Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego, w rodzinie Adama, powstańca styczniowego, i Izabeli z Sierzputowskich (1843–1916), także uczestniczki powstania styczniowego, odznaczonej pośmiertnie Krzyżem Niepodległości z Mieczami. Był starszym bratem Stefana (1884–1962), pułkownika saperów Wojska Polskiego.

W latach 1890–1894 uczęszczał do Szkoły Realnej w Warszawie. Od 1901 roku studiował na Politechnice Lwowskiej. Działał w Organizacji Bojowej PPS, Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim. Od sierpnia 1914 roku do lipca 1917 roku w Legionach Polskich, organizator i dowódca Kompanii Saperów Legionów Polskich. Od stycznia 1915 roku do października 1916 roku przydzielony do dowództwa I Brygady Legionów Polskich, a następnie pełnił służbę w Komendzie Legionów Polskich. Od grudnia 196 roku do lipca 1917 w garnizonie w Modlinie i Ostrowi Mazowieckie jako dowódca Kompanii Saperów Legionów Polskich Nr 1 oraz dowódca Szkoły oficerskiej saperów. Po kryzysie przysięgowym, w sierpniu 1917 został internowany w Beniaminowie, a później w Oficerskim Obozie Jeńców w Werl. 2 kwietnia 1918 roku podpisał deklarację o wstąpieniu do Wojska Polskiego, która została wysłana do Rady Regencyjnej w Warszawie za pośrednictwem niemieckiej komendy obozu w Werl..

W 1918 roku został przeniesiony z byłej kompanii saperów nr 1 do Ministerstwa Spraw WojskowychDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 6 z 27 listopada 1918 roku.. Od października 1918 roku był szefem Zarządu Fortyfikacyjnego Warszawskiego Okręgu Generalnego. 19 stycznia 1919 roku został zatwierdzony na tym stanowisku przez Ministra Spraw WojskowychDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 16 z 13 lutego 1919 roku, poz. 559.. 15 maja 1919 roku Minister Spraw Wojskowych mianował go zastępcą Inspektora Inżynierii i SaperówDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 60 z 31 maja 1919 roku, poz. 1909. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 56 z 22 maja 1919 roku, poz. 1786.. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której m.in. 25 października 1920 roku brał czynny udział w kontrataku wojsk na przyczółku Boryszów około wsi Stary Stiklew, gdzie „osobistą odwagą i męstwem przyczynił się wielce do podniesienia ducha żołnierzy”. W sierpniu 1921 roku został szefem Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 17 maja 1922 roku odznaczony został orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy. Na początku lipca 1925 został zwolniony z dotychczasowego stanowiska i pozostawiony w dyspozycji ministra spraw wojskowych. 28 maja 1926 został mianowany dowódcą 7 Dywizji Piechoty w Częstochowie. W międzyczasie (od 3 stycznia do 24 czerwca 1927 roku) był słuchaczem III Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w WarszawieW styczniu 1925 roku został odkomenderowany na II Kurs CWSW, który trwał od 1 grudnia 1924 roku do 20 sierpnia 1925 roku (Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 22 stycznia 1925 roku, s. 32). „Wobec niemożności odbycia normalnego przeszkolenia w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych wywołanej spóźnionym wyznaczeniem na II Kurs, przesuwam odkomenderowanie gen. bryg. Dąbkowskiego Mieczysława na studia w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych do roku 1926. Z tego względu gen. bryg. Dąbkowski Mieczysław powróci na stanowisko Szefa Departamentu V MSWojsk., zaś płk Abramowski Wacław na stanowisko Zastępcy Szefa Dep. V. Równocześnie wydzielam z Departamentu V Wydział Budownictwa” (Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 6 lutego 1925 roku, s. 58).. 12 grudnia 1933 roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy 7 Dywizji Piechoty z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego, a z dniem 30 kwietnia 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1934 roku objął stanowisko dyrektora administracyjnego Polskiego Radia. Przed wyborami parlamentarnymi do Sejmu RP w 1935 roku został mianowany komisarzem wyborczym w okręgu wyborczym nr 2.

Przywrócony do służby w 1936 roku na stanowisko Inspektora Saperów Sztabu Głównego WP. W kampanii wrześniowej pełnił funkcję Naczelnego Dowódcy Saperów i Szefa Fortyfikacji Naczelnego Wodza. Po kampanii wrześniowej został internowany w Rumunii w obozie w Băile HerculanePiotr Stawecki, Generałowie polscy w wojnie obronnej 1939 roku i ich dalsze losy wojenne : cz. 2, [w:] Przegląd Historyczno-Wojskowy 15 (66)/3 (249) s. 93–94. i wydany Niemcom. Pozostał w niewoli niemieckiej do 1945 roku w oflagach Dörsten i Dössel. Po wojnie zamieszkał i zmarł we Francji. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 109-3-1).

W 1906 roku zawarł związek małżeński z Michaliną (1876–1923), córką Michała Pietkiewicza, odznaczoną pośmiertnie Krzyżem Niepodległości., z którą miał syna Stefana (ur. 20 lipca 1907). Będąc wdowcem, 13 sierpnia 1924 roku w Warszawie poślubił Zofię Janinę z domu Miniatt.

Awanse porucznik – 9 października 1914 kapitan – 1 stycznia 1916 major – 12 października 1918 pułkownik – ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919Rocznik oficerski 1923 r. s. 905. generał brygady – 15 sierpnia 1924Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7310 – 17 maja 1922 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 8 listopada 1930 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska i pracy społecznej”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2 maja 1923 Krzyż Niepodległości z Mieczami – 20 stycznia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 19 marca 1931 roku. Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy w 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2033 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 40, poz. 1854, s. 1553)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr. 57 z 30 sierpnia 1923 roku. Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1931 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka „Za wierną służbę” Komandor Orderu Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja, 1928)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku. Kawaler Orderu Legii Honorowej (Francja, 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1717 z 28 maja 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 29, poz. 1208) Oficer Orderu Palm Akademickich (Francja)

Opinie „Duża kultura umysłowa, wielka schludność myśli i zdolności a zrównoważony. Przezwyciężył początkową chwiejność i niepewność jaką miał zacząwszy dowodzenie. Z jednej strony nie dowierzał sobie, z drugiej niewolniczo trzymał się metod francuskich, które poznał na kursie dla wyższych dców. Dzisiaj urealnił się dowodząc, nabrał pewności siebie i poczucia autorytetu. Jest to na wypadek wojny bardzo pożyteczny wyższy dca, do którego można mieć zaufanie”. 1931 Inspektor Armii /-/ gen. dyw. Edward Rydz Śmigły„Opinie Oficerów” 1931 Inspektor Armii gen. dyw. Edward Rydz Śmigły „Umysł metodyczny, uporządkowany, temperament spokojny raczej ostrożny, chce działać pewnie stale rozwija się i nabiera zaufania do siebie. Zdolny do intensywnej pracy umysłowej”. 24–28 marca 1931 Inspektor Armii /-/ gen. dyw. Edward Rydz Śmigły

Przypisy

Bibliografia

W. Kozłowski: Generał Mieczysław Dąbkowski, zwierzchnik piotrkowskich piechurów 1926–33. Zarys biografii. [w:] „Rocznik Łódzki”, nr 43, 1996. J. Wojtasik: Polskie szkolnictwo wojskowe w dobie porozbiorowej cz.2, Biuletyn Akademii Obrony Narodowej nr 3/2001

Kategoria:Członkowie Komendy Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) Kategoria:Członkowie Organizacji Bojowej PPS Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy 7 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Internowani w Beniaminowie Kategoria:Internowani w Werl Kategoria:Komisarze wyborczy II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Batalionu Saperów Legionów Kategoria:Oficerowie saperów II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Oficerowie saperów Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Wojskowi związani z Częstochową Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Băile Herculane