Łukęcin (niem. Lüchenthin) – osada letniskowa w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Dziwnów, położona między Dziwnówkiem a Pobierowem, na Wybrzeżu Trzebiatowskim.
Według danych z 31 grudnia 2009 r. osada miała 146 stałych mieszkańcówPlan Odnowy Miejscowości Łukęcin na lata 2010–2017. Szczecin: Europejskie Centrum Doradcze, 2010-07, s. 7 (Uchwała Nr LXXXVII/572/2010 Rady Miejskiej w Dziwnowie z dnia 18 października 2010 r.).
Nad morzem przy wejściu na plażę w Łukęcinie wyznaczono letnie kąpielisko obejmujące 200 m linii brzegowejUchwała Nr XXXVI/467/2013 Rady Miejskiej w Dziwnowie z dnia 27 marca 2013 r. ws. wykazu kąpielisk (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2013 r. poz. 1821). Na wschód od miejscowości w 2017 utworzono rezerwat przyrody Klif w Łukęcinie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Znajduje się w niej klasztor ojców paulinów (pierwsza część domu zakonnego została oddana do użytku w 2002), oraz kilka domów i ośrodków wczasowych. Przebiega tam też droga wojewódzka nr 102 z wydzielonym na niej DOL Łukęcin.
W latach 1974–2005 Łukęcin był uznany przez rząd za miejscowość posiadającą warunki do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego, dzięki czemu mogły być prowadzone tu zakłady lecznictwaRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 kwietnia 1974 r. zmieniające rozporządzenie ws. rozciągnięcia niektórych przepisów o uzdrowiskach na inne miejscowości (). Na podstawie właściwości warunków naturalnych ustalono dla zakładów lecznictwa w Łukęcinie pierwszoplanowe kierunki lecznicze: choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego. Kierunkiem drugoplanowym były choroby układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii oraz kierunek klimatyczno-usprawniającyZarządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1981 r. zmieniające (Dz.Urz.MZ z 1981 r. Nr 10, poz. 38).
Przypisy
Kategoria:Łukęcin