Valentine Bridgelayer – brytyjski czołg mostowy z okresu II wojny światowej.
Historia konstrukcji W 1943 roku dowództwo brytyjskie podjęło decyzję o rozpoczęciu wycofywania z jednostek bojowych używanych tam czołgów mostowych Covenanter Bridgelayer opartych na konstrukcji czołgu Covenanter, który został uznany za konstrukcję przestarzałą. W związku z tym opracowany został nowy typ czołgu mostowego. W czołgu tym zastosowano podwozie z czołgu Valentine, na którym zamontowano dwukoleinowy składany most z czołgu Covenanter Bridgelayer.
Produkcję rozpoczęto w 1943 roku i w jej trakcie przebudowano kilkadziesiąt czołgów Mk III Valentine. left|thumb|Czołg użyty do naprawy mostu na rzece
Użycie Czołgi te już od 1943 roku były wprowadzane do użycia w brygadach pancernych armii brytyjskiej. Zgodnie z etatem w każdej brygadzie miało znaleźć się 6 czołgów tego typu. Miały one służyć do pokonywania przeszkód wodnych o szerokości do 8 m.
Czołgi znajdowały się na wyposażeniu brygad pancernych należących do brytyjskich 6, 8 i 11 Dywizji Pancernych, biorących udział w walkach w Afryce Północnej i Europie.
Znalazły się one również na wyposażeniu polskiej 1 Dywizji Pancernej, gdzie używano ich w szwadronie dowodzenia 10 Brygad Kawalerii Pancernej. Ponadto wyposażono w nie 2 Brygadę Pancerną walczącą we Włoszech.
Czołgów tych używano powszechnie w walkach na różnych frontach II wojny światowej, m. in. w Birmie.
W ramach umowy Lend-Lease 25 czołgów tego typu wysłano do ZSRR.
Bibliografia
Kategoria:Mosty towarzyszące Kategoria:Brytyjskie pojazdy wojskowe