mały|Rachunek sumienia – rycina z katolickiego katechizmu dla dzieci. Ukazuje mężczyznę przy namyśle nad rachunkiem sumienia. W tyle widać znak Opatrzności Bożej oraz scenę z Ewangelii świętego Łukasza o „Miłosiernym ojcu”
Rachunek sumienia – w katolicyzmie, introspektywna analiza aksjologiczna (ocena moralna własnego postępowania, myślenia itd.) mająca miejsce zwłaszcza przed przystąpieniem do sakramentu pojednania; pierwszy z warunków dobrej spowiedziKatechizm Kościoła Katolickiego 1454.
Historia Praktykowanie rachunku sumienia mogło być przejęte przez pierwszych chrześcijan od filozofów starożytnych. Było zalecane m.in. przez Senekę, Epikteta, Plutarcha i Galena.
Rachunek sumienia odgrywa fundamentalną rolę w rozeznaniu własnej sytuacji pod kątem rozwoju moralnego lub duchowego. W chrześcijaństwie stanowi nieodzowny fundament ciągłego nawracania swojej osoby w kierunku pełnej wiary.
Jak podaje Katechizm Kościoła Katolickiego: „Najbardziej do rachunku sumienia nadają się teksty, których należy szukać w Dekalogu i w katechezie moralnej Ewangelii i Listów Apostolskich: w Kazaniu na Górze i pouczeniach apostolskich”.
Codzienny rachunek sumienia Wielu świętych praktykowało i zachęcało do praktykowania codziennego rachunku sumienia. Dzięki niemu człowiek ma szansę codziennie rzucać wyzwanie swoim słabościom i podejmować drobne, konkretne postanowienia.
Codzienny rachunek sumienia powinien być krótki (2-5 min), szczery i zakończony aktem żalu za grzechy oraz podjęciem postanowienia.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Spowiedź święta Przygotowanie się do spowiedzi: rachunek sumienia
Kategoria:Sakrament spowiedzi