thumb|Shan Tao (po lewej) i Wang Rong, na reliefie z IV w.
Shan Tao (; ur. 205, zm. 283) – chiński polityk, zaliczany do Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju.
Jako pierwszy ze swego rodu doszedł do wysokich stanowisk, mianowany przez cesarza Wudi z dynastii Jin, który go wysoko cenił. W latach 272–279 pełnił funkcję dyrektora ds. personelu; najwyższe ministerialne stanowisko osiągnął w 282, tuż przed śmierciąH. Goodman, s. 274.. Zachowane anegdoty opisują go jako błyskotliwego, o wielkiej zdolności intuicyjnego rozumienia rzeczy, zarówno kwestii wojskowych, jak i osobistych dziwactw przyjaciół; rozumiał też idee nauki Lao-Zhuanga (tj. taoizmu)H. Goodman, s. 275.. Uosabiał ideał konfucjańskiego urzędnika – aktywnie uczestniczącego w życiu publicznym, oddanego, obowiązkowego, służącego swą pracą państwu, ale niezaangażowanego we frakcyjne walki polityczneH. Goodman, s. 276..
Był przyjacielem Xi Kanga, którego rekomendował na stanowisko urzędniczeS. Spiro, s. 77., podobnie jak Ruan XianaH. Goodman, s. 271.. Zdawał sobie sprawę z nieprzydatności tego ostatniego jako urzędnika, ale podziwiał jego nieprzywiązanie do spraw światowych, co za tym idzie – niepodatność na wszelką korupcjęS. Spiro, s. 96, 100.. Miał jednak wielki talent do znajdowania właściwych ludzi na właściwe stanowiska, dzięki umiejętności nader trafnego charakteryzowania ich zdolnościS. Spiro, s. 99..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chińscy filozofowie Kategoria:Chińscy politycy Kategoria:Urodzeni w 205 Kategoria:Zmarli w 283 Kategoria:Urzędnicy cesarstwa Wei Kategoria:Urzędnicy dynastii Jin (266-420)