thumb|Model satelity Meteosat pierwszej generacji thumb|Model satelity Meteosat drugiej generacji thumb|Stacja kontroli lotu satelitów MSG w Darmstadt, Niemcy
Meteosat – seria satelitów geostacjonarnych, projektowanych i budowanych początkowo przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA), a następnie przez organizację EUMETSAT, służących do obserwacji pogody i badań meteorologicznych.
Do lipca 2012 roku wystrzelonych zostało 10 satelitów Meteosat. Satelity o numerach 1-7 są to satelity Meteosat pierwszej generacji, kolejne o numerach 8-10 to satelity Meteosat drugiej generacji, tzw. MSG (Meteosat Second Generation).
Historia funkcjonowania satelitów Meteosat Satelity Meteosat pierwszej generacji (MFG): Meteosat-1 1977–1979 Meteosat-2 1981–1991 Meteosat-3 1988–1995 Meteosat-4 1989–1995 Meteosat-5 1991–2007 Meteosat-6 1993–2012 Meteosat-7 1997–2016 Satelity Meteosat drugiej generacji (MSG): Meteosat-8 2002–(2019) Meteosat-9 2005–(2021) Meteosat-10 2012–(2022) Meteosat-11 2015–
Charakterystyka skanerów wykorzystywanych przez satelity Meteosat Meteosat First Generation Meteosat 1-7, skaner MVIRI (rozdzielczość czasowa 30 min): Rozdzielczość przestrzenna zdjęć w punkcie podsatelitarnym (m)Zakres widma (μm)Nazwa kanału25000,5 – 0,9VIS50005,7 – 7,1WV(absorpcja pary wodnej)500010,5 – 12,5IRVIS – widzialny, WV – pary wodnej, IR – podczerwieni
Meteosat Second Generation Meteosat 8-11, skaner SEVIRI (rozdzielczość czasowa 15 min): Rozdzielczość przestrzenna zdjęć w punkcie podsatelitarnym (m)Zakres widma (μm)Nazwa kanału10000,5 – 0,9HRV(kanał wysokiej rozdzielczości)30000,56 – 0,71VIS0.630000,74 – 0,88VIS0.830001,50 – 1,78NIR1.630003,48 – 4,36IR3.930005,35 – 7,15WV6.2(absorpcja pary wodnej)30006,85 – 7,85WV7.3(absorpcja pary wodnej)30008,30 – 9,10IR8.730009,38 – 9,94IR9.7(absorpcja ozonu)30009,80 – 11,80IR10.8300011,00 – 13,00IR12300012,40 – 14,40IR13.4 (absorpcja CO2)VIS – widzialny, HRH – widzialny w wysokiej rozdzielczości, WV – pary wodnej,NIR – bliskiej podczerwieni, IR – podczerwieni
Meteosat Third Generation Od ok. 2021 r. planowane jest umieszczanie na orbicie geostacjonarnej satelitów Meteosat trzeciej generacji, MTG (Meteosat Third Generation). Będą one wyprodukowane przez międzynarodowe konsorcjum, którym kieruje francusko-włoska firma Thales Alenia Space.
Satelity MTG będą produkowane w dwóch wersjach: MTG-I (Imaging) – cztery satelity wyposażone w urządzenia: Flexible Combined Imager (FCI), Lightning Imager (LI), Data Collection System (DCS), Search and Rescue (GEOSAR). MTG-S (Sounding) – dwa satelity wyposażone w urządzenia: Infrared Sounder (IRS), Ultra-violet, Visible and Near-infrared Sounder (UVN).
Będą one umieszczane na orbicie geostacjonarnej w następującej kolejności: MTG I1: 2021 MTG S1: 2023 MTG I2: 2025 MTG I3: 2029 MTG S2: 2031 MTG I4: 2033
Stan obecny Obecnie czynne są satelity Meteosat-8, -9, 10 i -11, wszystkie są drugiej generacji (MSG). Satelity Meteosat-9 i 10 zostały umieszczone nad Afryką Środkową, natomiast Meteosat-8 stanowi rezerwę dla Meteosata-10; Meteosat-9 wykonuje zdjęcia w trybie „rapid scan” (zdjęcia tylko dla obszaru Europy z częstotliwością 5 minut), natomiast Meteosat-10 operacyjnie wykonuje zdjęcia dla całej półkuli z częstotliwością 15 minut.
Lokalizacja pracujących operacyjnie satelitów Meteosat: Nazwa satelity Typ Lokalizacjaszer./ dł./ wys. UwagiMeteosat-8MSG0° / 41,5° E / 35 800 kmUmieszczony nad Oceanem IndyjskimMeteosat-9MSG0° / 9,5°E / 35 800 kmOd 2013 r. pracuje w trybie rapid scan (z częstotliwością 5 min)Meteosat-10MSG0° / 0° / 35 800 kmGłówny satelita Meteosat-11MSGJeszcze nie jest operacyjny
Przypisy
Bibliografia A. Ciołkosz, A. Jakomulska, Przetwarzanie cyfrowych zdjęć satelitarnych, WGiSR UW, Warszawa, 2004, EUMETSAT
Kategoria:Satelity meteorologiczne Kategoria:Satelity Europejskiej Agencji Kosmicznej