mały|Pałac Branickich – dawna siedziba konsulatu Niemiec (1829) mały|Kamienica Ławrynowicza – b. siedziba przedstawicielstwa Niemiec w Al. Ujazdowskich 22 (1920) mały|Zniszczony podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 budynek ambasady Niemiec przy ul. Piusa XI 17 mały|Pałac Chodkiewiczów, siedziba przedstawicielstw niemieckiej agencji promocji handlu i inwestycji Germany Trade and Invest oraz niemieckiej centrali turystyki DZT przy ul. Miodowej 14 mały|Pałac Karnickich, siedziba Niemieckiego Instytutu Historycznego w Al. Ujazdowskich mały|ul. Stolarska w Krakowie.Po lewej konsulaty generalne: Stanów Zjednoczonych i Niemiec. mały|Konsulat Generalny Niemiec w Gdańsku mały|Konsulat Generalny Niemiec we Wrocławiu mały|Konsulat Niemiec w Opolu mały|Siedziba Konsulatu Honorowego Niemiec przy ul. Iłłakowiczówny w Poznaniu mały|b. siedziba konsulatu Niemiec w Krakowie w budynku Feniksa (1938) mały|b. siedziba konsulatu Niemiec w Katowicach przy ul. Sokolskiej (1922-1938) mały|b. siedziba konsulatu Niemiec w Toruniu przy ul. Bydgoskiej (1922–1939) thumb|tzw. Dom Indyjski (India House), b. siedziba ambasady NRD (1954–1956) w al. Róż Ambasada Niemiec w Polsce, Ambasada Republiki Federalnej Niemiec, Ambasada Niemiecka (niem. Deutsche Botschaft Polen, Botschaft der Bundesrepublik Deutschland Polen) – niemiecka placówka dyplomatyczna znajdująca się w Warszawie przy ul. Jazdów 12.
Podział organizacyjny Wydział Polityczny (niem. Politisches Referat) Wydział Prasowy i PR (niem. Referat Presse und Öffentlichkeitsarbeit) Wydział ds. Polityki Społecznej (niem. Referat Sozial- und Beschäftigungspolitik) Wydział Ekonomiczny (niem. Wirtschaftsdienst) Niemiecka agencja promocji handlowej i inwestycyjnej Germany Trade and Invest, ul. Grzybowska 87 Niemiecka Centrala Turystyki (niem. Deutsche Zentrale für Tourismus – DZT), ul. Grzybowska 87 Przedstawicielstwo Wolnego Kraju Związkowego Bawarii (niem. Freistaat Bayern), ul. Grzybowska 87 Agencja Rozwoju Gospodarczego Landu Nadrenia Północna-Westfalia NRW.INVEST GmbH, ul. Grzybowska 87 Przedstawiciel Saksońskiej Gospodarki, Wrocław, w Kamienicy Pod Błękitnym Słońcem, Rynek 7 Przedstawicielstwo Landu Dolna Saksonia, Warszawa, ul. Piaskowa 4 Centrum Współpracy Gospodarczej Hesja-Polska, w budynku Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu, w al. Niepodległości 16–18 Biuro Nadrenii-Palatynatu, Opole, ul. Ozimska 48 Biuro Hansy w Gdańsku, w Domu Schlütera przy ul. Piwnej 1 Hafen Hamburg Marketing, Warszawa, ul. Pańska 96 Wydział Kultury (niem. Kulturreferat) Instytut Goethego w Warszawie (niem. Goethe-Institut Warschau), ul. Chmielna 11 Informatorium, centrum informacji o Niemczech Instytut Goethego w Krakowie (niem. Goethe-Institut Krakau), w pałacu Potockich na Rynku Głównym 20 Niemiecka Centrala Wymiany Akademickiej (niem. Deutscher Akademischer Austauschdienst – DAAD), ul. Zielna 37 Polsko-Niemiecka Szkoła Spotkań i Dialogu im. Willy’ego Brandta (niem. Deutsche Schule Warschau, „Willy-Brandt-Schule“), ul. św. Urszuli Ledóchowskiej 3 (1978–) Wydział Prawno-Konsularny (niem. Rechts- und Konsularreferat) Konsulat Generalny w Gdańsku (niem. Generalkonsulat in Danzig), w budynku b. Klubu Żeglarskiego w al. Zwycięstwa 23 Konsulat Generalny w Krakowie (niem. Generalkonsulat in Krakau), w pałacu Morsztynów przy ul. Stolarskiej 7 Konsulat Generalny we Wrocławiu (niem. Generalkonsulat in Breslau), w budynku rodziny Haase przy ul. Podwale 76 Konsulat w Opolu (niem. Konsulat in Oppeln), ul. Strzelców Bytomskich 11 Wydział ds. Nauki i Badań Naukowych (niem. Referat Wissenschaft und Forschung) Niemiecki Instytut Historyczny w Warszawie (Deutsches Historisches Institut in Warschau), w pałacu Karnickich, Al. Ujazdowskie 39 Attachat Wojskowy (niem. Militärattachéstab) Administracja (niem. Verwaltung)
Lista ambasadorów Przedstawiciele Republiki Weimarskiej i III Rzeszy: AmbasadorOkres urzędowaniaHarry Graf Kessler19181921–1922Ulrich Rauscher1922–1930Hans-Adolf von Moltke1931–1939 Przedstawiciele Niemieckiej Republiki Demokratycznej: AmbasadorOkres urzędowaniaFriedrich Wolf1949–19511951–19531953–19571957–19611961–1963Karl Mewis1963–19681968–1973Günter Sieber1973–19801980–1988Jürgen van Zwoll1988–1990 Przedstawiciele Republiki Federalnej Niemiec (w latach 1963–1972 jako szef misji handlowej): AmabasadorOkres urzędowania1963–19661966–19701970–19721972–1977Werner Ahrens1977–19791979–19831983–19851985–19871987–19891989–19921992–19931993–19991999–20032003–2007Michael H. Gerdts2007–2010Rüdiger von Fritsch2010–2014Rolf Nikel2014–2020Arndt Freiherr Freytag von Loringhoven2020–2022Thomas Bagger2022–2023Viktor Elbling2022–2025Miguel Bergerod 2025
Historia Okres do I wojny światowej W ramach bilateralnych stosunków Niemiec z Rosją m.in. funkcjonował konsulat generalny tego kraju w Warszawie, w Pałacu Branickich przy ul. Podwale 497, obecnie 3–5 (1829), ul. Królewskiej 19 (1869–1882Rafalskiego Warszawski Rocznik Adresowy Firm Handlowych, Przemysłowych i Rękodzielniczych: z dołączeniem adresów znakomitszych firm prowincyi powiększony wiadomościami informacyjnemi na rok 1882.), obiekt nie istnieje, w kamienicy księżnej Zofii Światopełk – Czetwertyńskiej przy ul. Mazowieckiej 11 (1883–1887), ul. Niecałej 8 (1888–1896)Konsulat Prus., ul. Jerozolimskiej 39 (1894Адрес-Календарь Гор. Варшавы 1894.-1895), ul. Jerozolimskiej 43 (1897)Przewodnik ilustrowany po Warszawie, Łodzi i okolicach fabrycznych 1897., w kamienicy Braci Hoserów przy ul. Jerozolimskiej 45 (1900–1905), obecnie nr 51, ul. Jasnej 1 (1909–1911), w nieistniejącym obecnie budynku, na miejscu którego następnie w latach 1912–1917 wybudowano popularny „Dom pod Orłami”. Kolejnym adresem była kamienica braci Arona i Izraela Bachrachów przy ul. Jasnej 11 róg ul. Świętokrzyskiej 36 (1912–1914)Jerzy S. Majewski: Tu w kolejkach po wizy do USA stali już przed wojną, Gazeta Wyborcza z 3 września 2010, [w:]..
Funkcjonowały też w Warszawie przedstawicielstwa jeszcze trzech innych niemieckich podmiotów państwowych: konsulat generalny Saksonii/Saksonii-Weimaru w budynku Rosyjskiego Towarzystwa Ubezpieczeń Kapitałów i Dochodów/Towarzystwa Ubezpieczeń „Życie” przy ul. Miodowej 11–13 (1857–1870), obecnie nie istnieje, konsulat Bawarii (1829, 1869–1873Józefa Ungra Kalendarz Warszawski Popularno-Naukowy na rok 1873.), adres jw. konsulat Wirtembergii (1822, 1858).
Konsulaty państw niemieckich funkcjonowały też: w Gdańsku: konsulat Bawarii (1880–1883) przy Ankerschmiedegasse 9, ob. ul. Kotwiczników (1880) konsulat Bremy (1852–1858, 1867–1880, 1883) przy Langgasse 50, ob. ul. Długa (1867), Kohlenmarkt 11, ob. Targ Węglowy (1870–1876), Hundegasse 77, ob. ul. Ogarnej (1878–1880) konsulat Hamburga (1857–1876) przy Heilige-Geist-Gasse 43, ob. ul. św. Ducha (1867), Heilige-Geist-Gasse 78 (1870–1876) konsulat generalny Hanoweru (1813–1831, 1837, 1844, 1858) przy Hundegasse 63, ob. Ogarna (1813–1831), Wollwebergasse 1996, ob. ul. Tkacka (1839), Langgarten 209, ob. ul. Długie Ogrody (1844), konsulat Meklemburgii-Schwerinu (1848–1858, 1867–1905) przy Jopengasse 18, ob. ul. Piwnej (1867), Heilige-Geist-Gasse 73 ob. ul. św. Ducha (1870–1876), Jopengasse 18, w siedzibie firmy G.F. Focking (1878–1905) konsulat Oldenburga (1843–1905) przy Jopengasse 609, ob. ul. Piwna 27 (1844), Neugarten 22, ob. ul. Nowe Ogrody (1867), Brotbänkergasse 6, ob. ul. Chlebnicka (1870–1876), Vorstädtischer Graben 41, ob. ul. Podwale Przedmiejskie (1878), Heilige-Geist-Gasse 54, ob. ul. św. Ducha (1880–1884), Heilige-Geist-Gasse 91 (1890), Jäschkentaler Weg 19b, ob. ul. Jaśkowa Dolina (1902–1903), przy Jäschkentaler Weg 34, ob. ul. Jaśkowa Dolina 42 (1904–1905) rezydentura Prus (1740–1810) przy Frauengasse 11, ob. ul. Mariacka (1808–) rezydentura Saksonii i Księstwa Warszawskiego (1697–1824) przy Langgasse 41, ob. ul. Długa (1809–) we Lwowie: w willi „Palatin” z 1875 (proj. Edmund Köhler) przy ul. Gołębiej 12 (1897), ob. Глібова/Hlibowa, w budynku z 1848 przy ul. Mochnackiego 19 (1900–1912), ob. Драгоманова/Drahomanowa, w budynku z 1898 (proj. Julian Cybulski) przy ul. Chmielowskiego 9 (1912-1918)Informacja o umieszczeniu tablicy pamiątkowej na budynku b. Konsulatu Niemieckiego we Lwowie., ob. Глібова/Hlibowa.
Okres międzywojenny „Pierwsze” stosunki dyplomatyczne w okresie międzywojennym nawiązano 21 listopada 1918, w niecały miesiąc – 15 grudnia 1918 je zawieszając, zaś siedziba poselstwa mieściła się w hotelu Bristol (1918). Po ich reaktywacji, od 1920 Niemcy utrzymywały swoje przedstawicielstwo, początkowo w kamienicy Władysława Ławrynowicza w Al. Ujazdowskich 22, następnie w pałacyku Klary Dillenius (proj. Franciszek Brauman) przy ul. Piusa XI 17, obecnie ul. Pięknej (1923Liste du corps diplomatique à Varsovie en Juillet 1923.–). Zmiana jego rangi na ambasadę nastąpiła w 1934. W 1939 obiekt został zbombardowany przez niemiecką Luftwaffe. Po traktacie o granicach i przyjaźni III Rzesza-ZSRR z 28 września 1939, w którym strony wbrew prawu międzynarodowemu (konwencja haska IV z 1907 r.)Dział III konwencji: „O władzy wojennej na terytorium państwa nieprzyjacielskiego”. stwierdziły zaprzestanie istnienia państwa polskiego i rozpoczęciu okupacji terytorium Polski władze niemieckie rozpoczęły proces likwidacji swoich placówek dyplomatyczno-konsularnych w Polsce, przekształcając je w tzw. urzędy likwidacyjne Auswärtiges Amt (Abwicklungsstellen des AAmtes), kończąc go likwidacją Ambasady w maju 1940.
W okresie wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania.
W okresie międzywojennym Niemcy utrzymywały konsulaty: w Cieszynie: w al. Marszałka Piłsudskiego 14 (K 1938–1939); wraz z Biurem Paszportowym w Boguminie (1939), Wolnym Mieście Gdańsku: w budynku sądów przy ul. Neuegarten 30–34, obecnie ul. Nowe Ogrody (1921–1922), następnie przy Krebsmarkt 7–8, obecnie Targ Rakowy (1922–1925), przy Dominikswall 3 (KG), obecnie Wały Jagiellońskie (1925–1939), budynek nie istnieje, Gdyni: przy ul. Jana z Kolna 2 (1936–1938), następnie przy ul. 10 Lutego 24 (1939), Katowicach (KG 1922–1939): w willi „Dame” Louisa Damego przy ul. Sokolskiej 8 (1922–1938), następnie przy ul. Zabrskiej 10 (1939)Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko-niemieckim i polsko-czechosłowackim w latach 1918–1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004., Krakowie (K 1923–1939, KG 1939): przy ul. Warszawskiej 7 (1923–1933), następnie w budynku Feniksa przy ul. Basztowej 15 (1933–1939), Lwowie: przy ul. Ossolińskich 4 (1938-1939), ob. Стефаника/Stefanika, następnie ul. Herburtów 3 (1939), ob. Ґлінки/Glinki (K 1938–1939)Grzegorz Hryciuk: Stosunki polsko-ukraińskie w ocenie konsulatu niemieckiego we Lwowie w 1939 roku, Toruńskie Studia Międzynarodowe NR 1 (2) 2009, [w:]., Łodzi: w al. Kościuszki 85, następnie w kamienicy fabrykanta Henryka Birnbauma z 1892 przy ul. Piotrkowskiej 260 (Biuro Paszportowe 1920–1924, K 1924–1939), Poznaniu: przy ul. Zwierzynieckiej 15, następnie w al. Piłsudskiego 34 (K 1920–1924, KG 1924–1939), Toruniu: przy ul. Bydgoskiej 34–36 (K 1922–1935, KG 1935–1939); wraz z Biurem Paszportowym w Bydgoszczy, przekształconym w 1939 w Ekspozyturę KG.
Do kwietnia 1940 konsulaty uległy likwidacji – w Bydgoszczy, Poznaniu, Katowicach, Cieszynie i Gdyni (do listopada 1939), we Lwowie (w grudniu 1939)Konsulat działał do 1940 według Friedrich Katzmann: Rozwiązanie kwestii żydowskiej w dystrykcie Galicja, IPN Warszawa 2001, s. 20, [w:]., w Toruniu i Łodzi (w styczniu 1940), w Krakowie (w kwietniu 1940).
Realia historyczne po 1945 wykreowały dwa niezależne podmioty prawa międzynarodowego – RFN i NRD.
Po II wojnie światowej Ambasada i konsulaty Niemieckiej Republiki Demokratycznej