1 lutego 1920 następczyni monakijskiego tronu, księżniczka Charlotte, nieślubna, a później adoptowana córka Ludwika II, księcia Grimaldi zawarła związek małżeński z hrabią Pierre'm de Polignac. Charlotte była oficjalnie przedstawicielką dynastii Grimaldich, ale w linii męskiej pochodziła z rodziny de Goyon de Matignon. Potomkowie Charlotte i Pierre'a, w tym obecny monarcha Monako, pochodzą w linii męskiej z rodziny francuskich hrabiów de Polignac.
Pierre, książę Valentinois, z d. hrabia de Polignac (Pierre Marie Xavier Raphaël Antoine Melchior de Polignac, ur. 24 października 1895 w Hennebont), syn hrabiego Maxence'a de Polignac i Susany de la Torre y Mier. Jego żoną była Charlotte, księżna Valentinois, którą poślubił 19 marca 1920 w ceremonii cywilnej w Monako i 20 marca 1920 w ceremonii kościelnej w Monako; małżeństwo zakończyło się rozwodem 18 lutego 1933. Pierre otrzymał prawo do używania predykatu Jego Książęcej Wysokości, tytułu księcia Valentinois i przyjął nazwisko Grimaldi. Miał dwoje dzieci. 30 maja 1944 jego żona zrzekła się swoich praw do monakijskiego tronu na rzecz syna, księcia Rainiera, który został władcą Monako 9 maja 1949. Zmarł 10 listopada 1964 w Paryżu.
Potomkowie Antoinette, baronowej Massy thumb|100px|Antoinette, baronowa Massy Antoinette, baronowa Massy z d. księżniczka Monako (Antoinette Louise Alberte Suzanne, ur. 28 grudnia 1920 w Paryżu), córka hrabiego Pierre'a de Polignac i Charlotte, księżnej Valentinois. Po urodzeniu wpisana na trzecie miejsce w linii sukcesji monakijskiego tronu. Została ochrzczona 5 marca 1921 w katedrze w Monako. Jej pierwszym mężem był Alexandre Noghes, którego poślubiła 4 grudnia 1951 w Genui; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1954. Jej drugim mężem był Jean-Charles Rey (ur. 22 października 1914 w Monako, zm. 17 września 1994 w Monako), którego poślubiła 2 grudnia 1961 w Hadze; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1964. Jej trzecim mężem był John Brian Gilpin (ur. 10 lutego 1930 w Southsea, zm. 5 września 1983 w Londynie), którego poślubiła 28 lipca 1983 w Monako. Była prezydentem Monakijskiej Fundacji Ochrony Zwierząt. Zmarła 18 marca 2011 w Monako. Elizabeth-Ann de Massy, urodzona Grimaldi (Elizabeth-Ann Charlotte Mary Kathleen Dévote de Massy, ur. 13 stycznia 1947 w Monako), nieślubna córka Antoinette, baronowej Massy i jej późniejszego pierwszego męża, Alexandre Noghes. Jej rodzice zawarli związek małżeński w 1951, co spowodowało, że Elizabeth stała się potomkiem dynastycznym i została włączona do linii sukcesji monakijskiego tronu. Jej pierwszym mężem był baron Bernard Alexandre Taubert-Natta (ur. 2 lipca 1941 w Genewie, zm. 13 kwietnia 1989 w Genewie), którego poślubiła 19 stycznia 1974 w Monako; małżeństwo zakończyło się rozwodem 30 października 1980. Jej drugim mężem był Nicolai Vladimir Costello (ur. 24 grudnia 1943 w Leeds), którego poślubiła 18 października 1984 w Londynie; małżeństwo zakończyło się rozwodem 28 marca 1984. Była prezydentem Monakijskiej Federacji Tenisowej, Monte-Carlo Country Club i Międzynarodowego Festiwalu Psów. Zmarła 10 czerwca 2020 w Monte Carlo. Baron Jean-Leonard Taubert-Natta (ur. 3 czerwca 1974 w Genewie), syn Elizabeth-Ann de Massy i jej pierwszego męża, barona Bernarda Taubert-Natta. Został ochrzczony w wierze katolickiej; jego ojcem chrzestnym jest Albert II, książę Monako. Jego żoną jest Suzanne Chrimes, którą poślubił 25 kwietnia 2009. Baron Melchior Taubert-Natta (ur. 2009), syn barona Jeana Taubert-Natta i jego żony, Suzanne Chrimes. Melanie-Antoinette de Massy (Melanie-Antoinette Costello de Massy, ur. 18 stycznia 1985 w Monako), córka Elizabeth-Ann de Massy i jej drugiego męża, Nicolaia Costello. Jest prezydentem Monakijskiej Federacji Tenisowej od lipca 2020 i prezydentem Monte-Carlo Country Club. Christian-Louis, baron de Massy, urodzony Grimaldi, później de Massy (Christian-Louis Rainier Alexandre de Massy, ur. 17 stycznia 1949 w Monako), nieślubny syn Antoinette, baronowej Massy i jej późniejszego pierwszego męża, Alexandre Noghes. Jego rodzice zawarli związek małżeński w 1951, co spowodowało, że Christian-Louis stał się potomkiem dynastycznym i został włączony do linii sukcesji monakijskiego tronu. Jego pierwszą żoną była María Marta Quintana y del Carril (ur. 17 czerwca 1951), którą poślubił 14 listopada 1970 w Buenos Aires; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1978. Jego drugą żoną była Anne Michelle Lütken (ur. 28 listopada 1959, zm. 25 listopada 2001 w Londynie), którą poślubił 11 września 1982 w Ramatuelle; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1987. Jego trzecią żoną była Julia Lakschin, ur. 6 listopada 1968), którą poślubił w kwietniu 1992 w Genewie; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1995. Jego czwartą żoną była Cécile Irène Gelabale (ur. w 1968 w Gwadelupie); małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2015. Od 2010 pracuje w ambasadzie Monako w Stanach Zjednoczonych. 22 stycznia 2020 książę Albert II oficjalnie nadał mu niedziedziczny tytuł barona Massy, do którego pretensje rościł sobie wcześniej. Leticia de Massy (ur. 16 maja 1971 w Buenos Aires), córka barona Christiana-Louisa de Massy i jego pierwszej żony, Marii Quintany. Jej mężem jest Thomas de Brouwer (ur. 22 marca 1973 w Antwerpii), którego poślubiła w ceremonii cywilnej 3 września 2006. W 2021 założyła Monoïkos 1297. Rose de Brouwer (ur. 2008), córka Leticii de Massy i jej męża, Thomasa de Brouwer. Sylvestre de Brouwer (ur. 2008), syn Leticii de Massy i jej męża, Thomasa de Brouwer. Brice Gelabale-de Massy (Brice Souleyman Gelabale-de Massy, ur. 2 listopada 1987 w Abymes), adoptowany syn barona Christiana-Louisa de Massy i jego czwartej żony, Cécile Gelabale. Antoine de Massy (ur. 15 stycznia 1997), syn barona Christiana-Louisa i jego czwartej żony, Cécile Gelabale. Absolwent Florida International University w Miami na kierunku stosunki i sprawy międzynarodowe (2019). Christine-Alix de Massy, urodzona Grimaldi (Christine-Alix Mary Dévote de Massy, ur. 8 lipca 1951 w Monako, zm. 15 lutego 1989 w Nicei), nieślubna córka Antoinette, baronowej Massy i jej późniejszego pierwszego męża, Alexandre Noghes. Jej rodzice zawarli związek małżeński w 1951, co spowodowało, że Christine-Alix stała się potomkiem dynastycznym i została włączona do linii sukcesji monakijskiego tronu. Jej pierwszym mężem był Charles Wayne Knecht, którego poślubiła 14 lutego 1972; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1976. Jej drugim mężem był Leon Leroy, którego poślubiła 25 marca 1998. Miała jednego syna. Zmarła 15 lutego 1989 w Nicei z powodu białaczki. Sebastien Knecht de Massy (Keith Sebastien Knecht de Massy, ur. 24 sierpnia 1971 w Filadelfii), syn Christine-Alix de Massy i jej pierwszego męża, Charles'a Knecht. Jego żoną jest Donatella Lecca Ducagini Guevara Suardo Fabbrihttps://www.linkedin.com/in/donatella-knecht-de-massy-142b0350 (ur. 10 maja 1972 w Johannesburgu), którą poślubił w 1999. Pracuje w przemyśle morskim. Christine Knecht de Massy (Christine Knecht de Massy, ur. 12 czerwca 2000 w Monako), córka Sebastiena Knecht de Massy i jego żony, Donatelli di Guevarra Fabri. Absolwentka Universiteit Maastricht na kierunku prawo europejskie (2024). Założycielka Final Stop Monaco. Alexia Knecht de Massy (ur. 21 września 2001), córka Sebastiena Knecht de Massy i jego żony, Donatelli di Guevarra Fabri. Absolwentka Sup de Luxe na kierunku luksusowy marketing (2023). Vittoria Knecht de Massy (ur. 18 kwietnia 2007), córka Sebastiena Knecht de Massy i jego żony, Donatelli di Guevarra Fabri. Uczennica International School of Nice w Nicei. Andrea Knecht de Massy (ur. 16 października 2008), córka Sebastiena Knecht de Massy i jego żony, Donatelli di Guevarra Fabri.
Potomkowie Rainiera III, księcia Monako right|100px|thumb|Rainier III, książę Monako Rainier III, książę Monako (Rainier Louis Henri Maxence Bertrand, ur. 31 maja 1923 w Monako), syn córka hrabiego Pierre'a de Polignac i Charlotte, księżnej Valentinois. Po urodzeniu wpisany na drugie miejsce w linii sukcesji monakijskiego tronu; od 9 maja 1949 do 6 kwietnia 2005 był księciem Monako. Został ochrzczony 14 czerwca 1923 w Katedrze w Monako, a jego rodzicami chrzestnymi zostali dziadek, Ludwik II, książę Monako i księżniczka Henrietta z Belgii. Jego żoną była Grace Kelly (Grace Patricia Kelly, ur. 12 listopada 1929 w Filadelfii, zm. 14 września 1982 w Monako), którą poślubił 4 kwietnia 1956 w ceremonii cywilnej w Pałacu Monakijskim i 18 kwietnia 1956 w ceremonii religijnej w Katedrze w Monako. Miał troje dzieci. Zmarł 6 kwietnia 2005 w Monako. Potomkowie Karoliny, księżnej Hanoweru right|100px|thumb|Karolina, księżna Hanoweru right|100px|thumb|Andrea Casiraghi right|100px|thumb|Charlotte Casiraghi thumb|100px|Pierre Casiraghi Caroline, księżna Hanoweru z d. księżniczka Monako (Caroline Louise Marguerite, ur. 23 stycznia 1957 w Monako), córka Rainiera III, księcia Monako i Grace Kelly; w latach 1957-1958 oraz 2005-2014 następczyni monakijskiego tronu. Została ochrzczona 3 marca 1957 w Katedrze w Monako, a jej rodzicami chrzestnymi zostali książę George Festetics de Tolna (krewny ze strony ojca) i Margaret Davis (cioteczna siostra ze strony matki). Absolwentka Uniwersytetu Paryskiego na kierunku filozofia (1974)https://www.palais.mc/en/princely-family/h-r-h-the-princess-of-hanover/biography-1-8.html. Jej pierwszym mężem był Philippe Junot (ur. 19 kwietnia 1940 w Paryżu, zm. 8 stycznia 2026 w Madryciehttps://www.vanityfair.com/style/story/philippe-junot-first-husband-of-princess-caroline-of-monaco-dies-at-85?srsltid=AU7gw4WJw54pvDsrm-6XevpQ6PC3PVxItPlNSTc1Y9u_0KBQGKELVmbQ), którego poślubiła 28 czerwca 1978 w ceremonii cywilnej w Monako i 29 czerwca 1978 w ceremonii religijnej; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1980 i kościelnym stwierdzeniem nieważności w 1992. Jej drugim mężem był Stefano Casiraghi (ur. 8 września 1960 w Como, zm. 3 października 1990 w Monako), którego poślubiła 29 grudnia 1983 w ceremonii cywilnej w Monako. Jej trzecim mężem jest Ernst August Albert Otto Rupprecht Oskar Berthold Friedrich-Ferdinand Christian-Ludwig Prinz von Hannover Herzog zu Braunschweig und Lüneburg Königlicher Prinz von Großbritannien und Irland (ur. 26 lutego 1954 w Hanowerze), którego poślubiła 23 stycznia 1999 w ceremonii cywilnej w Monako; małżonkowie pozostają w separacji od 2009. Po trzecim ślubie zyskała prawo do używania predykatu Jej Królewskiej Wysokości jako jedyna członkini monakijskiej rodziny książęcej w historii. Jest patronką wielu organizacji państwowych i charytatywnych. Andrea Casiraghi (Andrea Albert Pierre Casiraghi, ur. 8 czerwca 1984 w Monako), syn księżniczki Caroline i jej drugiego męża, Stefano Casiraghi. W 1992, po kościelnym stwierdzeniu nieważności pierwszego małżeństwa matki i dwa lata po śmierci jej drugiego męża uznany za potomka dynastycznego i wpisany na trzecie miejsce w linii sukcesji monakijskiego tronu. Do 2014, w związku z brakiem dynastycznego potomka księcia Alberta II, miał szanse na objęcie w przyszłości tronu Monako. Jego rodzicami chrzestnymi zostali Marco Casiraghi (brat ojca) i księżniczka Stephanie (ciotka, siostra matki). Absolwent The New School w Nowym Jorku na kierunku stosunki międzynarodowe (2009). Jego żoną jest Tatiana Santo Domingo Rechulski (ur. 24 listopada 1983 w Nowym Jorku), którą poślubił 31 sierpnia 2013 w ceremonii cywilnej w Pałacu Książęcym w Monako i 1 lutego 2014 w ceremonii religijnej w kościele Rougemont w Gstaad.