thumb|240px|Grobowiec Antona Schimsera na Cmentarzu Łyczakowskim Anton Schimser (ur. 19 lutego 1790 w Wiedniu, zm. 5 sierpnia 1838 we Lwowie) – austriacki rzeźbiarz, założyciel rodu lwowskich kamieniarzy Schimserów.
Anton Schimser (1790–1838) przybył do Lwowa w roku 1812, jego brat Johann Baptist (1793–1856) w roku 1826, a po śmierci Johanna rodzinną firmę przejął jego syn Leopold (1833–1888) zaś po jego śmierci małżonka Wiktoria Schimser (1838–1908).
Anton Schimser studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. Po ukończeniu studiów przebywał w Rzymie i Bratysławie. W jego sztuce są widoczne wpływy twórczości Antonia Canovy. W roku 1812 zamieszkał na stałe we Lwowie, gdzie założył pracownię rzeźbiarską, w której pracował najpierw sam, potem z bratem Johannem. Od roku 1820 współpracował z rzeźbiarzem Hartmanem Witwerem (1774–1825). Zajmował się rzeźbą nagrobną, głównie na Cmentarzu Łyczakowskim, ale też na cmentarzach w okolicach Lwowa, oraz wystrojem rzeźbiarskim lwowskich kamienic i budynków użyteczności publicznej. W roku 1833 bezskutecznie ubiegał się o stanowisko wykładowcy rzeźby w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Nagrobki na Cmentarzu Łyczakowskim Grobowiec rodzin Breuerów, Tränklów i Weiglów składa się z trzech naturalnej wielkości postaci, stojących obok cokołu z urną. Grobowiec Julianny Nevather z Schabingerów przedstawia boginię nocy zdejmującą młodej kobiecie gwiaździstą koronę, obok stoi geniusz śmierci z gałęzią palmową. Na grobowcu Marii Chaudoir bóg Hypnos trzyma gasnącą pochodnię. Grobowiec Amelii Gołębskiej przedstawia mężczyznę, trzymającego za rękę dziewczynkę – męża i córkę zmarłej młodo kobiety – stojących obok urny z prochami. Na nagrobku Stanisława Zarwańskiego znajduje się geniusz śmierci z gasnąca pochodnią. Na nagrobku Sophii z Schartelów Siegel kobieta z przymkniętymi oczami stoi ze złożonymi dłońmi. Na nagrobku Antona Edmunda Kriegshabera widnieje klęcząca kobieta z uniesionymi w modlitwie rękami. Nagrobek Joanny z Ruszkowskich Bagghofwund wykonany jest w kształcie sarkofagu, którego trzy strony wypełniają płaskorzeźby, przedstawiające alegorie pobożności i miłości oraz dwa anioły z wieńcem uplecionym z kwiatów. Czwartą stronę sarkofagu wypełnia tekst epitafium. Nagrobek Jana Hausnera juniora jest stelą w kształcie trapezu, przypomina nagrobek Stuartów w bazylice św. Piotra w Rzymie autorstwa Antonio Canovy. Stela pokryta jest płaskorzeźbami figuralnymi, u góry widnieje uskrzydlona kula – symbol kupiectwa. Nagrobek Jana Hausnera seniora ma kształt arki przymierza strzeżonej przez cztery postacie cherubinów. Na niej stoi urna z płaskorzeźbami łabędzi. Nagrobek gubernatora Galicji i Lodomerii Franza von Hauera ma kształt egipskiego portalu, strzeżonego przez dwa lwy. Nagrobek jest prawdopodobnie wzorowany na nagrobku papieża Klemensa XIII autorstwa Canovy w bazylice św. Piotra w Rzymie. W grobowcu Hoffmanów i Voglów spoczywa m.in. Georg Hoffmann, właściciel Hotelu George. Grobowiec składa się z czterech pomników figuralnych: obelisku z płaskorzeźbą tańczących geniuszy, obelisku z postacią leżącej kobiety i trzech modlących się dziewcząt, wnęką z postacią skrzydlatego geniusza wieńczącego urnę oraz żałobnicy siedzącej obok urny. Nagrobek Rozalii z Grossów-Rypińskich Mieleniewskiej przedstawia mężczyznę z tarczą herbową stojącego obok kolumny niosącej urnę. Płaskorzeźba na cokole przedstawia sześć dziewcząt stojących przy trumnie i niemowlę, prawdopodobnie sieroty po zmarłej.
Wystrój kamienic i obiektów użyteczności publicznej Cykl płaskorzeźb na budynku Towarzystwa Kredytowego (1821–1822) Wystrój fasady i wnętrz Biblioteki im. Baworowskich przy ul. Bibliotecznej 2 (d. Baworowskich) Wystrój pałacu Chołoniewskich przy ul. Wynnyczenka (d. Wały Gubernatorskie), 1818–1820, rozebranego w roku 1880 pod budowę gmachu Namiestnictwa Galicji Wystrój kamienicy przy ul. Krakowskiej 11 (1826–1828) Pomnik gubernatora Franza von Hauera w kościele Dominikanów (1823–1824) Rzeźby na elewacji pływalni wojskowej (1820, zachowane w muzeum historycznym) Sfinksy w tympanonie pałacyku przy ul. Zielonej 102 (1829)
Bibliografia S.S. Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986, wyd. 2. popr., Wrocław 1989
Jurij Biriulow, Rzeźba lwowska od połowy XVIII wieku do 1939 roku: Od zapowiedzi klasycyzmu do awangardy, Warszawa: „Neriton” 2007, s. 37–46.
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem (zabór austriacki) Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Austriaccy rzeźbiarze Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1838 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu