Wojna persko-turecka 1722-1727 – jeden z serii konfliktów zbrojnych pomiędzy imperium osmańskim oraz Persją.
Przyczyna Turcja skorzystała z tego, że Mahmud Chan, król Afganistanu z dynastii Hotaki podbił wschodnią Persję. Przebieg W latach 1723 - 27 zajęła Gruzję, Azerbejdżan, Kurdystan i Chuzestan. Zrobiła to niemal bez walk, ponieważ Afgańczycy byli zajęci pacyfikowaniem opornych Irańczyków. Skutki Ashraf Khan, ostatni z tej dynastii panujący w Iranie zawarł z Turcją pokój w 1727 roku i uznał się jej lennikiem. Traktat ten został obalony trzy lata później przez wodza szacha Tahmasp II, Nadira Szaha Afszara.
Bibliografia Jan Reychman, Historia Turcji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Warszawa 1973, str. 160 - 161 Bogdan Składanek, Historia Persji, tom III, wydawnictwo akademickie DIALOG, Warszawa 2007, str. 84 i 96 - 98 Emanuel Roztworowski, Historia powszechna wiek XVIII, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1997, str. 240 i 404
Kategoria:Wojny persko-tureckie