Wicehrabstwo Schuf () – jedyne lenno hrabstwa Sydonu, istniejące od ok. 1170 do 1257. Wicehrabstwo leżało na ziemiach wyzwolonych w czasie I krucjaty. Obecnie wchodzi w skład dystryktu Asz-Sczuf w środkowo-zachodnim Libanie.
Lenno zostało powołane w celu zabezpieczenia hrabstwa Sydonu od strony wschodniej przed atakami muzułmanów. Kluczowym punktem oporu była Jaskinia Tyron – twierdza leżąca w górach Schuf (lub Chouf, spolszczone Szuf). Zacięte walki spowodowały, że wicehrabstwo często zmieniało właścicieli: ok. 1110–1133: część Królestwa Jerozolimskiego 1133–1140: państwo Burydów 1140–1165: Królestwo Jerozolimskie 1165–ok. 1170: w ręku syryjskiego władcy Nur ad-Dina ok. 1170–1187: wicehrabstwo zależne od hrabstwa Sydonu (z Jaskinią Tyron 1182–1187) 1187–1240: państwo Ajjubidów 1240-1257: wicehrabstwo zależne od hrabstwa Sydonu 1257–1260: dobra Templariuszy 1260: najazd mongolski i opuszczenie Schuff
Władcy Schuff nieznani w I okresie istnienia lenna; André de Schuf (1240–?) Jean de Schuf (?– przed 1257); Julian Grenier, hrabia Sydonu (ok. 1257).
Bibliografia Deschamps Paul, Une Grotte de-Fortress Croisés dans le Liban. La Cave de Tyron [w:] "Mélanges Syria Offerts A Monsieur René Dussaud" t. 2, Bibliothèque Historique et Archéologique XXX 1939; Molin Kristian, Unknown Crusader Castles, London – New York 2001; Pringle Denys, Leach Peter E., The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem University Press, Cambridge 1998.
Kategoria:Królestwo Jerozolimskie Kategoria:Państwa historyczne w Azji