Henryk Jost (ur. 21 sierpnia 1921 w Zakopanem, zm. 2 grudnia 2006 tamże) – polski nauczyciel, regionalista, dr nauk humanistycznych, inżynier, historyk techniki i przemysłu wiejskiego na Podhalu, Spiszu i Orawie.
Życiorys Młodość i wykształcenie Maturę zdał w liceum im. Oswalda Balzera w 1939 roku, następnie złożył dokumenty o przyjęcie na studia na Politechnice Warszawskiej. W Warszawie spędził okres kampanii wrześniowej, biorąc udział w obronie stolicy jako ochotnik, po zakończeniu walk powrócił do Zakopanego. W 1944 roku uczestniczył w organizacji w Zakopanem konspiracyjnej ekspozytury Politechniki Warszawskiej, samemu zaliczając na niej kurs pierwszego roku studiów. Po wojnie kontynuował studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej, który ukończył w 1951 roku. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał 14 grudnia 1973 roku w Zakładzie Historii Nauki i Techniki PAN.
Praca zawodowa Początkowo pracował w elektrowni miejskiej, w połowie 1940 roku, chroniąc się przed wywiezieniem na roboty przymusowe rozpoczął naukę w Berufsfachschule für goralische Volkskunst (dawna Państwowa Szkoła Przemysłu Drzewnego). Od 1941 roku pracował w niemieckim zarządzie miasta. Jednocześnie, od 1943 roku, był zaprzysiężony jako żołnierz Armii Krajowej, ps. "Limba" i brał udział w tajnym nauczaniu. Po przerwanych przez II Wojnę Światową studiach w Warszawie podjął naukę na Politechnice Gdańskiej.
Po studiach ukończonych w 1951 roku powrócił do Zakopanego i do przejścia na emeryturę w 1982 roku pracował jako projektant instalacji sanitarnych w kilku miejscowych przedsiębiorstwach. Poza pracą zajmował się badaniami nad historią przemysłu na Podhalu. W 1955 roku wszedł w skład Zespołu do Badań Górnictwa i Hutnictwa Tatrzańskiego, powołanego przez Komitet Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk. W 1962 roku opublikował książkę O górnictwie i hutnictwie w Tatrach polskich (II wyd. rozszerzone, pt. Dzieje górnictwa i hutnictwa w Tatrach polskich, 2004).
Działalność społeczna Jako członek Podhalańskiej Komisji Opieki nad Zabytkami PTTK rejestrował zabytki przemysłu wiejskiego na terenie powiatu nowotarskiego. W rezultacie tych działań opublikował Katalog zabytków budownictwa przemysłowego w Polsce, powiat Nowy Targ i m. Zakopane (Wrocław, 1969).
Życie prywatne Był synem Alojzego Henryka, budowniczego, inspektora budowy drogi do Morskiego Oka i projektanta mostu na Wodogrzmotach Mickiewicza oraz Matyldy z Nowaków, nauczycielki i działaczki społecznej. Mieszkali w zaprojektowanej przez ojca willi Hanka przy dzisiejszej ulicy Grunwaldzkiej. Żonę poznał w trakcie odbywania studiów w Gdańsku, z Anną Bloch wszedł w związek małżeński w 1949 roku.
Publikacje Do innych publikacji jego autorstwa należą: Kuźnice zakopiańskie (1985) Słownik gwarowych wyrazów technicznych z terenu Podhala (1987) Ludowe tartaki i gonciarnie podhalańskie (1989) Zakopane czasu okupacji (1989) Młyny podhalańskie (2000) Zabytki techniki na Podtatrzu (2001). Autor wielu artykułów, publikował między innymi w "Roczniku Podhalańskim", "Kwartalniku Historii Nauki i Techniki", "Kwartalniku Historii Kultury Materialnej", "Wiadomościach Hutniczych", "Przeglądzie Odlewnictwa", "Podtatrzu".
Członkostwo w organizacjach pozarządowych Członek wielu stowarzyszeń: Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, Polskie Towarzystwo Historii Techniki, The International Society of Molinology, Związku Podhalan, Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, członek honorowym Podhalańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego. thumb|240px|Grób Henryka Josta na Nowym Cmentarzu w Zakopanem
Został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (kw. N6-B-10)śp. Henryk Jost.
Odznaczenia i awanse wojskowe Był odznaczony między innymi: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1982), Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 (1980), Medalem 40-lecia Polski Ludowej, zaś przez rząd emigracyjny dwukrotnie Medalem Wojska (1948), Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Krzyżem Armii Krajowej (1949). Nagrodą Literacką Zakopanego (1994), Nagrodą Burmistrza Zakopanego (2004). W 2001 roku otrzymał awans do stopnia podporucznika w stanie spoczynku.
Przypisy
Bibliografia Teresa Jabłońska: Dr inż. Henryk Jost (1921–2006). "Rocznik Podhalański. Tom 10 (za lata 2003−2006)". Zakopane: 2007. ISSN 0208-4155.
Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Ochotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Kategoria:Polscy historycy techniki Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Zakopanem Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2006 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Działacze Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego