mały|Kopia medalu i autografu Pawła Nastuli w Alei Gwiazd Sportu w Dziwnowie
Paweł Marcin Nastula (ur. 26 czerwca 1970 w Warszawie) – polski judoka, mistrz olimpijski z Atlanty w 1996, dwukrotny mistrz świata, trzykrotny mistrz Europy, trzynastokrotny mistrz Polski. Posiada 8 dan w judo. W latach 2005-2014 zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Absolwent wychowania fizycznego, trener I klasy, certyfikowany trener International Judo Federation
Kariera judo Zaczął trenować judo w wieku 10 lat w AZS-AWF Warszawa. Jego długoletnim trenerem był Wojciech Borowiak. W 1989 zdobył brązowy medal mistrzostw Europy juniorów w Atenach. Sukces ten powtórzył rok później w Ankarze. W 1991 zdobył mistrzostwo Polski w kategorii wagowej do 95 kg oraz srebrny medal w kategorii „open”. W tym samym roku został powołany do reprezentacji na mistrzostwa świata w Barcelonie, na których niespodziewanie zdobył srebrny medal.
W 1992 wystartował na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie, dotarł do półfinału, w którym zmierzył się z doświadczonym Brytyjczykiem Raymondem Stevensem. Z upływem czasu słabł szybciej niż Stevens, toteż w czasie pojedynku został trzykrotnie ukarany za brak aktywności i pasywną postawę, co spowodowało, że sędziowie uznali wyższość Brytyjczyka. Walkę o brązowy medal stoczył z Rosjaninem Dmitrijem Siergiejewem. Szybko ją przegrał z powodu zmęczenia po poprzednim pojedynku i ostatecznie zajął piąte miejsce w swojej kategorii. W tym samym roku zwyciężył w turnieju Jigoro Kano Cup w Tokio. Nastula był pierwszym Polakiem, który tryumfował w tym prestiżowym turnieju. mały|200px|Paweł Nastula jako judoka (1998) W lutym 1994 został finalistą turnieju w Paryżu (wygrał z nim wówczas Francuz Eric Fauroux), od tego czasu aż do 13 marca 1998 był niepokonany w walkach (wówczas pokonał go Stephane Traineau). Na sukcesy Nastuli pracował sztab szkoleniowy i medyczno-techniczny pod nazwą Nastula Judo Team. Również w 1994 wystartował w mistrzostwach Europy, które odbywały się w Gdańsku. W półfinale wygrał wycieńczający pojedynek z Raymondem Stevensem, po którym wydawało się, że stracił przytomność. Nastula w finale pokonał Holendra Bena Sonnemansa i tym samym został mistrzem Europy.
Na igrzyska w Atlancie wyjechał jako faworyt. Startował w kat. do 95 kg. W pierwszym pojedynku szybko poddał broniącego olimpijskiego złota Węgra Antala Kovácsa. Następnym rywalem Polaka był Włoch Luigi Guido, którego pokonał w niecałe cztery minuty. W półfinale Nastula zwyciężył Brazylijczyka Aurélio Miguela. W finale pokonał natomiast w niespełna półtorej minuty Koreańczyka Kim Min-soo i zdobył mistrzostwo olimpijskie. W 1996 Europejska Unia Judo przyznała mu tytuł najlepszego zawodnika Europy.
Pod koniec kariery startował w kategorii wagowej do 100 kg (federacja judo zlikwidowała kategorię do 95 kg). W 1999 zdobył jeszcze srebrny medal na mistrzostwach Europy w Bratysławie. Był to jego ostatni znaczący międzynarodowy sukces w judo. W 2000 wydał książkę Moje judo, w której opisuje swoje ulubione techniki i ich kombinacje.
W 2004 zakończył karierę judoki. Łącznie jako jedyny Polak i nieliczny zawodnik na świecie zdobył złote medale na turniejach mistrzostw olimpijskich (1 raz), świata (2 razy), Europy (3 razy) i kraju (13 razy mistrz Polski).
Założył Klub Sportowy „Nastula Club”, w którym prowadzi sekcję judo; prowadzona przez niego zawodniczka Aleksandra Kowalewska jest wielokrotną Mistrzynią Polski i zajęła trzecie miejsce na Mistrzostwach Europy Młodzieżowców U23.
Kariera MMA PRIDE FC Pierwszą zawodową walkę Nastula stoczył w organizacji PRIDE. Pomimo debiutu stanął do walki z jednym z czołowych zawodników PRIDE w wadze ciężkiej i doświadczonym Brazylijczykiem, Antônio Rodrigo Nogueirą. Ze względu na swoje zdrowie i brak doświadczenia, Nastula próbował wynegocjować krótszą walkę z zasadami PRIDE Bushido. Nogueira odmówił, więc Paweł mimo wszystko zdecydował się na normalne zasady. Nastula spisywał się dobrze podczas walki, utrzymując się w grapplingowych wymianach przez pierwszą połowę rundy, ale jego brak doświadczenia był widoczny, gdy Nogueira wykorzystał swoją uderzającą przewagę, zdobywając przewagę z kilkoma kolanami przy głowie. Pojedynek przegrał przez TKO.
Jego drugim przeciwnikiem był równie doświadczony zawodnik – Aleksandr Jemieljanienko, ćwiczący sambo. Był to brat legendarnego Fiodora Jemelianenki. Nastula spisywał się lepiej niż w poprzedniej walce, kontrolował momentami akcje zarówno w stójce, jak i w parterze, ale ostatecznie przegrał walkę przez poddanie.
W swojej trzeciej walce w lipcu 2006 roku wygrał z niepokonanym wcześniej profesjonalistą MMA Edsonem Drag. Pojedynek zwyciężył przez poddanie (dźwignię na łokieć).
Kolejna walka Nastuli odbyła się 21 października 2006, podczas pierwszej gali PRIDE organizowanej w Stanach Zjednoczonych (PRIDE 32). Oponentem Polaka był Josh Barnett. Amerykanin wygrał przez poddanie (dźwignia na staw skokowy). Była to ostatnia walka Nastuli w PRIDE. Przeprowadzone po walce z Barnettem badanie antydopingowe wykazało w próbce moczu Nastuli śladowe ilości sterydu anabolicznego nandrolonu oraz zakazanych stymulantów (fenylopropanolaminy, pseudoefedryny i efedryny). Pełnomocnik Polaka argumentował, że próbki zostały zanieczyszczone, później zaś, że niewielkie ilości zakazanych substancji wskazują na to, że znalazły się w organizmie zawodnika przypadkowo. Komisja rozpatrująca sprawę (Nevada State Athletic Commission) nie dała wiary tym wyjaśnieniom. Nastula został zawieszony na 9 miesięcy i obciążony karą finansową w wysokości $6500.
World Victory Road Po PRIDE Nastula podpisał kontrakt z World Victory Road i wystąpił na gali Sengoku 4, przegrywając przez kontrowersyjne TKO z Yang Dong Yi. Polak przegrał w kontrowersyjnych okolicznościach przez techniczny nokaut, gdy po nieudanej próbie założenia dźwigni rywalowi, nie podniósł się z maty, mimo komendy do powstania, co sędzia zinterpretował jako niezdolność do dalszej walki.
Powrót do MMA Po raz pierwszy przed polską widownią walczył we wrześniu 2010 na gali Fighters Arena, gdy pokonał w Łodzi Japończyka Yusuke Masudę przez TKO w 26. sekundzie walki. Rok później podczas gali w Koszalinie w podobny sposób pokonał dwukrotnego mistrza olimpijskiego w zapasach Andrzeja Wrońskiego.
1 października 2011 stoczył pojedynek na gali STC: Bydgoszcz vs. Toruń, a jego przeciwnikiem był Amerykanin Jimmy Ambriz. Nastula wygrał przez poddanie w pierwszej rundzie z powodu kontuzji Ambriza, który naderwał triceps.
KSW Jesienią 2012 związał się z organizacją KSW. 16 marca 2013 zwyciężył Amerykanina Kevina Asplunda przez poddanie – klucz na łokieć. Pojedynek ten był również eliminatorem do walki o pas KSW w wadze ciężkiej.
Na gali KSW 24 Nastula zmierzył się z Karolem Bedorfem w walce o tytuł pierwszego mistrza KSW w wadze ciężkiej. Przegrał pojedynek przez niezdolność do walki.
7 grudnia 2014 zmierzył się z Mariuszem Pudzianowskim na gali KSW 29 w Krakowie. Walkę przegrał przez jednogłośną decyzję.
Dziesięc lat później podczas gali KSW 99 ogłoszono, że Paweł Nastula dołączy do Hall of Fame organizacji KSW. Oficjalne wprowadzenie olimpijczyka do Galerii Sław nastąpi na jubileuszowej gali XTB KSW 100.
Osiągnięcia Judo 1991: Mistrzostwa Świata w Barcelonie – 2 miejsce 1994: Mistrzostwa Europy w Gdańsku – 1 miejsce 1995: Mistrzostwa Świata w Tokio – 1 miejsce 1996: Mistrzostwa Europy w Hadze – 1 miejsce 1996: Igrzyska Olimpijskie w Atlancie – złoty medal 1997: Mistrzostwa Świata w Paryżu – 1 miejsce 1999: Mistrzostwa Europy w Bratysławie – 2 miejsce
Mieszane sztuki walki 2011: mistrz wagi ciężkiej Streetfighters Team Cup 2024: KSW Hall of Fame
Lista walk w MMA Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi Przegrana5-6 Mariusz Pudzianowski (7-3. 1 NC)Decyzja (jednogłośna)33:00KSW 29: Reload07.12.2014 Kraków Co-Main Event Przegrana5-5 Karol Bedorf (9-2)TKO (niezdolność do walki)22:25KSW 24: Starcie Gigantów28.09.2013 ŁódźWalka o międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze ciężkiej, Bonus za walkę wieczoru. Co-Main Event Wygrana5-4 Kevin Asplund (15-3)Poddanie (klucz na rękę – americana)12:33KSW 22: Czas Dumy16.03.2013 WarszawaDebiut w KSW. Eliminator do walki o międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze ciężkiej. Co-Main Event Wygrana4-4 Jimmy Ambriz (15-17-1)TKO (kontuzja ręki)11:50STC: Bydgoszcz vs. Toruń01.10.2011 BydgoszczZdobył pas STC w wadze ciężkiej. Wygrana3-4 Andrzej Wroński (0-0)TKO (ciosy pięściami)11:09Wieczór Mistrzów20.08.2011 Koszalin Wygrana2-4 Yusuke Masuda (2-8-3)TKO (ciosy pięściami)10:26Fighters Arena 103.09.2010 ŁódźMain Event Przegrana1-4 Yang Dong-i (6-0)TKO (niezdolność do walki)22:15World Victory Road Presents: Sengoku 424.08.2008 Saitama Przegrana1-3 Josh Barnett (22-4)Poddanie (dźwignia na staw skokowy)23:04PRIDE 32: The Real Deal21.10.2006 Las VegasNastula przeszedł pozytywny test na obecność sterydów. Wygrana1-2 Edson Drago (9-0)Poddanie (dźwignia na łokieć)14:33PRIDE Critical Countdown Absolute01.06.2006 Saitama Przegrana0-2 Aleksandr Jemieljanienko (7-1)Poddanie (duszenie zza pleców)18:45PRIDE Shockwave 200531.12.2005 Saitama Przegrana0-1 Antônio Rodrigo Nogueira (24-3-1)TKO (ciosy pięściami)18:38PRIDE Critical Countdown 200526.06.2005 SaitamaDebiut w MMA.
Życie prywatne i kariera polityczna Od 8 marca do 19 kwietnia 2009 uczestniczył w dziewiątej edycji programu Taniec z gwiazdami, w parze z Magdaleną Soszyńską-Michno zajął szóste miejsce, odpadając w siódmym odcinku.
Od 3 listopada 2012 współprowadził program TVN Turbo MMAster.
W wyborach samorządowych w 2010 został wybrany radnym VI kadencji (2010–2014) do rady miejskiej Łomianek, kandydując z ramienia stowarzyszenia „Twoje Łomianki”. W roku 2011 wystartował w wyborach do Sejmu z listy PSL.
Żonaty od 1996 r. Z żoną Joanną posiadają dwie córki Martę i Monikę. Wspólnie prowadzą klub Nastula Club na warszawskich Bielanach.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 września 1996, za wybitne osiągnięcia sportowe).
Filmografia 2003: Kasia i Tomek – judoka (odc. 31 seria III) 2018: Ikizama – bohater 2018: Lombard. Życie pod zastaw – występuje w roli samego siebie (odc. 81)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Statystyki i lista walk MMA
Kategoria:Absolwenci Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Judocy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Judocy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 Kategoria:Judocy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 Kategoria:Polscy judocy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy medaliści olimpijscy Kategoria:Polscy olimpijczycy (Barcelona 1992) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Atlanta 1996) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Sydney 2000) Kategoria:Polscy radni rad gmin Kategoria:Polscy trenerzy MMA Kategoria:Polscy zawodnicy MMA Kategoria:Polscy sportowcy ukarani za doping Kategoria:Sportowcy Roku Przeglądu Sportowego Kategoria:Urodzeni w 1970 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie