thumb|150px|Topór – herb rodowy Zaklików Czyżowskich Zaklikowie, Zaklikowie Czyżowscy herbu Topór – małopolski ród szlachecki piszący się początkowo (w XIV wieku) „ze Szczekarzewic” lub „z Międzygórza”, później (XV-XVIII wiek) „z Wojsławic” i przede wszystkim „z Czyżowa”. W średniowieczu wydał kilku wojewodów sandomierskich. Później jedna z gałęzi rodu związała się na stałe z Sandomierszczyzną, kilku jej członków było kasztelanami połanieckimi. thumb|200px|Portret Stanisława Zakliki w Zaklikowie thumb|200px|Pałac w Czyżowie Szlacheckim – siedziba ostatniego z Zaklików thumb|200px|Kościół św. Anny w Zaklikowie został zbudowany za Zygmunta Zakliki Historia rodu Najwyższe godności państwowe pełnili Zaklikowie w późnym średniowieczu, gdy kilku z nich było wojewodami, a Mikołaj Zaklika z Międzygórza (zm. 1408) osiągnął nawet godność kanclerza koronnego. To właśnie świetne pochodzenie ułatwiło Janowi Zaklice z Międzygórza ślub z Agnieszką Ligęzianką z Czyżowa, córką i jedyną dziedziczką jednego z największych możnowładców pierwszej połowy XV wieku – Jana Ligęzy Czyżowskiego herbu Półkozic. Był on za króla Władysława Warneńczyka i Kazimierza Jagiellończyka kasztelanem krakowskim i przejściowo także namiestnikiem całej Małopolski i Rusi, a jego liczne posiadłości dostały się w większości Zaklikom. Kolejny szczyt znaczenia rodu przypadł na drugą połowę XVI wieku, gdy żyli i działali Stanisław Zaklika i jego czterej synowie, z których największą karierę zrobił najstarszy z nich – Zygmunt Zaklika Czyżowski. Jednak począwszy od końca XVI wieku i w pierwszej połowie wieku następnego utracili Zaklikowie w wyniku podziału i odsprzedaży majątku większość swych posiadłości ziemskich, z wyjątkiem klucza czyżowskiego. W wieku XVII i XVIII większość członków rodu znanych jest pod nazwiskiem „Czyżowski”, choć w oficjalnych dokumentach wciąż wymieniani są pod nazwiskiem podwójnym. Ród wygasł w linii męskiej w roku 1761 na Janie Aleksandrze Zaklice Czyżowskim, ostatnim właścicielu dóbr czyżowskich.
Ważniejsi członkowie rodu Mikołaj Zaklika z Międzygórza (zm. 1408) – kanclerz koronny; Jan Zaklika z Międzygórza (zm. 1457) – założyciel linii czyżowskiej; Hieronim Zaklika z Wojsławic (zm. po 1508) – wsławiony w walkach z Tatarami; Stanisław Zaklika Czyżowski – senator, kasztelan połaniecki, założyciel Zaklikowa; Zygmunt Zaklika Czyżowski – poseł na sejm i senator, kasztelan połaniecki, później bełski; Aleksander Zaklika Czyżowski (zm. 1761) – senator, kasztelan połaniecki, ostatni przedstawiciel rodu.
Dobra i miejscowości związane z Zaklikami Klucz czyżowski (Czyżów Szlachecki i Czyżów Plebański w ziemi sandomierskiej, obecnie województwo świętokrzyskie) – od końca XV wieku do roku 1761. W Czyżowie Szlacheckim znajduje się późnobarokowa rezydencja Aleksandra Zakliki Czyżowskiego, a w Czyżowie Plebańskim kościół z tego samego okresu również wybudowany staraniem ostatniego dziedzica rodu. Dobra zdziechowickie (Zdziechowice, Łążek, później także Zaklików – miejscowości położone obecnie na granicy województw lubelskiego i podkarpackiego) – od połowy XV wieku po lata 1585-90. W granicach tych dóbr Stanisław Zaklika założył miasteczko Zaklików (1565), gdzie za życia jego syna zbudowano modrzewiowy kościół i drewniano-kamienny zamek. Po bezdzietnej śmierci Zygmunta Zakliki dobra stopniowo wykupił z rąk jego braci Marcin Gniewosz z Dalewic. Wojsławice (ówcześnie miasteczko, dziś wieś na Lubelszczyźnie) – w posiadaniu rodu w latach 1457-1627. W okresie tym Wojsławice zostały poważnie zniszczone przez Tatarów (1490). Jednak staraniem Hieronima Zakliki z Wojsławic odbudowane i ponownie lokowane (1508), otrzymały od Zaklików liczne przywileje.
Bibliografia
Drzewo genealogiczne Zaklików Czyżowskich
Kategoria:Zaklikowie Kategoria:Drzewa genealogiczne