Senftenberg (dolnołuż. Zły Komorow, pol. hist. Komorów ZłyMapa Polski 1:500 000 Wojskowy Instytut Geograficzny Sztabu Generalnego W.P., Warszawa 1947 .) – miasto we wschodniej części Niemiec w kraju związkowym Brandenburgia, siedziba powiatu Oberspreewald-Lausitz na terenie Łużyc Dolnych, nad rzeką Czarną Elsterą, Miasto liczy 24 987 mieszkańców, a jego powierzchnia wynosi 126,94 km²Statistisches Amt Berlin-Brandenburg, Potsdam, 2009..

Podział administracyjny Brieske (Brězk) – obejmuje Brieske-Dorf (Brjazki) Niemtsch Hosena (Hóznja) Peickwitz Sedlitz Großkoschen – obejmuje Kleinkoschen

Geografia Miasto leży w krainie łużyckich jezior – Lausitzer Seeland. Wszystkie jeziora w tym regionie to sztuczne zbiorniki, utworzone w wyniku rekultywacji terenów po odkrywkowych kopalniach węgla.

Historia mały|upright|lewo|Zdobienia na polsko-saskim słupie dystansowym króla Augusta II Mocnego w lokalnym muzeum Najstarsza znana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1279. Osada często zmieniała przynależność państwową. Początkowo leżała na terenie Marchii Łużyckiej. W 1319 r. miasto objął piastowski książę Henryk I jaworski, włączając je do księstwa jaworskiego, jednego z polskich księstw dzielnicowych na Dolnym ŚląskuJohann Gottlob Paulitz, Chronik der Stadt Senftenberg und der zum ehemaligen Amte Senftenberg gehörigen Ortschaften, Drezno, 1892-1923, s. 67.. Po jego śmierci w 1346 znalazło się we władaniu Czech, w 1350 przekazane Marchii BrandenburskiejIbid., s. 69. w 1368 przypadło ponownie Czechom. W 1448 znalazło się w granicach Elektoratu Saksonii.

W 1509 r. wybuchł wielki pożar, z którego ocalał jedynie kościół, w 1605 żniwo zebrała epidemia, w czasie wojny trzydziestoletniej w 1641 miasto zostało ponownie zniszczone. W trakcie III wojny północnej w 1701 przez miasto maszerowały wojska w kierunku PolskiJ.G. Paulitz, op. cit., s. 231.. W 1704 w obawie przed inwazją szwedzką, wzmocniono i podwyższono obwarowania miejskie, a po zwycięstwie szwedzkim w bitwie pod Wschową w 1706 wielu mieszkańców w obawie przed Szwedami zbiegło do Brandenburgii, by powrócić po podpisaniu traktatu pokojowegoIbid., s. 232–233, 239.. W 1731 na rynku stanął polsko-saski słup pocztowy, na którym widnieją herby Rzeczypospolitej i Saksonii. Obecnie oryginał znajduje się w lokalnym muzeum, a na rynku stoi kopia. Podczas wojny siedmioletniej we wrześniu 1758 pruskie wojsko rozbiło obóz pod miastemIbid., s. 254..

Przed inwazją na Rosję w 1812 w okolicznych wsiach kwaterowali Francuzi i ich sojusznicy, m.in. Polacy, Włosi, BawarczycyIbid., s. 268–269.. W 1814 wybuchła kolejna epidemia. Po kongresie wiedeńskim w 1815 miasto wraz z północną częścią Saksonii przyłączono do Królestwa Prus, by w 1871 stało się częścią Cesarstwa Niemieckiego. U schyłku XIX wieku miasto zaczęło się rozrastać w związku z wydobyciem węgla brunatnego. Podczas II wojny światowej w Großkoschen (ob. w granicach miasta) mieściła się filia niemieckiego obozu koncentracyjnego Groß-Rosen.

Zabytki Rynek Polsko-saski słup dystansowy z 1730 ozdobiony herbami Polski i Saksonii, monogramem króla Polski Augusta II Mocnego i polską koroną królewską (na rynku stoi kopia, oryginał znajduje się w lokalnym muzeum) Ratusz Kościół śś. Piotra i Pawła (ewangelicki), sięgający XIII wieku, najstarszy kościół w mieście Kościół śś. Piotra i Pawła (katolicki) Kościół „Wendyjski”, użytkowany przez Serbów łużyckich Twierdza Pomnik upamiętniający więźniów filii niemieckiego obozu koncentracyjnego Groß-Rosen w Großkoschen Hala Dolnołużycka (Niederlausitzhalle)

Galeria

Turystyka W mieście rozbudowywana jest także nadal sieć ścieżek rowerowych. Z Senftenbergu blisko jest do Spreewaldu.

Kultura Od 1991 r. działa w mieście Wyższa Szkoła Zawodowa Fachhochschule Lausitz – University of Applied Sciences.

Sport

W Senftenbergu powstała hala narciarska „Snowtropolis”, w której przez 365 dni w roku można jeździć na nartach, snowboardzie, sankach.

Senftenberg znany jest z jednego z największych w Niemczech leżącego nieopodal toru wyścigowego EuroSpeedway Lausitz, gdzie co roku odbywają się zawody serii Formuła 3, oraz liczne wyścigi wewnątrzkrajowe.

Współpraca zagraniczna Włochy: Fresagrandinaria Polska: Nowa Sól Saara: Püttlingen Francja: Saint-Michel-sur-Orge Austria: Senftenberg Węgry: Veszprém Czechy: Žamberk

Przypisy

Linki zewnętrzne