Szczegół sytuacyjny lub szczegół terenowy – w geodezji w Polsce każdy element terenu (powierzchni Ziemi), budowlany lub naturalny (również sztucznie ukształtowana forma terenu), będący przedmiotem pomiaru w pracach geodezyjnych podczas wykonywania pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych.
Geodezyjne pomiary szczegółów sytuacyjnych wykonuje się w nawiązaniu do punktów poziomej i wysokościowej osnowy geodezyjnejRozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ()..
Podział szczegółów sytuacyjnych Szczegóły terenowe ze względu na ich charakter i różne wymagania dokładnościowe pomiaru dzieli się na trzy grupy:
I grupa – przedmioty sytuacji terenowej o wyraźnych konturach zachowujących swą niezmienność w okresach wieloletnich, trwale związane z podłożem: znaki i punkty graniczne zastabilizowane znakami trwałymi: punkty osnowy wysokościowej naziemne, punkty podstawowej osnowy grawimetrycznej i punkty wiekowe osnowy magnetycznej budynki, budowle oraz elementy naziemne uzbrojenia terenu
II grupa – przedmioty sytuacji terenowej o mniej wyraźnych i mniej trwałych konturach: ustabilizowane krawędzie budowli ziemnych: nasypów, wykopów, grobli, wałów przeciwpowodziowych podziemne obiekty budowlane oraz elementy podziemne uzbrojenia terenu urządzenia terenów użyteczności publicznej lub o charakterze zbliżonym jak zieleńców, parków boisk sportowych, drzewa przyuliczne itp.
III grupa – przedmioty sytuacyjne o niewyraźnych obrysach lub małego znaczenia gospodarczego: punkty załamania konturów użytków gruntowych i konturów klasyfikacyjnych naturalne linie brzegowe wód płynących i stojących linie podziałowe na oddziały w lasach państwowych
Dokładności pomiarów szczegółów sytuacyjnych Geodezyjny pomiar sytuacyjny wykonuje się w sposób zapewniający określenie położenia szczegółu terenowego względem punktów poziomej osnowy geodezyjnej lub pomiarowej, z dokładnością nie mniejszą niż: dla I grupy szczegółów terenowych ± 0,10m dla II grupy szczegółów terenowych ± 0,30m dla III grupy szczegółów terenowych ± 0,50 m Ponadto nie mierzy się punktów szczegółu terenowego, których odchylenie od linii prostej konturu tego szczegółu sytuacyjnego, ustalonej przez dwa sąsiednie pomierzone punkty, nie przekracza ww. wielkości dla poszczególnych grup.
Wysokości charakterystycznych punktów terenowych należy określać względem wysokościowej osnowy geodezyjnej z dokładnością nie mniejszą niż: dla przewodów i urządzeń kanalizacyjnych ± 0,02 m dla obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz pikiet markowanych w terenie ± 0,05 m dla budowli ziemnych, elastycznych lub mierzonych elektromagnetycznie podziemnych obiektów sieci uzbrojenia terenu oraz pikiet niemarkowanych w terenie ± 0,10 m
Przypisy
Kategoria:Prace geodezyjne