thumb|250px|Migracje Polinezyjczyków thumb|250px|Trójkąt polinezyjski Języki polinezyjskie – grupa języków oceanicznych (wschodnioaustronezyjskich) z rodziny języków austronezyjskich, którymi posługuje się ok. 1 mln rdzennych mieszkańców wysp Oceanii. Większość z nich używana jest w obrębie tzw. trójkąta polinezyjskiego, którego zasięg wyznaczają Hawaje, Nowa Zelandia i Wyspa Wielkanocna, niektóre jednak, klasyfikowane jako języki peryferyjne (ang. outlier) geograficznie pozostają poza trójkątem, na terenie Mikronezji i Melanezji.
Klasyfikacja języków polinezyjskich języki austronezyjskie języki malajsko-polinezyjskie języki malajsko-polinezyjskie centralno-wschodnie języki malajsko-polinezyjskie wschodnie języki oceaniczne (2,2 mln) języki polinezyjskie (1 mln) A. Grupa języków rdzennych 1. Wschodnie Markiskie hawajski (24 tys.) mangarewa (600 os.) markiski (8 tys.) Rapańskie rapaiti (300 os.) rapanui (2,6 tys.) Tahitańskie maori (160 tys.) tahiti (maohi) (68 tys.) tuamotu (4 tys.) tubuai (australski) (3 tys.) rarotonga (45 tys.) 2. Samoańskie futuna (6,6 tys.) samoański (360 tys.) tokelau (3,5 tys.) tuvalu (13 tys.) wallis (uwea) (10,4 tys.) B. Grupa tongijska niue (7,8 tys.) tonga (140 tys.)
C. Język izolowany wewnątrz rodziny polinezyjskiej rotuma (faguta) (9 tys.)
Porównanie fonetyki języków polinezyjskich Odpowiedniki fonetyczneFonemJęzyk prapolinezyjskitonganiuesamoarapanuitahitimaorirarotongahawajskipolski*taŋatatangatatangatatagatatangatata‘atatangatatangatakanakaczłowiek*sinahinahinasinahinahinahinahina‘inahinasiwy*kanahekanahekanahe‘anae‘anaekanaekanae‘anaecefal*tialesialetialetialetiaretiaretīaretiarekielegardenia*wakavakavakava‘avakava‘awakavakawa‘acanoe*fafinefafinefifinefafinehahinevahinewahineva‘inewahinekobieta*matu‘amatu‘amatuamatuamatu‘ametuamatuametua, matuamakuarodzic*ruauaualuaruaruaArchaiczne; współczesne słowo to „piti”.ruarualuadwa*tolutolutolutolutorutorutorutorukolutrzy
Uwagi
Bibliografia